home
spankingforum.nl
smverhalen.nl
Spanking & Sm Forum

Forum:
Welkom
SpankingForum
SM Verhalen
Spanking Verhalen
Overzicht & Uitleg

Zoek op:
verhalen om mee te beginnen   om mee te beginnen
Goud! prachtige en milde verhalen, eerste keus van de Beheerder  prachtig en mild
Verhalen met heel bijzonders volgens de Beheerder - glij over het pictogram om te weten wat    bijzonder
  spanking verhalen
verhaal pictogram
schrijversnaam
uitgebreid zoeken

Nieuw:
Afgelopen Week
Afgelopen 2 Weken
Afgelopen Maand

Handig:
Aanmelden
Log In
Log Uit
Wijzig Profiel
Site-etiquette
FAQ: veelgestelde vragen

Aanbevolen:
Erobird Boekenwinkel

sm & spanking verhalen & forum

Welkom
Forum
Verhalen
Spanking
Verhalen
  Verhalen
Zoeken
Boekwinkel
Aanmelden
Log In  Log Uit

 

Een verhaal van:  
Paul Grard


  Oppasser


Beoordeling: 

Vind je dit verhaal erg goed
of juist niet
geef dan hier je waardering:
 (Waardeer!)
Aantal waarderingen tot nu toe: 3

Gepost op zaterdag 25 juni 2011 - 06:27 pm:       


Een veel te kort zomerjurkje


Opwaaiend zomerjurkje, deel 3 en slot; waarin Eva zich verheugt op een zomerse lunch




Ik wist het, ik wist het: nog weer korter werd mijn lief zomerjurkje.
Echt, ik voelde me verslagen en verward door mijn gevoelens op de trap bij Karel. Ik vind m echt helemaal niks. Waarom dan die lijdzaamheid, die geilheid, die vernedering hem te smeken zich stil te houden en dan k nog toe te geven dat ik geil was, geil van wat hij gedaan had.
Was ik vanochtend nog zo cool geweest, zon lekker gevoel mijn man in mijn macht te hebben met mijn plagerijtjes -oh, ik weet nog best dat ik hem een doetje noemde- zon lekker vrij en stout gevoel ook: vol van levenslust flanerend en flirtend naar elke leuke jongen die ik tegenkwam. Van dat alles was dus echt niks meer over.
Dus toen ie zo enthousiast vertelde dat ie me meenam naar een leuk restaurantje aan t water om daar te gaan lunchen, was ik m echt dankbaar. Hij was bij me, hij was lief voor me, zorgde voor me. Beter: effe geen buren meer, of vriendinnen, of wie dan ook waarvoor ik me zou moeten schamen. Tuurlijk, ik wist heus wel dat mijn jurkje nog korter was geworden, maar ach, vast niet veel. En: hij zou me beschermen. Hij zou echt niet toestaan dat ik er onzedelijk bij zou lopen. Dacht ik.
Dus, ja, wanneer ik voor de derde keer langs de spiegel loop en zie dat er echt weer een heel stuk is afgeknipt, schrik ik. Je kan nu echt mijn blote billen zien! meen ik. Maar tijd om goed te kijken, krijg ik niet. We lopen hand in hand en hij geeft me gewoon geen gelegenheid. Jaaah ik weet t: had ik maar alles opgebiecht en m gevraagd om me te straffen. Echt te straffen dus, een klets voor mijn blote kont of zo. Niet me zo te kwellen. Of zou dit zijn manier zijn om me te straffen?

