de rollen omgedraaid
Hoe had ik zo dom kunnen zijn? Het machtsgevoel was nu wel helemaal verdwenen. Maar tegelijk vond ik deze ontwikkeling toch ook heel spannend. Slaag krijgen van een vrouw als Eva, daar zou ik normaal van dagdromen. Als ik eenmaal uit dat hok was, kon ik, als ze het te bont zou maken, altijd nog naakt naar mijn huis hollen, dat was immers vlakbij en ik had de voordeur niet afgesloten, dat hoeft hier niet. Ze zou vast wel sterker zijn dan ik, dus het zou geen zin hebben om haar aan te vallen. Maar weglopen was genoeg. Ik moest dan alleen wel zorgen dat ze me niet vastbond. Resoluut begon ik me dus uit te kleden. Ik legde mijn kleren op een tafeltje en maakte het venster open.
Maar naarmate ik verder kwam, begon ik het allemaal toch steeds griezeliger te vinden. Als ze dan zo meteen mij mijn kleren had afgepakt, stond ik naakt in dat hok. Wat kon ze dan niet allemaal doen? Het hele dorp erbij roepen? Foto's en video's maken en die op YouTube zetten? Eisen dat ik me toch vast liet binden, om te beginnen bijvoorbeeld mijn polsen door dat raam? Met een bezwaard gemoed trok ik mijn onderbroek uit.
Eva liet me ook nog eens een hele tijd wachten. Het was zomer maar toch tamelijk koud. Toen ze misschien wel een uur later eindelijk naar buiten kwam, bleek ze een lange zwarte rok te hebben aangetrokken en een doorzichtige witte blouse, met een fraaie zwarte bh daaronder. Haar opgestoken. Pumps met naaldhakken. Blijkbaar verwachtte ze geen worsteling.
“Ha, nu al verstandig, zie ik. Brave jongen. Niet meer zo opgewonden blijkbaar, een zielig piemeltje, om eerlijk te zijn. Daar zul je niet veel meer mee klaarmaken, en dat is ook helemaal niet de bedoeling. Ja, doe je handjes er maar gauw voor, ik zou me er ook voor generen. Je hebt wel snoezige borstjes trouwens. Draai je eens gauw om, zodat ik je bips kan bewonderen. Nee, nog een beetje halsstarrig? Dat slaan we er wel uit, hoor. Geef me nu je kleren maar. Okay, die ga ik dan eerst even netjes opbergen. Zoek jij intussen maar een geschikt eindje hout uit waarmee ik je billen pimpelpaars kan slaan.”
Dat deed ik natuurlijk niet. Ze bleef weer een hele tijd weg. Ik had toen ik die paar minuten naar huis was gegaan, gelukkig daar mijn portefeuille achtergelaten, en mijn iPhone niet te vergeten, met de opname van haar «voorstelling». Maar toen ze terugkwam zag ik dat ze mijn rijbewijs in haar ene hand had, die ik nog los in mijn borstzakje bewaard had. Haar andere hand hield ze op haar rug.
“Even gegoogeld. Wel, wel, wel, wat een indrukwekkend CV. En daar staat die grote meneer nu piemelnaakt in een hok in Heel! Dat moeten we even vastleggen voor het nageslacht.”
Nu bleek dat ze in haar andere hand een smartphone had. Ik protesteerde natuurlijk hevig, maar daar trok ze zich al even natuurlijk niets van aan. Ik probeerde mij zo goed en kwaad als het ging met mijn handen te bedekken, en draaide mij toen snel om, om in elk geval niet herkenbaar in beeld te zijn.
“Kijk eens aan, daar hebben we dan toch die blanke billetjes. Tamelijk prominent, mag ik wel zeggen, en mooi rond voor een man. Eigenlijk heb je helemaal nogal vrouwelijke vormen. Zal straks vast een fantastisch kletsend geluid maken, waar heb ik dat vandaag eerder gehoord? Draai je nu maar om, de opname is klaar. O, sorry, toch nog even niet. Even gefopt, he?”
Ze opende nu het hok, en liet me naar buiten. Ik overwoog nu, vanwege die smartphone, meteen hard weg te hollen. Maar het kwaad was toch al geschied, ik kon beter kijken of ik het naderhand nog ongedaan kon maken.
