Wat er gebeurt als je masturbeert met de gordijnen open
Ja, het heet echt zo, dat straatje, ik verzin dat niet. Je vindt het als je goed zoekt -of met de TomTom natuurlijk- in een flink midden-Limburgs dorp. Ik kwam er de eerste maal bij toeval, midden in de nacht, omdat ik niet kon slapen en maar een wandeling was gaan maken, in korset en kousen. Twee uur later sliep ik nog niet, en toen wandelde ik er nog eens heen, maar nu netjes in overhemd en broek.
Onooglijke huisjes. Bij een van die huisjes zag ik uit een zijraam licht komen. Dus liep ik even het zijsteegje in langs dat huis om te kijken waar dat licht vandaan kwam.
Een ruime, schaars verlichte keuken. Ik zag het niet eens meteen, maar daar, in een hoekje bij het aanrecht, stond een naakte vrouw! Veertiger, brunette, een beetje mollig, maar eigenlijk heel mooi. Ze hield het hoofd in haar nek, de ogen gesloten. Met haar ene hand betastte ze haar borsten, met de andere wriemelde ze tussen haar dijen, dus je kon wel raden wat ze aan het doen was.
Het kwam eigenlijk meteen bij me op: ik haalde mijn iPhone uit mijn jaszak en maakte een opname van het schouwspel. Pas na een minuut of tien opende ze haar mond, haar borst ging snel op en neer. Kennelijk had ze het kritieke stadium bereikt. Ik stopte de iPhone in mijn zak en klopte op het raam.
Ze schrok natuurlijk hevig, maar tot mijn verrassing liep ze niet weg, maar kwam ze met energieke passen naar het venster. Jammer dat ik dit niet meer opnam. Ze opende een klein zijvenster.
“Wat doe jij daar? Viezerik!”
“Nou, viezerik...Ik sta niet in het openbaar te masturberen.”
“Ik ook niet. Dat is privéterrein waar jij staat.”
“Dat denk ik niet. Maar dat is gemakkelijk na te gaan. Ik heb met mijn mobieltje een mooie opname van je fascinerende optreden gemaakt. Die stuur ik naar de politie met het adres erbij, okay? Wedden dat ze morgen twee man sterk bij je op de stoep staan? Schennis van de openbare eerbaarheid. Vinden ze natuurlijk een fantastische klus. En, mevrouwtje, hoeveel vingers had u in uw vagina? Of masseerde u alleen uw clitoris maar?”
“Hè, waarom zou je dat nou doen? Daar heb jij toch verder geen plezier aan?”
Opvallend dat de felle toon van zojuist opeens verdwenen was. Gaf me te denken.
“O, heb je dat toch liever niet? Heb je soms al eerder met ze te maken gehad? Ben jij misschien de mevrouw die in het hele dorp bekend staat als dat gekke wijf dat zich altijd bloot laat zien?”
Daar schrok ze zichtbaar van, dus ik begreep dat ik er niet ver naast zat.
Ook opvallend trouwens dat ze over haar naaktheid helemaal niet gegeneerd was.
“Hoepel dan nou maar gauw op.”
“Nee hoor, dat ben ik niet van plan. Als je wilt voorkomen dat ik aangifte doe...”
“O, gaan we op die toer. Nee hoor, ik neuk niet met Jan en alleman.”
“Ik ook niet. Veel te bang om een geslachtsziekte op te lopen. Ik vind gewoon dat dit gedrag niet ongestraft mag passeren. Dus, zoals ik zei, als je wilt dat ik geen aangifte doe, moet je een andere straf accepteren.”
“O, wat dan?”
“Een pak voor je bips.”
“O nee zeg, hoe kom je erbij? Ik ga mij toch zeker niet door de eerste de beste op mijn blote billen laten slaan? Wat een leuke ouderwetse uitdrukking overigens, «een pak voor je bips»”.
“Okay, zoals je wilt. Je weet wat de gevolgen zijn. Nog een prettige avond verder. Misschien heb je alweer zin om jezelf nog eens te bevredigen? Sommige vrouwtjes kunnen er niet genoeg van krijgen.”
“Wacht even, niet zo snel. Misschien kunnen we toch iets verzinnen om het eens te worden. Ik zou je bijvoorbeeld kunnen pijpen.”
“Aha en als jij nou toevallig, heel toevallig, een condoom in huis hebt, wordt dat neuken misschien ook nog wat?”
“Nou, misschien. Als ik je om te beginnen eerst eens eventjes heel goed was.”
“O ja, ik was een viezerik, nietwaar? Die moet je eerst heel goed wassen voor je er geslachtsverkeer mee hebt, dat begrijp ik. Weet je, ik krijg steeds meer zin om jou eens flink op je billen te flappen. Zou je van opknappen. Denk er maar even over na. Ik kom met een kwartiertje terug.”
