...zonder zwembroekje aan
Eigenlijk was ik helemaal niet blij met de erfenis van mijn oudoom, hoewel ik er moeite genoeg voor gedaan had om die te krijgen. Jarenlang heb ik me door die viezerik laten bepotelen. Maar als er niet een spaarpotje van een ton bij gezeten had, had ik die erfenis niet eens aanvaard. Een oud boerderijtje in een niet al te courant deel van Frankrijk, twintig jaar lang slecht onderhouden, dat raak je aan de straatstenen niet kwijt. En met die herinneringen aan zijn zwijnerij zat ik daar zelf ook niet graag.
Al was er één voordeel: het zwembad. Dat was wel goed onderhouden. Het lag tegen een flauwe helling half achter het huis. Een grote houten onderbouw die behalve aan het badje nog plaats bood aan een ruim plankier, met onder dat alles een flinke bergruimte. Het werd schoongehouden met een pomp en kon een beetje worden bijverwarmd, zodat het van mei tot september gebruikt kon worden.
Er had zich toch een gegadigde gemeld, naar het schijnt met serieuze interesse. En omdat ik toch ook wel zin had om weer eens lekker naakt in dat bad te spartelen was ik toch maar weer naar Frankrijk afgereisd. Ik liet de auto aan de weg staan omdat ik te lui was het hek van de oprit te openen. Maar toen ik bij de voordeur stond hoorde ik geluid: spetterend water! Er moest zich iemand in het zwembad bevinden.
Ik sloop rond het huis naar het bad. Bij het trapje tegen de opbouw lagen kleren: een broek, een onderbroek, een hemd, een overhemd en een colbertjasje. Het moest een man, wat zeg ik: een heer zijn. Niet iedere man draagt tegenwoordig zo’n jasje. In dat jasje vond ik zijn portefeuille, met daarin een paspoort. Een Nederlands paspoort! Hij bleek Lucas van de Akker te heten. Zo stil als ik kon klom ik het trapje op. En ja, daar zag ik hem. Hij zwom op zijn rug en hield zich met bewegingen van zijn handen en benen min of meer op één plaats. Anders ben je ook wel erg gauw aan de overkant. Het was een al wat oudere man met een baardje, maar wat het meest opviel was wat hij aanhad: alleen een bh! Ik herkende er het topje van mijn eigen bikini in die ik daar kennelijk had laten liggen. Het natte slipje lag trouwens op de houten rand van het bad, dat had hij kennelijk ook aangehad.
Heel zachtjes klom ik verder tot op het plankier. Ik had mijn smartphone gepakt en maakte snel een foto voor ik hem aansprak.
“Wel wel, wat zijn wij aan het doen?
Hij schrok natuurlijk geweldig. Hij spartelde enorm met zijn armen en benen en ging zelfs kopje onder voor hij overeind in het bad stond, het topje van de bikini net boven het water. Ik maakte nog een paar foto’s en daar reageerde hij op door zijn handen onder water voor zijn piemel te brengen. Daar moest ik erg om lachen.
“Ach gut, gaan wij ons een beetje generen? Ja, het heten niet voor niets schaamdelen, nietwaar? Waarom heb je trouwens mijn bikini aan?”
“O fijn dat u alleen daar een punt van maakt. Ik dacht dat u misschien boos was omdat ik hier rondzwem.”
Het verbaasde me wel dat hij meteen al zo ad rem kon zijn.
“O, ik heb meer dan één appeltje met jou te schillen. Maar geef eerst eens antwoord op mijn vraag.”
“Ik vond het wel een grappig idee, denk ik.”
“O vond je dat? Nou, ik vind dat niet. En helemaal niet dat je ook mijn slipje hebt aangehad. Had je je piemel wel gewassen na het masturberen? Laat die piemel trouwens eens zien.”
Hij schoof aarzelend zijn handen naar zijn dijen. Mooi fotomoment.
“Nou, dat stelt niet al te veel voor wat je daar aan je buikje hebt hangen. Heb je daar ooit kindertjes mee gemaakt?”
“Ja hoor.”
“Kom dan nu maar gauw uit dat bad. Nee, niet via het trapje. Hijs jezelf maar op de rand.”
Dat was een hele tour voor hem, maar uiteindelijk lag hij toch met zijn buik op de houten rand, zijn billen en dijen uitstekend boven het water. Ik kreeg een ingeving.