In de auto kom ik wat tot rust. En ter plekke aangekomen blijkt dat ie echt niets te veel heeft gezegd. Het is een prachtig plekje aan t water waar een verkoelend briesje waait - want t is inmiddels echt warm geworden. En t restaurant is....
Oh nee h, de betovering van dit goddelijke plekje doet me vergeten dat een verkoelend briesje ook andere dingen doet dan koelte toewaaien. Mijn God, mijn jurkje gaat een spelletje spelen met de wind. Nou ja, omgekeerd dus eigenlijk. In een vertraagde reflex probeer ik mijn jurkje in bedwang te houden en kijk schichtig om me heen. Zucht: geen van de mensen kijkt naar me - denk ik...
Het restaurantje is half open: je kan binnen zitten en toch buiten zijn. Dat doen we. Het is best wel druk, maar er is nog een tafeltje vrij. Gereserveerd staat er, maar toch mogen we er direct gaan zitten.
De lunch is echt heerlijk, maar als ik eerlijk ben: veel meer dan dat weet ik er niet meer van. Ik ben echt veel te veel bezig met mn jurkje. Het is druk. So what, zul je zeggen. Maar t stikt er van leuke mannen. Nou ja, echt leuk vind ik ze dus niet want ze kijken maar en kijken maar. Naar mij dus, en naar mijn blote benen. En naar mn super kort mini jurkje. Waarvan ze dus hopen dat t helemaal verdwijnt. Dat ik even me vergeet en dat ze dan dus ook lekker tussen mn benen kunnen kijken. Mannen, ik ken ze: altijd erop belust om te loeren naar wat voor slipje je aan hebt. Ja ja, hou nou maar je mond, ik weet wel dat ik dat anders hartstikke leuk vind. Maar nu, hier? Ik zit hier met mn man dus, en kan geen kant meer op, weet je nog!
Bovendien, de mannen die zitten te kijken, die heb ik niet uitgezocht, lekker of niet. Als ik een beetje loop te showen en te plagen is dat echt wel anders. En zten er alleen maar lekkere mannen! Mooi niet dus. Er zitten dus ook van die saaie keurige mannetjes, erger, met van die saaie keurige vrouwtjes naast zich. Ik hoor ze denken: dat zon man daar niks van zegt. Dat kn toch niet, zoals dat meisje er bij zit. Het is gewoon ... onbehoorlijk. En dan met zon truttige kakstem...
Nou ja, die mannen hopen dus dat ik van alles laten zien, en hun vrouwen kunnen me wel vermoorden ls ik nog meer zou laten zien. Leuk, maar niet heus.
Maar ja, alleen door te gaan zitten kruipt t al vreselijk op, en als je even je benen anders doet, hoppa, daar zit t al aan je heupen - denk je. En ik ben al niet zon type dat zich bezig houdt met het netjes braaf en kuis zitten te zitten. Ik denk normaal nooit ergens aan. Of wl, maar dan ben ik aan t showen. Dus.
Lekker, dacht ik dan altijd bij mezelf als ik dat deed -showen dus- en al opgeilend ging fantaseren over wt ze dan wel allemaal zagen - en daarna wt ze zouden doen als mn man even naar t toilet zou gaan. Of beter: wat ze zouden doen als ik even naar t toilet zou gaan en ze me daar zouden ontmoeten omdat ik -sorry hoor- toevallig expres op t verkeerde toilet verzeild was geraakt. Mmmmmm.
Maar wees gerust, ik laat t altijd bij fantasien -en hou dat ook liever zo, dus mondje dicht tegenover mijn lieve schat. Want alles wat ik vandaag heb meegemaakt heeft mn beeld over hem toch echt op zijn kop gezet. Straks eh....
Oh mijn God. Weer let ik even niet op en jeuk ik per ongeluk aan een plekje aan de binnenkant van mijn rechterbeen. Natuurlijk open ik dan ook mn dijen. Maar t was maar een beetje en maar heel even ... dus... waarom zitten die mannen dan zo te staren? Toch niet omdat....