Ze liet me gaan zonder verder nog iets te zeggen. Ik had er meteen spijt van dat ik haar niet onder controle had gehouden. Wat zou ze kunnen verzinnen? Misschien kon ze vriendinnen optrommelen? Maar goed, het was nu eenmaal zo. Ik ging snel terug naar mijn tijdelijke woning, pakte een paar spullen die ik nodig dacht te hebben, en was binnen tien minuten terug in het Billenstraatje.
Het zijraam was nu met gordijnen gesloten. Ik belde aan maar het duurde zolang voor er een reactie kwam dat ik begon te vrezen dat dit al het einde was van het avontuur. Zou ik dan de politie inseinen? Nee, natuurlijk niet. Zoals ze zei, daar had ik geen enkel plezier van, en ook verder had ik geen enkele reden om narigheid voor haar te maken. Ik vond het natuurlijk alleen maar prima dat ze naakt voor het open raam stond te vingeren. En de politie, daar heb ik het zelf ook helemaal niet zo op. Misschien kon je mijn eigen gedrag trouwens inderdaad wel als voyeurisme uitleggen.
Maar daar ging de deur toch open. Ze had intussen iets aangetrokken, een ultrakort strakzittend jurkje.
“Nou, waar is dat nou weer voor nodig? Dat jurkje moet zo meteen toch weer uit.”
“Maar je kunt me toch wel op mijn billen slaan, op mijn bips zoals jij dat noemt, zonder dat ik dat jurkje uittrek?”
“Dat zou misschien wel kunnen, maar dat gaan we dus niet doen. Ik wil jou net zo naakt hebben als je een kwartier geleden was. Schattig jurkje trouwens, loop jij er altijd zo bij?”
“Vaak wel, ja. Zoals je al zei: dat gekke wijf dat zichzelf altijd laat zien.”
“Dan zal half Heel het wel met me eens zijn dat het tijd wordt dat jij eens op je billen krijgt.”
“Mijn bips, bedoel je. Dat zou best kunnen, ja. Zullen we dan maar naar de keuken gaan?”
“Zoals je wilt.”
Terwijl ze voor me uitliep, provocerend draaiend met haar heupen, drong het opeens met volle kracht tot me door hoe gemakkelijk dit ging, en wat er nu te gebeuren stond: ik had een vrouw, een hele mooie vrouw nog wel, zover gekregen dat ze zich voor mij uit zou kleden, zich naakt over mijn schoot zou uitstrekken en zich door mij op haar billen zou laten slaan! Wat een macht! Wat een genot!
Ik zocht in de keuken een stoel uit zonder leuningen.
“Nu eerst dat jurkje dus maar weer uit.”
“Zoals gezegd, dat hoeft toch niet?”
“Ja, dat moet wel.”
Ze aarzelde, ik had er kennelijk nog niet helemaal de wind onder.
Tenslotte trok ze toch het jurkje over haar hoofd uit. Daaronder droeg ze nu een bh en een string. Die moesten natuurlijk ook uit. Dat vond ze evenmin nodig, haar billen waren zo toch al bloot genoeg, en haar borsten hoefden niet bloot te zijn om op haar billen te kunnen slaan.
Maar uiteindelijk gaf ze weer toe. Grappig, hoe ze, nu we in de intimiteit van één kamer zaten, opeens enige tekenen van gêne toonde.
“Wat wil je liever met je handen bedekken, je kut of je tieten? Bedek ze allebei maar, dat deed je straks eigenlijk ook al. Of, nog beter, draai je maar eens om, dan kan ik eindelijk die bewuste bips eens bewonderen, die je daarnet zo angstvallig verborgen hield. Tjonge, wat heb jij daar een indrukwekkende welvingen onder aan je rug. Een onvergetelijk achterwerk! Dat zal een mooi kletsend geluid maken. Kom maar meteen over mijn schoot liggen.”
“Nee hoor, dat doe ik niet, dat vind ik veel te intiem. Dan lig ik tegen je piemel aan.”
“Houd nou toch eens op met al die mitsen en maren. Uiteindelijk geef je toch toe, dat weet je best.”
“Ik kan toch ook over het aanrecht leunen?”
“Ik geef je tien seconden. Een, twee, drie...”
Ik telde langzaam. Bij de achtste tel gaf ze zich over.
Het was inderdaad een heel intiem gevoel, dat naakte lichaam tegen mijn dijen en onderbuik. Ik had al een beginnende erectie, maar die groeide nu snel. Dat voelde zij natuurlijk ook. Ik streelde zachtjes haar billen. Ze rilde.