“Wacht even, blijf eens even zo liggen.”
Nog snel een foto en toen maakte ik snel de riem van mijn rokje los. In een paar snelle stappen was ik bij hem. Ik boog me over hem heen en haalde uit met de riem over zijn billen. Hij schreeuwde het uit, waarschijnlijk niet zozeer van de pijn als vanwege de verrassing.
Een tweede uithaal, een derde, ik sloeg er lustig op los. Ik had verwacht dat hij zich weer in het water zou laten glijden maar hij bleef op zijn buik liggen, wel heftig schokkend met zijn heupen. Ik sloeg maar door, uit alle macht. Er kwam een sterk euforisch gevoel bij me op. Ik herkende het, van de keren dat ik mijn oudoom had gedwongen zich uit te kleden, om hem op zijn naakte billen te slaan. Een gevoel van macht.
“Dat zal je leren! Of ga je nu nog eens naakt in een particulier zwembad rondspartelen?”
“Vermoedelijk niet.”
“O, nog steeds praatjes? Wacht even, blijf zo op je buikje liggen, met die rode bips omhoog.”
Ik stommelde het trapje af en gooide zijn kleren in de opslagruimte onder het plankier. Ik vond snel wat ik zocht en sloot de schuur af. Toen ik weer bovenkwam bleek hij natuurlijk te zijn opgestaan. Hij had de bh uitgedaan en wreef zijn zere billen. Hij keek met bange ogen naar wat ik in mijn hand had.
“Ik had toch gezegd dat je moest blijven liggen?”
“Ja mevrouw, maar eerlijk gezegd denk ik dat ik maar weer eens opstap. De kennismaking was kort maar hevig.”
“O, jij denkt dat ik je zomaar laat gaan? Nee hoor, ik ben nog lang niet met jou klaar. Ik heb je kleren voor alle zekerheid maar even opgeborgen. Dus, tenzij je naakt de straat op wilt rennen zul je nog even hier moeten blijven. Je signalement is trouwens gemakkelijk om door te geven. ‘Naakte man met rode billen holt over de Rue Jouarre.’ Ga maar eens even op je handen en knieën op die tafel hier zitten.”
“En dan gaat u mij verder op mijn billen slaan met dat stuk hout? Ik heb echt al genoeg slaag gehad.”
“Dat maak ik wel uit, ventje. Schiet maar op, anders bel ik de politie.”
Langzaam en heel ongelukkig kijkend klom hij op de tafel.
“Leg je gezicht maar op je armen en steek je billen flink omhoog. Benen uit elkaar.”
In een opwelling trok ik mijn truitje uit. Ik droeg daar niets onder.
“Kijk, zo zien echte vrouwenborsten eruit.”
“Ja, die heb ik wel eens meer gezien. Maar u hebt een mooi stel, hoor. Mag u best trots op zijn.”
“Lijkt me niet zo’n handig moment voor brutaliteiten. Gaat je vijf extra klappen kosten. Dat worden er in totaal dan 55, om te beginnen dan, want, zoals ik al zei, ik ben nog lang niet met jou klaar. Je gaat zelf de klappen tellen, en na elke klap zeg je:
‘Ik ben een boef, ik moet op mijn bips hebben.’ Daar gaan we.”
Maar hij opende zijn mond alleen om ‘au’ te zeggen. Ik wees hem erop dat zolang hij zijn prevelementje niet opzei, de klappen niet meetelden voor het totaal. Toen werd hij opeens heel gedwee. Tussen de klappen door nam ik ruim de tijd, ook om nu en dan een foto te maken. Ik dwong mezelf om niet al te hard te slaan. Ik was namelijk echt nog meer met hem van plan.
“Ik zal je eens wat vertellen, ventje. Na alles wat mannen mij in mijn leven hebben aangedaan, is het werkelijk een heel fijn gevoel om een naakte man helemaal in mijn macht te hebben. Dat ik echt met je kan doen wat ik wil.”
“O, bent u er zo eentje. Wat een pech.”
Zijn billen werden intussen dieprood. Hij begon steeds meer geluid te maken en kwam door dat gejammer haast niet meer aan zijn tekstje toe. Soms maakte ik daar misbruik van door een keer extra te slaan. Die klap telde dan niet mee.
“Oké, dat was het. Snel in het water om je billen af te koelen. Ja, spring er maar in.”