Als we aan de koffie toe zijn gebeurt er weer iets dat me afleidt. Mn mannetje zit zoals gewoonlijk een beetje te spelen met t koekje dat we krijgen bij de koffie. Hij is echter zo klunzig dat ie t op de grond laat vallen. Wat niet echt bijzonder is. Wel dat ie t niet opraapt om t vervolgens gewoon op te eten, zoals gewoonlijk, de viespeuk. Maar t dus laat liggen en godbeterhet om een nieuwe vraagt! Om vervolgens precies hetzelfde te presteren! Als ie daarna opstaat om een plasje te plegen -soms is zn woordgebruik echt stuitend- en dus precies bovenop de twee koekjes gaat staan, ja, dan heeft ie me echt wel afgeleid en schiet ik in de lach.
Maar nog heb ik niets in de gaten. Hij verontschuldigt zich nadat ie terug is nogmaals bij het meisje, die zegt dat ze t zo wel zal opzuigen. Nadat de koffie op is, neemt ie me bij mn arm om op te gaan staan.
Dan gebeuren er een aantal dingen tegelijk.
Wij staan op, hij geeft me t visitekaartje van t restaurant om in mn tasje te doen, houdt me even vast om te bukken voor de rekening die we bij de balie moeten betalen en het meisje komt er aan met de stofzuiger. H, denk ik nog terwijl ik met dat kaartje bezig ben, dat is dezelfde stofzuiger als die wij hebben, een Bosch. Niet gek, want t is een prima ding. Het meisje schuift de stofzuiger per ongeluk tegen mn voeten aan omdat ze de koekjes op wil gaan zuigen die vlak naast mn schoenen liggen -tenminste de resten die er nog van over zijn- ik wil opzij stappen om haar ruimte geven. Wat niet lukt omdat mn man me nog vast heeft. Het meisje doet de stofzuiger aan en.....
die blaast met een enorme luchtstroom mijn jurkje omhoog.
Ja, dat is dus de Bosch. Niet alleen heel krachtig, maar met een gigantische luchtuitstroom aan de bovenkant. Daar heb ik me vaak thuis al over verbaasd, en soms mee vermaakt. Nou, nu mooi niet, dus. Ik sta echt helemaal in mn blote kont. En in plaats dat hij me redt, draait hij me ook s nog om en wel zo dat mn verlate reflex om mn jurkje in bedwang te krijgen verandert in slechts t bedekken van mn linker dij.
Hij lachen, alle gasten kijken, en zelfs het meisje gniffelt en kijkt - in plaats dat ze de stofzuiger uit doet, jesuskristus.
En dan nog vrolijk hardop verkondigen: Kijk, een opwaaiend zomerjurkje.
Iedereen lacht nu natuurlijk, zelfs de dames, hoewel ik van sommige toch t gevoel had dat ze t met kiespijn doen.
En ik? Ik weet niet waar ik t vandaan haal, maar in plaats van wat een net meisje in zon situatie geacht wordt te doen, steek in mn armen de lucht in, strek me en maak een bescheiden pirouette. Waaraan mn man bereidwillig meehelpt door met zijn hand de mijne te hoog te houden, zodat ik aan zn vingers rond kan draaien. Volgens hem ben ik een echte Sjoukje Dijkstra, wie dat ook maar wezen mag, alleen deed die t vast niet in haar blote kont. Zelf dacht ik trouwens meer aan Marilyn Monroe, ook zo iemand from the past, maar die heb ik vaak genoeg op fotos gezien. Alleen deed die zogenaamd wanhopig pogingen om haar jurk weer naar beneden te duwen, wat ik dus uiteindelijk ook maar doe, met dezelfde te vergeefse gevolgen - logisch zolang dat kind de stofzuiger niet uit doet. Wat ze dus -minuten later volgens mij- pas doet wanneer mijn man t haar eindelijk gebaart.
En weet je wat er dan gebeurt? Begint iedereen spontaan te klappen. Of ik me dood moet schamen, of trots moet wezen - ik weet t niet, maar ik kies maar voor t laatste. En maak een buiging. Maar niet te diep, want ik ben niet gek.
De schaamte komt als we over de parkeerplaats weer naar de auto teruglopen. Waarom voel ik nou geen triomf? Ik voel me alleen maar goedkoop, een slet. Dit was geen spelletje spelen met mannen, mannen speelden een spelletje met mij. Mijn man speelde mee, maar wat voelt ie? En wat vindt ie van mij? Ben ik ook in zijn ogen een slet? Al die tijd in mijn blote kont met een steeds korter jurkje. Nu weet ik zeker dat hij het weet. No question about it.
Het liefst kruip ik weg in een heel klein hoekje. Doe ik ook in de auto. Nou is t ie niet echt heel groot, maar toch vind ik t. Met mijn knien opgetrokken en mijn armen daar omheen geslagen maakt ik me nog kleiner. Een aai over mn bol is mijn beloning. Zucht. Dat lucht een klein beetje op. Want kwaad istie dus niet. Kan ik nog hopen, hopen op ...

