Het meisje dat geen kaartje had
Een makkelijker baantje had ik nooit gehad. Het bad, ooit gesticht ter verheffing van de arbeidende klasse, was hopeloos verouderd; en enkele maanden geleden was in de naaste omgeving een luxe zwemparadijs geopend. Het was dus onherroepelijk het laatste seizoen. Voor de enkele zonderling die nog kwam zwemmen, was een halftime kaartjesknipper en oppasser, gesierd met de weidse titel van badmeester, voldoende.
Ze was de tweede klant die dag, toen ze een half uur voor sluitingstijd binnenkwam. Een opmerkelijke verschijning: een jaar of twintig, lang, volslank zoals het heet, het gitzwarte haar golvend over de schouders. Een kaarsrechte gang, alsof ze anders door het gewicht van haar borsten voorover zou vallen. Strak truitje, minirokje, donkerrode lippenstift en nagellak.
Ze rommelde in haar badtas. "O, wat vervelend nu, ik heb mijn portemonnee vergeten."
"Ja, dan begin je niet veel."
"Ach kom, je laat me er wel in. Het bad gaat toch bijna dicht, niemand verwacht nog dat je winst zult maken."
"Als iedereen er zomaar in kon, hoefde ik hier niet te staan."
Ze trok haar truitje nog wat strakker.
"Ik dacht dat je het misschien wel leuk zou vinden nog eens iemand te zien."
Mits bezienswaardig genoeg zeker, dacht ik. Zonder dat truitje zou het nog veel leuker zijn. En die gedachtegang bracht me op een idee.
"Het spijt me. Regels zijn regels. En de regels zijn: wie niet betaalt, moet in zijn blootje zwemmen."
Daar moest ze hartelijk om lachen. "Een beetje creatief omgaan met de regels is nooit weg, nietwaar. O.K., laat me dan maar binnen."
Dat ging wel heel gemakkelijk. Ik liep voor haar uit naar binnen. Het bad had, behalve kleedhokjes, aparte heren- en dameskleedruimten voor groepen en clubs. Ik koos de damesruimte. Banken langs alle zijden, een grote spiegel tussen de geblindeerde ramen. Ik liet haar voorgaan en bleef bij de deur staan.
"Blijf je er altijd bij, als de dames zich uitkleden?"
"Alleen als ze niet betalen."
Ze lachte nu niet meer, maar aarzelde, deed zelfs een paar stappen in de richting van de uitgang. Toen nam ze een kloek besluit, en stroopte het truitje over haar hoofd. Een knoopje los, en het minirokje volgde. Daarna de bh. Ze stond met de rug naar me toe, maar die rug, die benen, en de inhoud van de sloggy, vormden een adembenemend gezicht.
"Mooie billen heb je."
"Vind je?"
Ze gooide de kleren en de badtas op de bank, me een eerste blik op haar borsten gunnend. Maar in plaats van nu de rest te onthullen, liep ze met ferme passen naar de deur die naar het bad leidde. Toen ik binnenkwam, lag ze al te spartelen.
Ik keerde op mijn schreden terug, hing een bordje ‘gesloten’ op de voordeur en sloot inderdaad de deur af. Vervolgens haalde ik haar kleding en badtas uit de dameskleedruimte en borg die in een kledingkluisje op. Ik stelde vast dat ze, behalve een allercharmantste bikinislip, wel degelijk ook een portemonnee bij zich had. Nu stelde ik mijn stoel aan de rand van het bassin op en begon mijn waarnemingen.
Het leek wel alsof ze haar best deed zoveel mogelijk van zich te laten zien. Rugzwemmen met de rug in een nog strakkere boog dan normaal, de borsten uit het water priemend. Regelmatig uit het bad komen, het natte slipje aan de billen gekleefd zodat zelfs de bilnaad afgetekend uitkwam. Duiken vanaf de duikplank, vanuit een starthouding op de tenen en met de armen uitgestrekt. Hangen aan de duikplank. Ik genoot volop.
Mooie vrouwen met blote borsten kun je op zomerdagen bij bosjes aan het strand bewonderen. Maar deze was erg mooi, en helemaal voor mij alleen. En ik kon zonder enige belemmering kijken.
Na een minuut of twintig had ze er genoeg van, ze schudde zich uit, trok haar broekje los van de huid, en ging douchen. Er lag nog een stukje zeep bij de douche en dat gebruikte ze om zich helemaal in te zepen. Ik overwoog haar te gaan helpen maar besloot mijn tijd nog af te wachten. Zonder mij een blik waardig te keuren, liep ze nu het halve bad om naar de dameskleedruimte. Maar ze kwam meteen weer tevoorschijn en nu keek ze wel naar mij. Ze kwam naar me toe en bleef op een meter afstand voor me staan, de armen voor de borsten geslagen.