Hij aarzelde, zodat ik hem zelf maar over de rand heen duwde. Op het plankier lag ook nog een autoband. Ik zag nu pas dat die nat was en dus kennelijk net gebruikt. Ik duwde ook de band in het water.
“Klim daar maar bovenop. Je weet blijkbaar al hoe dat moet. Dan haal ik intussen nog iets leuks van beneden.”
“O nee, hč, mijn arme bips. Nu heb ik echt wel genoeg straf gehad.”
Mijn oudoom had vroeger paardgereden, en waar ik nu mee bovenkwam was een longeerzweep. Ook daarmee had ik de billen van mijn oudoom regelmatig bewerkt. Mijn ongenode gast lag intussen op zijn buik op die autoband, met zijn billen omhoog. Maar ik sloeg hem met die zweep niet op die billen, maar op zijn bovenrug en zijn dijen. Hij gilde het uit bij elke slag en liet zich al na een paar klappen snel van die band afglijden. Maar ik dwong hem om daar weer op te klimmen en gaf hem alles bijeen tien slagen. Rode striemen welden op in zijn huid.
“Moet je eens horen, Luuk. O ja, natuurlijk ken ik je naam, ik ben zo vrij geweest je paspoort te bestuderen. Wat ik wil zeggen: het komt eigenlijk heel goed uit dat ik even over je naakte lichaam kan beschikken. Ik ben hier namelijk een hele tijd niet geweest en het huis moet nodig een grondige schoonmaakbeurt krijgen. De natuurstenen vloer in het souterrain moet om te beginnen helemaal gedweild worden. Dat kun jij nu leuk voor mij doen. Op je knieën natuurlijk, zodat ik je zo nodig met de zweep kan aansporen. Kom maar eens gauw mee naar binnen.”
“Maar mevrouw, ik voel helemaal niets voor dat klusje. Ik had echt een andere dagbesteding in gedachten.”
“Dat interesseert mij niet. Je hebt nog steeds maar twee andere opties: naakt de straat op of wachten op de politie.”
Het drong op dat moment wel tot mij door dat dit laatste dreigement niet zo sterk was. Voor dat zwemmen in een particulier bad zou hij alleen een boete krijgen. Maar bovendien zou ik moeten uitleggen hoe hij aan die rode billen kwam. Tot mijn genoegen trok ik hem echter toch weer over de streep.
Hij stommelde voor mij uit het trapje af en ik liet hem door de achterdeur naar binnen. Omdat het effect van die longeerzweep toch wat te heftig was nam ik onderweg ook nog een gewoon paardenzweepje mee. De benedenverdieping bestond op een halletje bij de voordeur na slechts uit één grote ruimte. Ik vulde snel een emmertje met een sopje en duwde hem een dweil in zijn handen.
“En nu op je knietjes aan het werk. Ja, natuurlijk heb ik ook een dweil aan een stok, zo eentje die je uit kunt knijpen. Maar het is inderdaad veel leuker als je dit naakt op je knietjes doet, met je blote billen in de lucht. Leuker voor mij dan.”
Ik moest hem eerst leren hoe je een vloer moet dweilen maar met behulp van het zweepje lukte dat snel. Ik bleef nog even achter hem aanlopen om hem steeds weer klappen te geven als hij niet hard genoeg werkte. Maar algauw liet ik hem met rust. Ik ging naar boven naar mijn slaapkamer en zocht daar een speciale garderobe voor hem uit: een jarretelgordel met kousen en een bh, alles in het wit, met daar een mini-mini zwart dienstmeisjesjurkje overheen. Dat bikinitopje dat hij aanhad in het zwembad had me op het idee gebracht.
Hij protesteerde wel maar minder dan ik verwacht had. Algauw kroop hij in dat pakje over de grond. Zijn billen waren nog steeds goed zichtbaar onder dat pakje en hij kreeg dus weer regelmatig een klap met dat zweepje. Ik zag ook het zweet van zijn rug afkomen. Na een dik half uur liet ik hem het jurkje weer uittrekken omdat het te vies werd, maar ik liet hem nog steeds stevig doorwerken in de witte lingerie.
In dat souterrain stond nog een ouderwetse platenspeler en daar legde ik een oude 78-toerenplaat op met een aria uit Händel’s Messiah. Heel toepasselijke muziek.