“Loop maar naar boven, naar de badkamer. Je mag best een beetje heupwiegen hoor, je billen zien er nu nog heel mooi uit. Ja, natuurlijk ga ik je wassen, weet ik wat jij vandaag allemaal voor vieze dingen hebt gedaan? Ik zie het al, het sperma druipt nog van je piemel. Je hebt zeker spontaan gespoten toen ik naakt en hulpeloos over je schoot lag. Of toen ik naakt en nat in de badkamer liep te dansen. Maar nu zijn de rollen omgedraaid. Ja, ga maar in dat bad staan. Ik ga natuurlijk geen kostbare energie aan zo'n naarling besteden, dus dat wordt eerst een koude douche. Maak je borst maar nat, zoals ze zeggen.”
Dat koude water was schokkend, ik had moeite om niet uit het bad te springen en weg te rennen. Net als ik bij haar had gedaan zeepte Eva me met haar handen in, en net als ik deed ze dat nogal ruw, vooral over mijn piemel en mijn ballen. En ze stak zelfs een vinger in mijn anus, wat ik bij haar niet gedaan had.
“Dat is aanranding, hoor, weet je nog? Eigenlijk is het zelfs verkrachting, want je penetreert me ongevraagd.”
“Heb ik je dan niet netjes en beleefd om toestemming gevraagd? Echt niet?”
Daarna afspoelen, nu iets minder schokkend. Ik had verwacht dat ze nu de badborstel zou pakken, maar in plaats daarvan nam ze me mee naar beneden, naar haar woonkamer. Daar stond de obligate bank, waar ze op ging zitten. Ik moest me over haar schoot «heenvleien», zoals ze het uitdrukte. Net als ik bij haar had gedaan, streelde ze eerst mijn billen voor ze begon te slaan. Net als ik sloeg ze niet al te hard. En mede door het wrijven over haar dijen voelde ook ik nu meer opwinding dan pijn.
“Wel, heb je ooit, dat zit zich gewoon tegen mijn dijen op te geilen. Sta jij eens gauw op, ventje, voor je mijn mooie jurk onderspuit. En trek je dan eerst maar even af voor we verder gaan.”
Dat was natuurlijk een ander verhaal, zo midden in de kamer, onder haar kritische blikken en commentaar. Net als ik gedaan had gaf ze mij instructies. “Eerst die voorhuid een eindje naar beneden trekken en dan je eikel en het randje daaronder masseren. En intussen met je andere hand aan je tepels trekken en over je billen wrijven.” Maar in mijn geval hielp dat niet. Eva trok echter haar blouse en haar bh uit, en door mijn blik op haar fraaie boezem te fixeren lukte het me toch mijn erectie verder uit te bouwen.
“Ja, doe het maar op de vloer. Dat laat ik je later wel opruimen. Of oplikken.”
Weer naar boven voor weer een wasbeurt. Ze nam van daar nu toch meteen de badborstel mee, en ook een haarborstel.
Nu gingen we naar de keuken en moest ik mij over haar heen buigen, in de houding die ik haar eerder had laten aannemen. “Zo moet je je bilspieren meer aantrekken dan over die sofa en dan voel je het beter.” Ze sloeg nu trouwens ook harder en ze ging al gauw over op de haarborstel. Anders dan zij probeerde ik me zo min mogelijk te bewegen en ik gaf geen kik.
Ze gaf er eerder de brui aan dan ik had gedaan. Ik moest nu op mijn handen en knieën op de keukentafel plaatsnemen. Ik liet het maar toe dat ze ook een tablet plaatste om daar een video-opname mee te maken. Wat kon ik eraan doen?
“Hoofd omlaag, bips omhoog. Zo trek je de bilspieren nog meer aan. Zoals gezegd ga jij nu honderd klappen met de badborstel krijgen. Natuurlijk moet je ze zelf tellen. En na elke vijf klappen zeg je: «ik ben een klootzak, ik chanteer vrouwen om ze naakt uit te kunnen kleden en op hun blote billen te kunnen slaan. Daarom krijg ik nu zelf op mijn bips.» Ja, dat is wel een beetje een lange tekst, maar dat kan iemand met jouw CV best onthouden, en zo doen we lekker lang over die 100 klappen. En als je een foutje maakt in het tellen of de tekst, dan moet die klap over.
De eerste klap was meteen raak, ik zakte ineen en riep luid «au».
“Die telt dus niet.”
Nu was het gedaan met de onbeweeglijkheid en het zwijgen. Ze wachtte steeds geduldig tot ik weer in positie zat, en als de klap door een ontwijkende reactie van mij zijn doel miste telde die niet mee. Ze wachtte ook steeds geduldig tot ik uitgeschreeuwd was en mijn tekstje netjes had opgezegd, maar op het laatst ging ik daarin fouten maken, en dan kreeg ik ook extra, en extra harde klappen. Zo deden we meer dan een half uur over die honderd klappen.