"Waar zijn mijn kleren?"
Ik antwoordde niet, maar liet mijn blik nog eens volop over haar figuur dwalen. Door het natte broekje kon ik het zwarte haar op haar buik zien. Pas na een halve minuut verwaardigde ik mij iets te zeggen.
"Mag ik even uw toegangsbewijs zien?"
"Doe niet zo flauw. Je zei zelf..."
"Ik weet nog precies wat ik zei. Betalen, of naakt zwemmen. Je hebt niet betaald, en je hebt niet naakt gezwommen."
"Bijna wel. En er was kennelijk genoeg om te bewonderen."
"Naakt is naakt. En met een slipje aan noem ik niet naakt."
Ze keek me woedend aan, en liep langs me heen om haar kleren te zoeken. Ze rommelde een tijdje in de ruimte met de kluisjes en zelfs in mijn kantoortje. Maar ik had de sleutel van haar kluisje in mijn zak. Ik liet haar rustig begaan.
"Nu goed dan, jij je zin." Ik keek om, en zag dat ze nu haar broekje had uitgetrokken. Ze had haar benen over elkaar heengeslagen en hield haar handen op haar onderbuik. Haar boezem tussen haar bovenarmen ging licht op en neer.
"Dat is nu allemaal wel aardig, heel aardig zelfs, maar daar schieten we nu niets meer mee op."
"Wat bedoel je nu weer? Je wilde me toch in mijn blootje zien?"
"Zei ik dat? Ik zei dat je zonder betalen alleen naakt kon zwemmen. Het is nu dus te laat om je slipje uit te trekken, of zelfs maar je portemonnee te pakken. Je hebt nu gewoon straf verdiend."
"O, ik begrijp het, je wilt met me neuken. Vergeet het maar, je bent mijn type niet."
"Ik had het over straf, niet over pret maken. Ik ga je gewoon een pak slaag op je billen geven."
"Dacht je dat ik daar meer voor zou voelen?"
"Moet je horen, ik heb de tijd, desnoods tot morgenochtend. Ik wacht dus wel tot je je meldt."
Ze draaide zich om en liep terug naar de kleedruimten, me voor het eerst een volle blik op haar glorieuze billen gunnend. Bij de deur keek ze me nog eens aan.
"Als ik over vijf minuten mijn kleren niet terug heb, geef ik je aan bij de politie."
"Waarvoor? Je hebt toch zelf je kleren uitgetrokken, nietwaar?"
Ze bleef staan om over een en ander na te denken.
"Nou, OK dan, ik speel het spelletje nog even mee."
"Kom dan maar mee."
Ik ging haar voor naar de andere zijde van het bad waar een pingpongtafel stond. Ik beval haar op handen en knieën op de tafel te gaan zitten.
"Knieën uit elkaar. Verder. Rug in, bips omhoog. Hoofd in de nek."
Het was een houding waarin ze royaal haar kutje moest laten zien. Ook haar borsten hingen prominent onder haar.
Ik liet haar zo een tijdje zitten en ging op zoek naar een slaghout. Tenslotte vond ik een houten badborstel met een lange steel. Ze zat op haar hurken toen ik terugkwam.
"O nee, geen sprake van, daar laat ik me niet mee slaan. Ik dacht dat je het met je handen zou doen."
"Zeur toch niet zo, kind. Je weet dat je hier uiteindelijk toch niet de hele nacht naakt blijft rondlopen. Even de tanden op elkaar. Nee, ik wil precies dezelfde houding als daarnet."
Pets! De eerste klap op de eerste bil. Haar rug schoot omhoog, en het hoofd omlaag, maar de handen en knieën bleven op hun plaats. "Rug in. Verder." Ik bleef me even op één bil concentreren. De derde klap was iets harder. "Aaau". Ze kwam overeind, en greep naar haar billen.
"Doe dat niet nog eens, want dan begin ik overnieuw." Om aan te geven wat ik bedoelde, begon ik vanaf de volgende klap hardop te tellen. "Vier, vijf." De badborstel maakte een kletsend geluid, bijna als van een natte dweil.
"Au, au." Iedere klap werd nu met gejammer begroet, maar ze hield zich aardig op haar plaats. Haar borsten schudden heen en weer. Na negen klappen onderbrak ik, om haar de knieën nog wat uit elkaar te laten zetten. "Steun maar op je ellebogen. Nee, de rug in en de bips verder naar achteren." Bij de volgende klap raakten haar tepels de tafel. Na de vijftiende klap pauzeerde ik weer. De ene bil was nu egaal rood en stak fraai af tegen het wit van de andere.