‘He was despised, and rejected of men. A man of sorrow and acquainted with grief.’ ‘He gave his back to the smiters. And his cheeks to them that plucked off his hair.’ ‘He hid not his face from shame and spitting.’
Toen de plaat was afgelopen, zette ik zelf een lied in met een wat frivolere tekst.
‘Het ventje van de Akker,
dat heeft vies gedaan,
dat is gaan zwemmen,
zonder zwembroekje aan.
Toen kwam er een juffrouw,
die zei: vieze hond,
mag jij gaan zwemmen,
in je blote kont?
Toen keek hij ellendig.
Hij zag zelfs wat pips.
Want hij kreeg van die juffrouw
Op zijn blote bips!’
Na vijf kwartier hard werken was de vloer glanzend schoon, schoner dan ooit tevoren. Ik liet Luuk het ondergoed uittrekken, nam hem naakt mee naar het grasveld voor het zwembadje, en spoelde hem met behulp van de tuinslang af met koud water. Hij gilde het uit toen hij het water voelde maar raakte daar toch vrij snel aan gewend. Ik nam een stuk groene zeep ter hand en waste daarmee zijn hele lichaam af, van zijn voorhoofd tot zijn voeten, flink rossend, ook over zijn tepels en zijn ballen.
Ik trok hem nu zwarte lingerie aan: een gordel met kousen en een bh met open cups, die zijn tepels bloot liet. In dit tenue moest hij naar de andere kant van het huis. Daar bevond zich een plaatsje en ik gaf hem nu de opdracht om dat met een bezem helemaal schoon te schrobben. Daar maakte hij bezwaar tegen omdat aan deze kant van het erf het zicht vanaf de weg veel opener was dan aan de kant van het zwembad. Ik wees hem er echter op dat hier alleen auto’s langskwamen, en dat automobilisten alleen op de weg letten.
Bij het wassen had ik vastgesteld dat zijn billen lang niet zo rood meer waren als na het pak slaag op de tafel. Daarom zette ik mijn argumenten kracht bij door hem opdracht te geven met zijn handen omhoog tegen de zijgevel te gaan staan, zijn benen wijd uiteen. In deze houding kreeg hij opnieuw 55 klappen, vijf extra omdat hij mij had tegengesproken. Ditmaal met de achterkant van een badborstel.
Ditmaal zorgde ik ervoor dat de kleur van zijn billen tijdens het werk op peil bleef. Met de tuinslang spoot ik telkens zoveel water op het plaatsje dat hij sowieso heel hard moest werken om dat water op tijd weg te krijgen. Er kwamen diverse auto’s over de weg voorbij, maar slechts één van de chauffeurs gaf met zijn claxon er blijk van iets bijzonders te hebben opgemerkt.
Meteen nadat ik hem aan het dweilen van de vloer had gezet had ik ook de wasmachine volgeladen met wasgoed dat was blijven liggen. De machine was nu gereed en aansluitend aan het schrobben kon hij nu dus meteen de was gaan ophangen op de steil oplopende helling achter mijn huis. Weer protesteerde hij, omdat de waslijn in het zicht lag van buurhuizen. Ik legde hem uit dat alle buren naar hun werk waren en gaf hem nog eens vijf klappen extra op zijn billen.
Terwijl hij aan het werk was, rinkelde mijn mobieltje. Ik zag meteen dat het mijn buurvrouw Truus was, ook een Nederlandse.
“Wat zie ik daar achter je huis? Best een mooie man hoor, daar niet van, maar gaat het niet een beetje te ver om hem zo te laten rondlopen?”
Ik vertelde Truus dat ik hem in mijn zwembad had gevonden, gekleed in mijn bikini, en dat hij nu straf kreeg. Dat vond ze erg interessant.
“Hebben jullie al geluncht?”
“Nee, ik heb nog geen tijd gehad om boodschappen te doen.”
“Stuur hem dan maar naar mij om wat te eten te halen. Maar wel met een net schortje voor, als je dat hebt.”
Dat had ik, sterker nog, ik had het al klaar gelegd. Ik liep naar buiten om het Luuk voor te doen. Tot mijn verrassing bleek hij een flinke erectie te hebben.”
“Wat zie ik nu?”
“Sorry, mevrouw, ik kan er niets aan doen, dat is de natuur, dat gaat vanzelf.”