Ik sprong meteen van de tafel.
“Okay, nu zijn we quitte. Eigenlijk heb jij zelfs nog 50 klappen van mij tegoed, maar die schenk ik je. Geef me nu maar gauw mijn kleren terug. En als jij niets doet met die opnamen die je van mij hebt gemaakt doe ik ook niets met die van jou.”
Daar moest ze hard om lachen.
“Je vergeet een paar dingen. Om te beginnen ben jij een bekend iemand en ik het gekke wijf van het dorp, dus die opnamen doen jou veel meer kwaad dan mij. Bovendien: dat gangetje naast mijn huis hoort echt niet bij de openbare weg, dus dat jij daar stond was huisvredebreuk en voyeurisme, geen idee hoe dat juridisch precies heet, maar zeker iets heel stouts. En tenslotte, ik ben in mijn eigen huis en kan mijn bh weer aantrekken zodra ik dat wil, en jij staat piemeltjenaakt met rode billetjes in een vreemd huis en je hebt geen idee waar je kleren zijn. Dus nee, ik ben nog lang niet met je klaar.”
Op dat moment ging de deurbel.
“Ach, Karel, doe jij even open.”
Nu was ik echt in paniek. Mijn somberste verwachtingen kwamen uit.
“Geen denken aan. Dit is echt tegen alle afspraken. Geef me meteen mijn kleren.”
“We hebben helemaal geen afspraken. Jij doet nu gewoon die deur open, en anders kun je ophoepelen, zo naakt als je bent. Ik waarschuw dan de politie dat er rondom het Billenstraatje een potloodventer loopt, vanwege de naam komt dat hier meer voor. En dan staan binnen een half uur alle opnamen die ik van je gemaakt heb op internet. Ik zal er bijzetten dat er ook nog een hele leuke masturbatiescène aankomt.”
Ik stond voor het blok en ik wist het. Met kloppend hart en de handen voor mijn piemel liep ik naar de voordeur.
“Echt de deur in één keer helemaal opendoen”, riep Eva mij nog achterna.
In de voordeur zat een raampje. Daardoor zag ik in de ochtendschemer dat er een vrouw voor de deur stond. Gek genoeg toch een beetje een opluchting. Dertiger, lang, hoogblond en bloedmooi. Ze had een flinke boodschappentas bij zich.
De vrouw schrok, wat bewees dat ze niet ingeseind was. Toen begon ze meteen schaterend te lachen.
“O, heeft Eva weer eens wat bedacht? Wat is het toch een stouterd, hè. En wie ben jij wel, blote man? Waarom laat je mij alles zien wat je in huis hebt? Nou ja, bijna alles.”
“Ik doe het niet uit mezelf. Eva heeft me gedwongen.”
“Nou, dan heb ik wel een idee hoe je billen eruitzien. Laat me eens gauw kijken.”
Misschien een bondgenote? Ik besloot te gehoorzamen.
“Nou, ze heeft je inderdaad aardig te grazen genomen. Vind je dat leuk, of was dat ook onder dwang?”
Intussen was Eva uit de keuken gekomen.
“Ja hoor, dat vindt hij leuk. Hij laat zich graag poedelnaakt aan vrouwen zien, en hij laat zich graag op zijn billen slaan. Maar nog liever dan naakt loopt hij rond in lingerie. Dus, Maria, wat vind je van ons nieuwe dienstmeisje?”
“Dienstmeisje, dienstmeisje, ik zie alleen maar een heel erg blote en gegeneerde man.”
“Ja, die gaan wij straks samen omtoveren tot een allerschattigst dienstmeisje. Daar heb ik je voor laten komen. Maar ik heb eerst nog een appeltje met hem te schillen. Toen hij hier vannacht kwam, verwachtte hij mij op mijn billen te kunnen slaan, op mijn «bips» zoals hij zelf altijd zegt. En dat heeft hij gedaan ook, met zijn handen en met mijn badborstel. Maar wat ik niet wist is dat hij nog meer voor mij in petto had. Hij had onder zijn kleren een rotan stok bij zich, de boef, die hij later, toen zijn plannetje niet doorging, stiekem in mijn schuurtje heeft verstopt. Die heb ik net gevonden.”
Ik protesteerde dat dit allemaal gelogen was, maar daar werd geen aandacht aan besteed.
