Schaamte, spanning en opwinding
Vanuit de verte zag ik je al aankomen fietsen. Je trapte gehaast, bijna slingerend over het pad, alsof iedere seconde telde. Nog voordat je het hek bereikte, zag ik die bekende spanning in je gezicht. Je lip tussen je tanden, je benen die net iets te stijf bewogen, de blik die voortdurend naar de deur schoot.
Je remde abrupt en sprong haastig van je fiets. Die viel nog net niet om toen je hem slordig tegen de schutting zette. Zonder iets te zeggen wilde je langs me heen naar binnen glippen, maar ik hield je tegen door voorzichtig mijn hand onder je kin te leggen.
“Zo veel haast?” vroeg ik rustig.
Je ogen schoten meteen naar beneden. Een warme blos kroop over je wangen terwijl je ongemakkelijk op je benen begon te wiebelen. Je probeerde iets te zeggen, maar er kwam niets uit.
“Nou?” vroeg ik zacht. “Wat is er?”
Je haalde nerveus adem. “Niets…”
Ik keek je onderzoekend aan en moest glimlachen toen je je dijen iets dichter tegen elkaar kneep.
“Moet je nodig plassen?”
Je sloot heel even je ogen en knikte toen schuchter.
“Is dat waarom je zo snel naar binnen wilt?”
“Ja…” kwam er nauwelijks hoorbaar uit.
Je wangen werden nog roder toen ik verder vroeg: “En ben je misschien al een beetje te laat?”
Je beet op je lip en draaide je half weg van schaamte. Dat kleine knikje vertelde genoeg.
“Niet kijken,” mompelde je zacht.
Maar juist je verlegenheid maakte het onmogelijk om weg te kijken. Je wiebelde nerveus heen en weer terwijl je ademhaling sneller werd. Tegelijk zag ik iets anders in je blik — iets ondeugends, iets opgewondens dat je probeerde te verbergen.
“Vind je dit soms stiekem spannend?” vroeg ik.
Je keek me eindelijk heel even aan. Daarna verscheen een klein, onzeker lachje rond je mond.
“Misschien…”
Nog voordat je verder kon praten, verstijfde je plotseling. Je greep mijn arm vast en kneep je benen tegen elkaar. Een zachte, geschrokken zucht ontsnapte uit je mond terwijl er langzaam een donkere plek zichtbaar werd op je broek.
“Oh nee…” fluisterde je.
Je probeerde je om te draaien zodat ik het niet kon zien, maar het was al gebeurd. De spanning gleed zichtbaar van je af terwijl schaamte, opluchting en opwinding tegelijk over je gezicht trokken.
“Ik kon het niet meer ophouden,” zei je zacht.
Ik keek je een moment zwijgend aan. “En toch ben je eerst helemaal hierheen gefietst terwijl je wist hoe dringend het was.”
Je haalde je schouders klein op en lachte zenuwachtig. “Ik dacht dat ik het nog wel zou halen…”
“Mmhm.” Mijn stem klonk streng, al kon ik een glimlach niet helemaal onderdrukken. “Volgens mij wist je best dat dit risico bestond.”
Je zei niets meer, maar de kleur op je gezicht verraadde genoeg.
Ik opende de voordeur en liet je naar binnen gaan. “Kom. Eerst droge kleren aantrekken.”
Je bleef halverwege de gang staan en keek voorzichtig over je schouder. “Ben je boos?”
“Een beetje,” zei ik plagerig. “Vooral omdat jij dit duidelijk spannender vindt dan je wilt toegeven.”
Je sloeg meteen weer je ogen neer.
Even later stond je in droge kleren voor me, nog steeds rood en nerveus. Ik leunde tegen de tafel en keek je afwachtend aan.
“Dus,” zei ik rustig, “wat doen we met meisjes die expres de grens opzoeken?”
Je slikte hoorbaar. “Sorry…”
“Sorry helpt misschien een beetje,” zei ik. “Maar ik denk dat je het beter onthoudt met een passende straf.”
Je ademhaling versnelde direct.
Ik ging zitten. “Uitkleden en over mijn knieën”.
Even aarzelde je, maar daarna deed je gehoorzaam wat ik zei. Ondanks je schaamte verscheen opnieuw een kleine glimnlach op je gezicht. Alsof de spanning nog steeds door je heen trok.
“Volgende keer vertel je gewoon meteen dat je nodig moet,” zei ik streng terwijl ik naast je ging staan.
“Ja…”
“En niet pas wanneer het al te laat is.”
Je knikte braaf.
Toen mijn hand neerkwam op je blote billen schrok je zichtbaar, gevolgd door een zachte lach die je niet helemaal kon onderdrukken. Schaamte, opluchting en spanning liepen volledig door elkaar heen.
“Hopelijk leer je hier iets van,” zei ik.
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?