"Daar gaan we weer. Tel nu zelf maar." Weer kwam ze bij de derde klap omhoog, maar nog voor haar handen haar billen bereikt hadden, had ook de vierde al doel getroffen. "Aaaau! Niet zo hard!" Ze hield het nu verder kreunend en steunend tot vijftien klappen vol, daarna legde ze haastig haar handen op de billen en schoof ze haar knieën tegen elkaar.
"Weg die handen."
"O nee, o nee, geen spráke van. Zo is het welletjes."
"Goed, dan doen we even een tussenspel. Loop zo hard als je kunt om het bad heen."
Om haar aan te sporen gaf ik haar nog een paar klappen terwijl ze van de tafel afkwam. Voornamelijk om uit mijn bereik te zijn zette ze de sprint in, maar besloot vervolgens door te lopen. Het was een enerverend gezicht: de heen en weer gaande billen, de op en neer gaande borsten.
"Nog een rondje. Harder lopen." Ik gaf haar een ferme klap met de badborstel op haar billen na. Toen ze er weer aankwam, ging ik vast in de houding staan, en dit had het beoogde effect haar te doen versnellen, hoewel ze niet aan de volgende klap ontkwam. Zo liep ze acht rondjes, voordat ze het buiten adem -en buiten mijn bereik- opgaf.
Ik legde de badborstel neer en keerde terug naar mijn stoel.
"Kom eens hier." Ze kwam wat onwillig naar me toe, de handen weer op de buik. Ik pakte haar bij beide armen en trok haar tussen mijn benen.
"Leg je handen in je nek."
Ze dacht waarschijnlijk dat dit haar verdere onaangenaamheden zou besparen, want ze liet zich zonder tegensputteren door mij betasten. Ik woog haar borsten, trok aan haar tepels, kneep in haar billen en in de binnenzijde van haar dijen, en liet tenslotte mijn vinger door haar bilnaad naar haar kontgaatje gaan, waar ik de vinger inwurmde. Van haar kutje bleef ik zorgvuldig af.
"Zo nu kan het wel weer. We gaan verder."
"Wat bedoel je? Waarmee?"
"Met het pak slaag natuurlijk."
Ze onttrok zich aan mijn vingers en deed een paar stappen achteruit. "Nee, nee, nee. Ik kan absoluut niets meer hebben."
"O jawel, hoor, geloof me maar gerust."
En weer kwam ze na enige aarzeling achter me aan. Het dak van het zwembad lag op houten stijlen die aan de zijkant met stalen balken met elkaar verbonden waren. Die lagen op ongeveer twee meter hoogte. Ik beval haar op te springen en aan een balk te gaan hangen. Ze protesteerde nog een paar maal heftig, stampvoette en dreigde nog eens met de politie ("je hebt me nu wel degelijk aangerand"), maar tenslotte gehoorzaamde ze weer. Dit was de mooiste houding waarin ze zich had laten zien, het lichaam langgerekt, de borsten opgeheven. Met tegenzin liet ik haar even alleen; ik wilde niet nog eens de badborstel gebruiken. Opeens schoot me te binnen wat ik nodig had: in de herenkleedruimte was een bamboestok blijven liggen. Ik liet hem al door de lucht zoeven toen ik terugkwam. Ze hing er nog steeds.
"Benen uit elkaar. Bips naar achteren."
Ik probeerde zo horizontaal mogelijke slagen te maken. Iedere striem zwol fraai op, en het geheel vormde een patroon van evenwijdige lijnen. Ze gilde en schreeuwde ongeremd, en spartelde met haar benen naar alle kanten. Na zes klappen liet ze de balk los, ze draaide zich om en bleef op haar knieën voor me liggen. Alle airs waren nu verdwenen. "Houd nu alstjeblieft op, en geef me mijn kleren. Nee, geen klappen meer, alstjeblieft. Als je wilt mag je me neuken."
"Ga dan maar weer op de pingpong tafel liggen, maar nu op je rug. Je benen omhoog en gespreid. Mooi, blijf nu maar even zo liggen." Ik trok mijn beroepskleding -zwembroekje- uit, haalde een flesje bier uit het kantoortje en ging dat rustig leeg zitten drinken. Ze keek naar mij en ik keek naar haar. Ik probeerde haar gedachten en gevoelens te raden, en dat wond me buitengewoon op.
Ik was niet van plan op haar aanbod in te gaan, want ik besefte de gevaren. Maar ik geef toe, het was moeilijk de verleiding te weerstaan. Mijn pik stond bijna op springen. Met stijve benen liep ik op haar toe.
"Doe je ogen dicht. Nee, echt dicht. Anders haal ik een blinddoek."
Ik wurmde haar schaamlippen open met mijn vingers en duwde het sleuteltje van het kluisje in haar vagina.
Eerder gepubliceerd in MASSAD 160, 59-83, okt/nov 1996, met gekuist slot.
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?