***

Tsja, wat moet ik zeggen over ons bezoek aan het restaurantje aan het water? Dat ik van haar genoot? Dat iedereen van haar genoot, op een paar zwaar jaloerse dames na? Dat eindelijk gebeurde wat onafwendbaar was? Dat voor mij en iedereen om haar heen ontegenzeggelijk duidelijk werd dat ze gn slipje aan had? Ondanks het tevens ontegenzeggelijke feit dat haar kleding slechts bestond uit een soepel vallend zomerjurkje van absoluut onfatsoenlijke lengte? Waar mijn acties daaromtrent met name debet aan waren?
In de auto pas komt het besef bij haar van wat er is gebeurd en heeft ze mijn lief gebaar nodig. Het is zon schat, en ze weet nog niet half hoeveel ik van haar hou. Hoe ondeugend ze ook is. Van hoeveel van haar plagerijtjes ik ook het dankbare slachtoffer ben.
Maar ja, hoeveel ik ook van haar hou, en hoezeer ik ook van haar ontsporingen geniet: nu is de tijd voor het nemen van maatregelen. Dus laat ik haar lekker in het hoekje tegen de autodeur aankruipen. Tot we weer thuis zijn. Nu moet ik een daad stellen. Geen tijd meer voor weekhartige uitvluchten of liefdevolle toenaderingen. Even een klein beetje afstand. En afwachten of dat voldoende zal zijn om te bewerkstelligen waarnaar ik al zo lang verlang.
Dus ga ik in het midden van onze bank zitten en als ze naar me toe komt lopen kijk ik haar aan: niet streng, niet vermanend en al helemaal niet boos, maar neutraal. Ik weet dat dat bij haar hetzelfde effect heeft als het streng kijken bij een ander. Ik weet wat het bij haar oproept, even die afwezigheid van een glimlach of een liefdevolle blik: dat doet pijn.
Nog nooit heb ik iets dergelijks uitgesproken, of er zelfs maar naar gehint, maar ze doet wat ik van haar verwacht: ze knielt voor me neer.
Haar adem gaat zwaar, terwijl ze aarzelt om te spreken.
Dan zegt ze zacht, en met haar ogen geloken:
Ik ben zonder slipje naar de stad gegaan..... Ik heb geflirt met alle leuke jongens..... Om jou te plagen.
Ze haalt even heel diep adem.
Om jou te plagen. Om je uit te dagen om te doen wat ik al zo lang hoop dat je zult doen.
Ze valt stil, en ik moet haar te hulp schieten door te vragen wat ik dan moet doen.
Mij straffen, antwoordt ze schor.
Natuurlijk weet ik wat ze bedoelt. Maar ze moet het zelf zeggen.
Hoe, mijn Eva, hoe moet ik je straffen?
Me over je knie nemen, en me een pak slaag geven.
Eindelijk is het er uit.
Ze haalt diep adem.
Me een pak slaag geven op mijn blote billen, zodat ik gestraft word als een klein meisje. Een klein stout meisje, dat moet leren op de harde manier. Zodat ze weer weet hoe ze zich hoort te gedragen.
Ik zucht van opluchting en laat haar niet langer in onzekerheid wachten. Ik pak haar bij haar hand, trek haar omhoog en leidt haar naast mijn rechter zij. Een klein klopje op mijn knie is voor haar het verlossende gebaar. Ze strekt zich over mijn schoot en wacht.
Eerst streel ik alleen haar jurkje. Wat nog best heel moeilijk is omdat het in deze houding bijna niets meer bedekt. Daarna haar dijen en vervolgens haar billen en wel zo dat ik langzaam haar jurkje naar boven strijk. Ik moet mij na enige tijd dwingen het strelen te stoppen, haar billen zijn immers zo volmaakt om te worden gestreeld.
Dan begin ik te haar te slaan. Eerst voorzichtig en teder, maar langzaam aan steeds harder. Eerst is ze stil en ligt ze stil. Maar met het verhevigen van mijn slagen, komen ook haar geluidjes. Eerst een zacht gekreun bij iedere slag, maar al snel duidelijker en harder.
Tot ik haar echt hard en met venijn begin te raken. Mijn hand begint te gloeien, maar haar billen nog meer. Haar kreunen wordt schreeuwen wordt huilen. Nog stop ik niet. Pas nadat ze niet langer haar bewegingen onder controle kan houden en spontaan begint te spartelen, en haar huilen en schreeuwen onafgebroken de woonkamer vult, pas dan stop ik.
Lang snikt ze nog na, stil liggend over mijn knie.
Mijn Eva is gestraft.