“Maar je wilt toch niet zeggen dat je het hier zo naar je zin hebt? Dit is allemaal bedoeld als straf, weet je nog? Als je daarbij nog geil kunt worden, sla ik kennelijk niet hard genoeg.”
“O ja, zeker mevrouw, u slaat al veel te hard. Maar hierboven, in de zon, had ik even rust.
“Nou, het komt in elk geval goed uit dat ik je even een schortje kom voordoen. Je gaat namelijk een boodschap voor me doen. Rechtsaf over de weg, het tweede huis. Mevrouw Truus weet ervan. Maar ze zou vast schrikken van zo’n paal.”
“Maar u kunt me toch niet naakt naar een wildvreemde mevrouw sturen?”
“O, ze heeft je allang gezien, hoor. Ze vond je een mooie man.”
“Maar zo over straat, met blote billen…”
“Het zijn maar een paar stappen. En als je nu niet meteen doet wat ik zeg haal ik de mattenklopper en vraag ik Truus om me te komen helpen met slaan.”
Ik keek hem na vanaf het ingangshek. Het was een opwindend gezicht, met die open bh en die naakte, bont en blauw geslagen billen. Hij liep stevig door en keek telkens achterom. Opeens merkte ik dat ik zelf ook bloedgeil was.
Ik kon nog zien hoe hij bij het huis van Truus bleef staan om rond te kijken en daarna door het hekje naar binnen ging. Nu belt hij aan, bedacht ik, wat moet hij in spanning zitten. Misschien is dit niet het goede huis. Misschien heb ik hem bedrogen en weet Truus van niets. Misschien woont hier alleen een Franssprekende mevrouw.
Ik had hem met een paar minuten terugverwacht, maar dat gebeurde niet. Na een kwartier besloot ik om maar eens te gaan kijken waar hij bleef. Ik sloop om het huis heen en, ja hoor, precies zoals ik had verwacht: Luuk zat op het plaatsje achter het huis op een keukenstoel, en Truus zat, helemaal naakt, boven op hem, haar benen aan weerskanten van zijn heupen, zijn paal kennelijk diep in haar. Truus zat overigens doodstil.
“Niet spuiten hoor”, hoorde ik haar zeggen, “als je het toch doet krijg je op je billen.”
“O nee hč”, antwoordde Luuk, “mijn billen staan al in brand.”
Truus begon nu op en neer te wippen en reed algauw alsof ze op een paard zat.
“Stop, stop”, riep Luuk, “ik kom!”
Maar het was al te laat. Truus sprong van hem af, het sperma druipend uit haar kut.
“Viezerik. Je weet wat je nu te wachten staat.”
“Ik kon daar toch niets aan doen. U waarschuwde mij te laat. “
Ik had om het hoekje een paar foto’s gemaakt zonder dat Truus en Luuk daar iets van merkten. Nu deed ik een stap naar voren.
“Wel wel, wat zijn jullie hier aan het doen? Stoute dingetjes, zie ik. Caught in the act, zoals het heet.”
Het grappige was dat ze allebei hun onderbuik bedekten.
“Sorry, Sonja”, zei Truus, “ik kon zien dat hij een erectie had, en daar kon ik hem toch niet mee laten rondlopen.”
“Natuurlijk kon je dat, Truus, maar daar was je zoals gewoonlijk te geil voor. Ik vind dat jullie allebei straf verdiend hebben. Truus, ga op je buik op de tafel liggen. Luuk, pak haar handen vast en zorg dat ze blijft liggen.”
Het was een spannend moment maar ze gehoorzaamden allebei. Ik had met vooruitziende blik een leren paddle meegenomen die ik ooit gekocht had om de billen van mijn oudoom mee te bewerken. Ik nam die ter hand en stelde me schuin achter Truus op.
“Zestig klappen, Truusje. Je mag ze zelf tellen. En na elk klap zeg je: ‘ik ben een geil loeder, ik moet op mijn bips hebben.’”
Ik sloeg behoorlijk hard, en na een klap of tien begon Truus dan ook steeds meer te kermen en met haar benen te spartelen. Luuk had er een hele klus aan om haar op haar plaats te houden.
Na dertig klappen hield ik op.
“Luuk, jij mag haar de andere dertig klappen geven.”
“O dank u wel, mevrouw. Ja, die heeft ze echt verdiend. Ze heeft me misbruikt, nietwaar.”