“Hoe heet jij eigenlijk?”
“Dat gaat je niets aan. Zeg maar: gek wijf.”
“Daar gaan we weer. Ik wil nu een naam horen, anders steek ik drie vingers in je kut.”
“Je zou van me afblijven. Je gruwde alleen al van de gedachte aan seks.”
“Het een noch het ander kan ik me herinneren. Drie vingers in je kut is trouwens geen seks.”
“Het is aanranding.”
“Nee hoor, ik heb voor de hele procedure eerst netjes en beleefd je toestemming gevraagd.”
“Je hebt me gedwongen, gechanteerd. Okay, ik heet Eva, je weet wel, van die appel.”
“O ja, die juffrouw die het op een gegeven moment ook opviel dat ze naakt was. Eva, je moet je bilspieren niet zo samentrekken, je krijgt alleen maar een paar klapjes hoor. En als je nu met je handen op de grond steunt kun je die fraaie bips van je ook nog iets meer omhoogsteken. Is ook een beetje minder intiem. O ja, dan komen je borsten tegen mijn benen aan, maar dat vind ik niet erg, hoor.”
De eerste klap. Het geluid was inderdaad prachtig, het klonk me als muziek in de oren. Ik sloeg in een heel onregelmatig ritme, nu eens een paar keer snel achter elkaar, dan weer met een pauze van een halve minuut. Ik sloeg stevig, maar niet zo hard als ik kon, het moest allemaal niet te snel gaan. Ze reageerde door heftig over mijn schoot te wriggelen, wat mijn erectie natuurlijk alleen maar versterkte. En op een gegeven ogenblik begon ze te hijgen en zachte kreetjes te uiten. Het klonk niet alsof ze veel pijn had. Ik duwde de bovenkant van mijn hand tussen haar dijen en, warempel, ze was kletsnat!
“Wat een klein geil loeder! Dit vindt ze waarachtig leuk! Sta op en bevredig jezelf, ik ga het niet voor je doen. Nee, met je gezicht naar me toe, net als daarnet.”
Daar had ze nu toch wel moeite mee. Aarzelend stak ze haar middelvinger in haar kut, terwijl ze de hele tijd naar me bleef kijken.
“Doe je ogen maar weer dicht. Een beetje dieper met die vinger en krommende bewegingen maken, ik hoef je toch waarachtig niet te vertellen hoe je moet masturberen? Heb je je G-spot al gevonden? Nu even je clitoris wrijven. En wrijf met je andere hand maar weer lekker over je borsten.”
Het leek wel of ze van die instructies meer opgewonden werd. Ze had in een paar minuten een orgasme.
“Kom nu dan maar weer over mijn schoot liggen.”
“Moet jij je ook niet even, eh, bevredigen?”
“Dat maak ik zelf wel uit.”
Ik sloeg nu een stuk harder. Haar bewegingen bleven wel hetzelfde, maar het geluid veranderde, het werd nu echt «au au». Haar billen begonnen dieprood te kleuren. Ik bleef wel een minuut of twintig doorslaan. Een steeds meer overweldigend machtsgevoel. Ik moest ophouden om een spontane ejaculatie te voorkomen, die heb ik in geen jaren gehad. Ik liet haar nog even liggen om haar billen te strelen. Toen liet ik haar opstaan om ze te wrijven.”
“En heb je nu afgeleerd om met de gordijnen open naakt aan je kut te friemelen?”
“Nee hoor. Integendeel.”
Ik had inderdaad de indruk dat ze nog steeds opgewonden was.
“Kom, we gaan naar je badkamer.”
“Daar heb je niets te maken.”
“Gewoon doen wat ik zeg. Loop maar voor me uit, dan kan ik nog even genieten van het onvergetelijk achterwerk. Wat een prachtige kleur. Ja, je mag best een beetje heupwiegen.”
De badkamer, op de zolderverdieping, was voor zo’n nederig huisje, ruim en luxe, met een echt bad erin. Ik liet Eva daar instappen, zette de douche aan en begon haar, ondanks aanvankelijke protesten, met behulp van een stukje zeep met mijn handen te wassen. Dat deed ik grondig, ook flink door haar kut heen.”
“Even al dat geil eruit. En die kont kan ook best wat schoner. Geen zorgen, ik blijf overal netjes buiten. Okay, steun nu met je handen tegen de muur. Bips flink omhoogsteken.”
“Maar ik heb al een «pak voor de bips» gehad! We zijn klaar.”
“O, nee hoor, dat is een groot misverstand. Dat was daar beneden alleen maar een opwarmertje. Het serieuze werk moet nog komen.”