“En daar wil je hem nu ook nog mee gaan slaan? Maar schat, de bips van die arme man ziet er nu al uit als een slagveld.”
Dat vond Eva geen bezwaar. En nu kwam mijn laatste vrees ook nog uit. Het binnenplaatsje achter Eva's huis werd begrensd door twee houten schuttingen die door een ijzeren stang met elkaar verbonden waren. Aan die stang hingen twee haken, ongetwijfeld had daar ooit een schommel aan gehangen. Eva stond er nu op dat ik mij met mijn polsen aan die haken liet vastbinden. En weer realiseerde ik me hoe absoluut de macht was die ze nu over mij had, waardoor ik ook dit moest toestaan. Ze moesten er een stoel bij pakken om het plan uit te voeren.
Toen ik eenmaal in die houding stond, op mijn tenen, met mijn armen boven mijn hoofd, lieten ze me eerst een tijdje zo staan. Daar stond ik nu, totaal onbeschermd, naakt en vastgebonden in de buitenlucht, op een voor iedereen onvindbare plek, volledig overgeleverd aan twee weinig beminnelijke vrouwen. Eva zette koffie, terwijl Maria om mij heen liep en commentaar leverde op mijn lichamelijk schoon: het kleine piemeltje, de schattige borstjes, de vetrolletjes, en die «lekkere rosé bieflappen». Toen ze eenmaal gezellig buiten aan de koffie zaten, vertelde Maria van de fantastische seks die ze de vorige avond had gehad.
“Zou hij ook wat klaar kunnen krijgen?”, vroeg ze, terwijl ze mij een klapje op mijn ene bil gaf. De eerste aanraking, ik rilde.
“Nou, een dekhengst is het zeker niet, dat kun je ook al wel zien, maar ik heb hem met enige moeite toch al laten spuiten. Daar zal hij nu voorlopig wel niet meer aan toekomen.”
Daarop vertelde Eva aan Maria precies hoe het die nacht gegaan was.
“Voyeurisme en chantage, daar wordt hij nu voor gestraft. Volgens het principe: oog om oog, tand om tand. Bips om bips, zullen we maar zeggen.”
“Dus je weet helemaal niet of hij het echt leuk vindt om hier naakt voor ons te staan en alles aan ons te laten zien wat hij in huis heeft. En om zo meteen met die rotanstok van jou nog meer op zijn «bips» te krijgen. Zeg eens, ventje, hoe heet je ook alweer, Kareltje, vind jij dat leuk?”
“Ik vind het vreselijk.”
“Nou, dat is fijn om te horen, dan is het tenminste echt een straf.”
Nee, een bondgenote was zij allerminst. Ze stond op om mijn lichaam verder te bevoelen, met een voorkeur voor mijn geslachtsdelen. Ze draaide ook flink aan mijn tepels. Ze haalde zelfs uit de schuur twee wasknijpers die ze op mijn tepels zette. Dat was eerst niet zo gevoelig maar werd geleidelijk steeds pijnlijker. Intussen babbelden de dames verder over hun seksuele avonturen. Het was een actief stel, dat was duidelijk.
Maar bij mij deed zich nu een probleem voor.
“Ik moet plassen”, zei ik moeilijk.
“Dat geeft niet, schat, laat het maar rustig lopen. Wel je beentjes flink uit elkaar doen, anders bevuil je jezelf. Maria weet wel hoe ze het moet oplossen.”
Dat wist Maria. Op het plaatsje bevond zich een buitenkraan. Met behulp daarvan vulde Maria tweemaal achtereen een emmer koud water, die ze vrolijk lachend over mij uitstortte. Vervolgens haalde ze een ruwe borstel uit de schuur, waarmee ze mijn geslachtsdelen afroste. Daarna nog een emmer water. Tenslotte veegde ze met een bezem het water naar een afvoerputje. Alsof ze dit alle dagen zo deed. Ook die bezem haalde ze nog even stevig over mijn rug en mijn billen.
“En nu aan de slag!”
“Dat is een leuke woordspeling, Eva.”
“Kareltje kent intussen de procedure, die heeft hij trouwens zelf bedacht. Hij krijgt vijftig klappen. Hij telt ze, en zegt na elke vijf klappen: «Lieve dames, ik heb straf verdiend voor voyeurisme en chantage. Wilt u alstublieft met die stok zo hard mogelijk op mijn bips slaan? Hartelijk dank!»”