***

Het gaat allemaal zo anders als ik gedacht had. En toch ook weer niet.
Jezus, ik kniel voor hem neer, zomaar. Waarom doe ik dat? Das helemaal niks voor mij, knielen, bah. Maar ik voel me zo klein en nederig als ik dat doe en dat voelt goed. Help. Ik, het brutaaltje, weet je nog.
Dan zeg ik dingen die ik helemaal niet zeggen wil.
Hij dwingt me dat te doen. En toch doet ie niks. Zegt ie niks.
Mijn adem gaat zwaar en dan zeg ik het. Zeg ik alles.
Wat ik heb gedaan. Dat ik het deed om hem te plagen.
Dan vraag ik waar ik helemaal niet om wil vragen.
Gestraft worden...
Ik wil helemaal niet gestraft worden. Echt niet! Of toch wel?
Waarom doet t nou niet gewoon. Waarom moet ik nou zeggen hoe?
Waarom dwingt ie me door alleen maar te vragen?
Ik gehoorzaam.
Echt waar: ik gehoorzaam. Gooi het er uit. Sta op en ga over zijn knie.
Dat ben ik niet en toch ben ik het.
Hij slaat me en ik blijf liggen, zelfs wanner t pijn begint te doen.
Ik verzet me, wil niet schreeuwen, wil niet huilen.
Dan wordt de pijn te groot. Ik breek, laat alles gaan.
Ik schreeuw, ik huil, ik jank.
De pijn voel ik niet meer. Er is alleen nog maar schreeuwen en huilen in mij.
Als ik stop weet ik niet meer waar ik ben, wie ik ben.
De tijd is gestopt.
Ik voel zijn hand, zijn warme hand. Mijn gloeiende billen.
Ik lig over zijn knie.
Ik hoor zijn stem, zijn troostende stem, zijn troostende woorden.
Het is over, zegt hij. Ik ben trots op je , zegt hij.
Ik geloof hem.

Hij laat me opstaan en neemt me op zijn schoot.
Ik kruip in hem weg en huil.
Ik huil omdat ik veranderd ben.
Ik huil omdat ik me van hem voel, helemaal van hem.
Zijn meisje.
Die gedachte....
Het wordt stil in mijn hoofd.
Ik weet het, eindelijk.
Ik ben echt van hem.
Een beeld vormt zich in mn hoofd.
Ik, knielend voor hem, naakt en gebonden.
Onderworpen.
Bij dat beeld komt een naam.
Slavin
Ik ben van Eva ... slavin eva geworden.
Zijn eigendom.
Zo voel ik me voortaan.
Zo noem ik me voortaan - in gedachten:
slavin eva.....
 
 
meer verhalen van Paul Grard vind je hier: Paul Grard



verhalen maken dromen waar


 

Lot
Bevlogen lid
Inlognaam: lot

Bericht Nummer: 52
Aangemeld: 04-2007


Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op zondag 26 juni 2011 - 09:56 am:       

Indringend



Heel mooi, indringend en liefdevol. Met een zucht van opluchting op het eind.
Bijzonder om beide partijen te horen denken.