Truus bleef netjes liggen, ik nam Luuks plaats in. Luuk begon aarzelend te slaan, maar kreeg er algauw aardigheid in, en sloeg op de duur harder dan ik. Truus mekkerde nu aan één stuk door. Zo haalden we de zestig.
“Oké, Luuk, en nu jij. Op je buik.”
“Maar ik heb ditmaal geen straf verdiend, ik ben alleen het slachtoffer.”
“Nee hoor, je had gewoon nee kunnen zeggen en weg kunnen lopen. Je bent minstens net zo sterk als Truus.”
“Wacht even”, zei Truus, “ik heb iets veel leukers om hem mee te slaan.”
"Nou, dan stap ik maar eens op, geloof ik”, reageerde Luuk, “tot ziens, dames”. En hij probeerde inderdaad langs me heen te glippen. Truus en ik grepen hem onmiddellijk bij zijn armen. We trokken hem de keuken van Truus in en sloten de achterdeur af voor we hem loslieten.
“Trek die kleren maar uit”, zei Truus tegen Luuk, “ik heb nog wel iets anders voor je.”
Het alternatief bleek te bestaan uit een rode jarretelgordel en rode kousen. Paste volgens Truus goed bij de kleur van zijn billen. We zouden die trouwens nog wel even kunnen bijkleuren. Zelf trok ze snel een topje en een rokje aan.
Maar nu had Truus nog een veel leuker idee. Om te beginnen bonden we Luuks polsen vast met een stevig stuk touw. En samen trokken we hem nu het huis van Truus uit, en de straat over. Daar ligt het kerkhof van het dorp waar door de week niemand komt. We sleurden hem het hele kerkhof over, naar de achterzijde. Al die tijd protesteerde hij hevig en stribbelde hij tegen, zoveel als hij kon.
Achter het kerkhof loopt een spoorlijn. We bonden Luuk vast aan een reusachtige beuk, met zijn billen naar de spoorlijn gekeerd. Truus had de tegenwoordigheid van geest gehad om voor zichzelf en voor mij een mondkapje mee te nemen.
Dat ‘veel leukere’ dat Truus had aangekondigd bleek een lange stok te zijn, een ‘cane’ zoals ze die noemde. Die stok maakte een prachtig zwiepend geluid maakte als je daarmee door de lucht sloeg. Truus stelde zich op achter Luuk. Al na vijf minuten hoorden we de sneltrein naar C aankomen. Truus haalde uit met de cane en gaf Luuk een paar snelle slagen op zijn bips die hij met luide kreten in ontvangst nam. Bij het passeren gaf en machinist een luid fluitsignaal.
Ik nam nu de cane van Truus over en vrijwel meteen daarna kwam er een boemel langs. Die minderde vaart en kwam vlak achter ons helemaal tot stilstand. Een angstig moment, ik was bang dat de passagiers de trein zouden verlaten. Maar na een paar seconden trok de trein weer langzaam op. Omkijkend zag ik hoe de passagiers zich bij de ramen verdrongen. Een zwak geluid van klappende handen en gejuich drong tot mij door. Terwijl ik stevig doorsloeg werd ik door twee gevoelens tegelijk overspoeld: machtsgevoel en geilheid.
Die avond zaten Truus en ik in mijn tuin, Truus in een strak wit hemdje, ik in een even strak wit broekje. Luuk, met alleen een wit schortje voor, bediende ons. Hij had ook voor drie personen gekookt, met Truus, in dat hemdje, als keukenhulpje. Hij bleek een uitstekende kok te zijn. We prezen hem dan ook uitbundig, terwijl we hem nu en dan om de beurt een speels klapje met de cane of het zweepje op zijn bips gaven. Na het bezoek aan de spoorlijn had ik op het plankier bij het zwembad heerlijk met hem gevreeën. Dus ook mijn geilheid was nu even bevredigd.
Hij wist inmiddels waar zijn kleren lagen, maar toonde geen neiging om ze te pakken en weg te lopen. Sterker nog, tot mijn grote verrassing had hij ons voorstel aangenomen om voorlopig bij ons te blijven logeren, afwisselend bij Truus en bij mij. De enige voorwaarde die hij gesteld had was dat we hem niet opnieuw bij de spoorlijn tentoon zouden stellen.
Op dat moment wist ik nog niet wat Truus en hij in de keuken allemaal bekokstoofd hadden….
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
apt in het zwembad
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?