De dames wandelden om me heen en namen om de vijf klappen de stok van elkaar over. Ze lieten me rustig uitschreeuwen en mijn tekstje opzeggen. Soms lieten ze de stok alleen maar door de lucht zoeven, maar meestal raakte hij mijn billen, en hoe. Dit was nog veel erger dan de badborstel, dit was echt vreselijk. Ik huiver nog als ik eraan terugdenk.
Na een dik half uur haalden we de 50, Eva gaf me nog één snoeiharde klap extra. Toen maakten ze me los om me mee te tronen naar Eva's slaapkamer. Onderweg veel grappen over de staat van mijn bips.
“Die kan de eerste twee weken niet meer zitten, ben ik bang.”
“Sterker nog, die kan de eerste dagen zelfs geen broekje aan. We zullen zijn bips bloot moeten laten. Nu ja, voor een dienstmeisje geeft dat niet.”
Op de slaapkamer stond een bed van reusachtige afmetingen.
“Ja, hier is heel wat afgewipt.”
“Vroeger dan, nu wil niemand meer met mij naar bed.”
“Ja, ze weten langzamerhand heel goed wat er dan zwaait.”
Ik moest op mijn buik op dat bed gaan liggen, zodat Maria mijn arme geteisterde billen met zalf kon insmeren. Zelfs dat smeren voelde pijnlijk aan. Vervolgens kwam Maria voor de dag met de dienstmeisjeskleren, die ze bij zich had. Die moest ik nu aantrekken. Er zat inderdaad geen slipje bij. Eerst leerden ze me hoe je jarretelkousen moet aantrekken. Ik kreeg natuurlijk een bijbehorende jarretelgordel, alsmede een bh. “Een push-up bh, dan lijkt het nog heel wat.” Al die lingerie in het wit. Daar overheen een ultrakort zwart rokje, dat net mijn balletjes bedekte, maar zelfs mijn bilrand niet helemaal. Dat kon ik vaststellen doordat Eva twee spiegels tegenover elkaar opstelde, zodat ik mij zelf ook van achteren kon bekijken. Een wit truitje dat onder het rokje strak werd getrokken, «zodat de welving der borsten goed uitkomt». Op het rokje een klein wit diensterschortje met kanten randen. Een kanten lint met een strikje om de nek en een zwarte haarband met wit kant op het hoofd. Zwarte pumps die zowaar bleken te passen.
Nu was het de bedoeling dat ik hen zou bedienen bij het ontbijt, een brunch was het langzamerhand wel. Maar Eva had geen brood meer in huis.
“Kareltje, of laten we je nu maar Carolientje noemen, ga jij eens snel bij de bakker een stokbrood en drie croissantjes halen. Linksaf door het Billenstraatje, en dan meteen om de hoek op de Dorpsstraat.”
Ik protesteerde dat ik er niet decent genoeg uitzag, maar daar moesten ze alleen maar hartelijk om lachen. Ik kreeg drie munten van twee euro in mijn bh gestopt.
Bij de bakker deden de winkelmeisjes net of ze niets bijzonders zagen. “Goedemorgen, wat mag het zijn?” Achter me bij de vrouwelijke klanten wel heel wat gegniffel. De croissantjes moesten uit de bakkerij komen. Een klant vertrok, er kwam een klant bij, maar opeens stonden Eva en Maria ook in de winkel, allebei natuurlijk geheel gekleed.
“Nou zeg, moet je dat zien”, zei Eva, “zoals die er bijloopt, zowat in zijn blote kont. Dat vinden ze hier allemaal blijkbaar heel normaal, terwijl ze altijd ik weet niet wat over mij te zeggen hebben. Wedden dat hij niet eens een broekje aan heeft?”
Ze stapte op me af en probeerde mijn rokje op te tillen. Ik weerde haar af, maar toen kwam Maria erbij en samen tilden ze dat rokje tot boven mijn middel op.
“Zie je wel, zelfs geen string. Maar moet je eens zien hoe die billen eruitzien. Die moet wel erg stout geweest zijn. Ben je vreemdgegaan, lieverd?
“Dit is echt weer een streek van Eva”, zei een van de klanten, “dit heeft ze allemaal in scène gezet.” Er ontstond enig gemor, en het leek Eva en Maria veiliger om het hazenpad te kiezen.
Maar ik had een bestelling gedaan, ik kon niet zomaar weglopen.
“Waarom laat u dat allemaal met u doen, meneer?”
“Ik weet niet waar u het over heeft. Hoeveel krijgt u?”
Dit laatste tot de verkoopster.