Genieten...

X,
Lot.


Ik ben de baas over mijn fantasie...
En ik fantaseer, dat ik niks te vertellen heb.

 

de schrijfster
Actief lid
Inlognaam: deschrijfster

Bericht Nummer: 30
Aangemeld: 05-2011

Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op woensdag 06 juli 2011 - 03:06 pm:       

Een zucht



Een zucht gaat door me heen, van opluchting denk ik, van rust.
Niet omdat het verhaal af is, dat is ergens alleen maar jammer, maar omdat ik met haar mee voel.

Dank!

 

Slavin Eva
Lid
Inlognaam: eva

Bericht Nummer: 16
Aangemeld: 04-2003


Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op donderdag 03 november 2011 - 02:56 pm:       

domme kleine eva



Oh jee, oh jee,
Wat heb ik nou gedaan. Heb ik meneer Grard net beschuldigd van luiheid en van pretentieusheid (ha, dat is echt een goed woord) en zo.
En dan zie ik nu pas dat hij een Bod op mij heeft gedaan. Geen gewoon Bod (want hij wil mij helemaal niet - echt waar - en ik ben ook allang verkocht).
Maar een bod in drie delen.
En nog wel om het tienjarig bestaan van SMVerhalen.nl te vieren!
Ohhhhhhhhhhhhhhhh
Dat heb je ervan als je zolang uit de running bent.
Wat voel ik mij dom en .
En klein, heel errug klein.
Helemaal geen Slavin Eva, maar slavin Eva, met een veel te grote mond en die niet het recht heeft om zich slavin te noemen.

En het is nog wel zon mooi Bod.
Verschrikkelijk om drie keer in mijn blote billen te moeten rond lopen
in dat veel te korte jurkje dat dan dus ook nog steeds korter wordt.
Dan kn toch helemaal niet.
Zoals u het schrijft wilde ik zelfs die eerste keer al helemaal niet.
Maar dwong u mij gewoon.
U bent echt gemeen, vreselijk gemeen.... maar ook heel errug lief.
Durfde u vroeger ook al niet aan uw dom-zijn toe te geven .
Natuurlijk niet. Maar ik bedoel: u beschrijft dat zo mooi, dat je dat haast wel zou denken.

Eigenlijk bewijst u ook hier weer dat wij subjes verschrikkelijk zijn. Wij dwingen gewoon een meester om Meester te zijn.
Ziet u wel: wij zijn echt gevaarlijk.
Want daarin heb ik toch echt wel een beetje gelijk. Schijvers als u moeten gewaarschuwd worden. Echt waar...
al durf ik u niet meer te stalken...
toch?


  een brave sub is een saaie sub  


 

Paul Grard
Oppasser

Bericht Nummer: 207
Aangemeld: 04-2003


Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op zaterdag 19 november 2011 - 03:43 pm:       

meisje Eva



Inderdaad, domme kleine Eva.
Ik dacht dat je in therapie was geweest bij therapeut Janneman.
  • Of je bent onverbeterlijk (wat ik eigenlijk denk)
  • of de therapie is alweer uitgewerkt (wat natuurlijk een beetje op het zelfde neerkomt)
  • of Janneman was een niet al te beste therapeut (wat weer een beetje op het vorige neerkomt)
  • of je Meesteres deugt niet (kan ik me niet voorstellen)
  • of je bent gewoon een relsubje: alleen maar bezig met provoceren, zodat je gestraft kunt worden

    En het is eerlijk gezegd het laatste denk ik wat echt van toepassing is.

    Maar gelukkig heb je bovenmatig last van schuldgevoelens (en wil je dus graag gestraft worden).
    Hoewel schuld bekennen op een website natuurlijk per definitie 'goedkoop' is.
    Ik zal je maar op je woord geloven.