Ik had al gezien wat ik nodig had: een badborstel. Een stevig exemplaar.
“Je krijgt hier 50 klappen mee. Je telt ze zelf, en na elke vijf klappen zeg je: «ik ben een geil loeder, ik laat mijn kut zien aan het hele dorp. Daarom krijg ik op mijn...»”
“Bips.”
“Heel juist!”
“Maar dit slaat helemaal nergens op. Ik laat mijn kut niet aan het hele dorp zien.”
“Aan mij wel.”
“Ja, omdat jij me chanteert.”
“Nee, omdat jij de gordijnen openlaat als je masturbeert. Maar vooruit, dan maken we ervan: «ik ben een geil loeder, ik laat mijn naakte heerlijkheden zien aan het hele dorp».”
Maar ze weigerde nog steeds om dat prevelementje uit te spreken. Pas toen ik haar vertelde dat de klappen die ze kreeg niet meetelden voor de 50 zolang ik niets hoorde, begon ze er mee.
Ze maakte weer veel geluid, ze danste op en neer en ik moest haar steeds vermanen haar billen omhoog te blijven steken. Toch sloeg ik weer niet al te hard, het moest geen verschrikking worden. Tussendoor bevoelde ik haar kut even. Geen nattigheid ditmaal.
“Denk je soms dat ik dit nog leuk vind? Jij vindt dit wel erg leuk, hè? Arme vrouwtjes die niemand kwaad doen naakt uitkleden en op hun blote billen slaan. Liederlijk noem ik dat. Wat zeg ik? Pervers!”
“Ja, ik geef toe, dat heeft wel wat.”
We bereikten de 50. De laatste klap gaf ik uit alle macht, om haar het verschil te laten merken. Ze sprong uit het bad, en rende door de badkamer, met haar handen op haar billen, «au au» roepend.
“Eva, heb jij een houtkachel.”
“Ja, waarom?”
“Waar bewaar je het hout?”
“O, daarom. Maar ik heb nu echt genoeg klappen gehad, hoor. Mijn billen staan in vuur en vlam. Ik zal voortaan de gordijnen wel dicht doen, als je dat zo graag wilt horen.”
Tenslotte kreeg ik eruit dat het hout in het schuurtje lag, achter haar huis.
“Dan gaan we daar eens kijken. Loop maar weer voor me uit.”
Ze sputterde weer tegen omdat ze op het plaatsje zichtbaar zou zijn voor de buren. Maar ik overtuigde haar dat die vermoedelijk op dit uur van de nacht wel zouden slapen.
Toen ze het schuurtje had opengemaakt en van buitenaf het licht had aangedaan, liet ze mij eerst naar binnen gaan. Ik aarzelde even voor ik dat deed, en terecht. Want meteen trok zij de deur achter me dicht en ik hoorde hoe ze de sleutel in het slot omdraaide. Ze stootte een soort oerkreet van triomf uit.
“Ik heb hem! Ik heb hem!”
“Eva”, zei ik streng, “doe onmiddellijk die deur open.”
“Dat ben ik nou net helemaal niet van plan.”
“Dan trap ik die deur in.”
“Dat zou ik niet proberen, je zou je alleen maar bezeren, en dat zou me toch echt spijten, ik ben een meevoelend mens. Empatisch, noemen ze dat, geloof ik.”
“Wat ben je dan van plan?”
“Dat zal ik jou eens precies vertellen, viezerik. Je krijgt je boevenstreken thuis. Zie je daar dat venster in het hok? Het is te klein om er doorheen te kruipen. Maar jij gaat je nu eerst voor mij helemaal naakt uitkleden, echt spiernaakt, tot en met je onderbroek. Hopelijk is die een beetje schoon. En dan geef je mij door dat venster al je kleren aan. Die ga ik dan eerst netjes opbergen. En dan krijg jij van Eva helemaal gratis en voor niets met een eindje hout een Pak voor je Bips dat je je hele leven niet zult vergeten. Je mag zelf in de schuur het eindje hout uitzoeken. Daarmee krijg je minstens 100 klappen! Wat zeg ik? Zeker tweehonderd. Op je Blote Bips! Zo hard als ik kan slaan.”
“Leuk bedacht, Eva, maar vergeet het maar. Als ik nou eens heel hard «help, help» ga roepen, wat zouden de buren dan doen, denk je?
“Er zijn hier helemaal geen buren. Niemand weet dat je hier bent, en ik heb alle tijd. Ik kom zo om het uur wel even kijken of je al naakt bent. Je zult vast wel een keer dorst krijgen of een plasje moeten doen. Desnoods duurt het dagen. Denk er maar eens goed over na.”
En met die woorden liet ze me alleen.
wordt vervolgd
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?