“Ik krijg niets van jou, en jij krijgt niets van mij. Viespeuk.
Dan laat ik tot overmaat van ramp de muntstukken die ik had willen aanreiken op de grond vallen. Ik raap die dwangmatig op, maar laat daarbij noodgedwongen weer alles onder mijn rokje zien. Drie klanten dringen nu naar me op, grijpen mijn rokje vast, trekken eraan. Het is maar vastgemaakt met één knoopje, dus opeens ben ik het kwijt. Maar in de mêlee weet ik met ontbloot onderlijf toch de deur van de winkel te bereiken en nagejoeld weg te vluchten.
In het huis in het Billenstraatje werd tijdens het ontbijt nog heel wat nagelachen, zij het niet door mij. Eva maakte zich enige zorgen over een mogelijke melding van het incident bij de politie, en Maria betreurde het verlies van haar rokje.
“Zo'n dienstmeisje is wel leuk voor de show”, zei Eva, “maar eigenlijk heb je er niets aan. Wat ik nodig heb, is een meid voor het vuile werk. Daar heb ik zelf zoals bekend een bloedhekel aan. Zo moet er nu dringend de badkamer gedweild en de WC schoongemaakt worden. In die badkamer ligt zowaar nog sperma op de vloer.”
“Kun jij goed beffen, Karel?”, vroeg Maria me opeens.
“Ik weet wat het is.”
“Nou, dan mag je je kunsten eens vertonen. Kom maar lekker met Maria mee naar de slaapkamer. Schrobben en dweilen kun je altijd nog.
In de slaapkamer aangekomen schoot ze snel uit haar kleren. Zoals ik al had verwacht had ze een goddelijk lichaam. Ze ging op haar rug op het bed liggen en spreidde haar benen.”
“Nog geen kans zeker dat je hem omhoog krijgt? Nou dat kan ik me wel voorstellen. Wat heeft die vreselijke Eva je te pakken gehad.”
Ik wipte op het bed en bukte me voorover om haar clitoris op te zoeken.
“Ook een vingertje in mijn vagina graag. En nu nog een vingertje.”
Terwijl ze klaarkwam kwam Eva binnen, ook al helemaal naakt. Zo kon ik meteen nog eens aan het werk. Maar toen ik ook daarmee klaar was, gingen de dames in 69-positie elkaar nog eens aflikken. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om plotseling de kamer te verlaten en me beneden op te sluiten in de woonkamer. Natuurlijk kwamen ze meteen achter me aan, en beval Eva me om de kamer onmiddellijk te openen.
“Anders krijg je nog honderd klappen met die stok.”
Maar ik had haar tablet te pakken en vond algauw wat ik zocht: de kadastrale kaart van het Billenstraatje. Toen opende ik pas de deur.
“Ik had dus gelijk. Dat steegje is openbare weg. Dus was het geen voyeurisme van mij, maar exhibitionisme van jou.”
“Maar chantage was het wel”, zei Maria.
“Nou, ik dacht dat het wel duidelijk was dat ik die dreigementen niet serieus meende. Het was meer een spel.”
“Dat heb ik wel overwogen”, antwoordde Eva, “maar ik wist het niet helemaal zeker. En ik had echt wel reden om aan de veilige kant te blijven.”
“Ze heeft een keer een weddenschap gewonnen door op een zaterdagmiddag tien minuten naakt over de Dorpsstraat te lopen. Daar heeft ze een proces-verbaal voor gekregen.”
“Okay, dames, dat was het dan voor nu. Het was me al met al een genoegen, al had die rotanstok voor mij niet gehoeven. Jullie zijn om 5 uur welkom bij mij voor een borrel. Dan kunnen we wederzijds die opnames wissen, en als jullie daar alweer zin in hebben, kunnen we een spelletje strip-darten doen.
“Klinkt goed. Maar wat zijn van dat spel de spelregels?”
“Wie de minste punten haalt moet een kledingstuk uittrekken. Wie het eerst geheel naakt is, is het slaafje, nummer twee het hulpje, en wie het laatst nog iets aan heeft is de baas.”
“O, dat is prima, ik ben erg goed met die pijltjes. Maar ik heb wel één voorwaarde: dat je, wie er dat spelletje ook wint, ons allebei neukt.”
“Zoals eerder opgemerkt, vandaag ben ik geen dekhengst. Maar met een beetje hulp en genoeg tijd moet dat wel lukken.”
Ik vertelde er maar niet bij dat ik provinciaal Zeeuws kampioen darts ben geweest.
|
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?