    En dan je lof.
    Je schrijft het mooi op.
    Inderdaad een slavin die gestraft wil worden hoort niet 'zomaar' gestraft te worden. Want eerlijk is eerlijk, dan is het geen straf meer, toch?
    En dat ik niet aan mijn dom-zijn durf toe te geven?
    Daar heb ik echt geen enkel probleem mee, vraag dat maar aan mijn subjes.
    Maar ik kan me het wl heel goed inleven.
    Vroeger, ja vroeger, toen....

    En lieve lieve Eva....
    subjes die gevaarlijk zijn????
    Ik dacht het niet.
    Of het zijn helemaal geen subjes, maar meisjes (en jongens) die denken dat ze een sub zijn.
    Of het is een grapje .... gevaarlijke subs ... haha
    Het is echt zo gemakkelijk voor een (goede) meester om een sub ehhh als sub te behandelen.
    Ik wilde haast schrijven: klein krijgen. Maar dat is heel vaak noch nodig, noch gewenst.
    En, eerlijk is eerlijk, ik roep altijd: een perfecte sub is niet perfect.
    Want wat heb je nu aan perfecte gehoorzaamheid en onderdanigheid.
    Da's gewoon saai.

    Maar vergeet meteen al het bovenstaande over gevaarlijke subs.....
    je hebt gelijk hoor, lief klein slavinnetje, subjes zijn gevaarlijk, heel gevaarlijk.
    laat jij dus gerust maar zien hoe gevaarlijk je bent.
    Wel een beetje je best doen, hoor...



  • verhalen maken dromen waar



    Een verzoek!


    Deze site is bedoeld voor discussies/verhalen/vragen/weetjes die wat langer blijven staan.
    We willen jullie daarom vragen:
      zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie.
      kijk even naar de opmaak.
      corrigeer type- en spelfouten
          (een eenvoudige spellingscontrole verschijnt bij de voorbeeldweergave).
      en maak gebruik van de vele opmaak mogelijkheden.
      Echt: het is niet ingewikkeld.
      En wist je dat achter de   button een heleboel verschillende     zitten?


    geef hier je reactie op het verhaal en/of op de commentaren van anderen
    Je Onderwerp:

    Vermeld hier onderwerp, of kopje, of samenvatting, of blikvanger van je reactie.
    Je reactie:
    Gebruik Opmaakbuttons
    Selecteer tekst en klik op de button
    of: klik 1 maal voor begincode en nogmaals voor sluitcode
    Voor uitleg van de buttons: glij er overheen met je muis
    Vet Cursief Onderstrepen maak tekst heel klein maak tekst klein maak tekst groot maak tekst extra groot centreer maak een lijst met bullets maak een genummerde lijst " >
    voorbeelden van de beschikbare fonts + instructie opmaak hulp: geeft uitgebreide uitleg -ook van diversen- plus extra mogelijkheden!
    onderstaande buttons geven direct resultaat (selecteer dus geen tekst!):
    een kop maken: vet + groot (geen tekst selecteren) plaats je e-mail adres (geen tekst selecteren) Maak een hyperlink (geen tekst selecteren) Voeg clipart plaatje toe (geen sluitcode!) trek een lijn (geen sluitcode) maak wit/spatie (geen sluitcode!) maak een dichte bullet (geen sluitcode!) maak een open bullet (geen sluitcode!) maak een vierkante bullet (geen sluitcode!) maak een een curren - een soort bullet (geen sluitcode!) maak het copyrightteken (geen sluitcode!) { voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!) } voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!)  ECHTE komma: voor gebruik BINNEN opmaakcode van een TABEL (geen sluitcode!)

    Inlognaam: Gebruiksaanwijzing:
    Geef je Inlognaam en Wachtwoord.
    Aanmelden is verplicht, kostenloos en heel eenvoudig!
    Maak gebruik van de vele opmaakbuttons hierboven!
    Wachtwoord:
    Opties: Je mag HTML opmaakcode in je bericht gebruiken
    Activeer eventuele links in je bericht
    Actie: