'Male Slaves'
Mijn oudoom was een keurige zo niet stijve man. Maar zijn werkster had me wel eens toegefluisterd dat hij een kast vol “vieze boekjes" bezat. Toen ik dan ook na zijn verscheiden zijn boel moest opruimen, deed ik dat vol verwachting. Helaas moest ik al gauw vaststellen dat de werkster had gejokt ňf dat de oude heer op tijd zijn incriminerend bezit van de hand had gedaan. Maar tegen het einde van de middag, toen ik bijna alles gesorteerd had, de zeldzame boeken voor het veilinghuis, de rest voor het kringloopcentrum en het milieuplein, en een enkel aardig stuk voor mijzelf, kwam ik toch nog iets opwindends tegen. ‘Male slaves’ heette het beduimelde boekje. Het bleek op quasi-wetenschappelijke toon het verschijnsel te bespreken van mannen die zich door een vrouw als dienstmeid laten behandelen, tot en met de bijpassende outfit toe.
Opwindend was het juiste woord om de inhoud te beschrijven, en ik bedoel het niet ironisch. De weken daarna lag ik regelmatig in bed te fantaseren over een zo uitgedoste man die mij ontbijt op bed bracht, mij waste onder de douche, en van mij op zijn billen kreeg als hij onhandig of ongehoorzaam was. Of als ik daar gewoon zin in had. Ik sliep er zo slecht van dat mijn werk eronder leed. Ik besloot daarom dat ik maar eens vakantie moest nemen. Geen vermoeiende reis naar het verre buitenland, maar een saaie week in een Zeeuws pension.
Zo liep ik dan die avond vanuit mijn pension het dorp uit, een dijk langs waar nog enkele huizen stonden. Bij het passeren van een houten poort viel mijn oog op een briefje dat aan de bovenzijde omhoogstak. Het bleek vastgezet te zijn met een ijzeren band die om enkele planken geklemd zat. Ook die band wekte mijn belangstelling. Ik maakte het briefje los en vouwde het open. Meteen zag ik dat er een foto op geprint stond, en wel van een onmiddellijk als zodanig te herkennen dienstmeisje! Het hoofd ontbrak aan de figuur, maar ik zag om de een of ander reden toch meteen dat het om een man ging. Hij droeg witte kousen met jarretels en een zwart minirokje dat een flink stuk van zijn dijen bloot liet. Aansluitend aan het rokje een zwarte bustier, en om zijn middel een wit kanten schortje.
Boven de foto stond een tekst.
Biedt zich aan:
DIENSTMEID
voor het vuile werk.
Wegens verregaande lui” en domheid strenge mevrouw nodig met losse handjes.
Hier te bevragen.
(Toegang alleen voor dames. Art. 461 W.v.S.)
Terwijl ik het briefje bekeek was ik inmiddels doorgelopen, maar nu stond ik meteen stil. De gedachte om eens te gaan kijken wat of wie er zich achter dat hek bevond drong zich onweerstaanbaar aan mij op. Maar durfde ik dat wel? Niet dus. Minutenlang stond ik onbeweeglijk, niet in staat door te lopen maar evenmin om die paar stappen terug te zetten. Tot ik mij realiseerde dat ik geen keus had, ik zou het mijzelf nooit vergeven niet op zijn minst eens te hebben gekeken. Als in een trance liep ik terug.
Naast de poort lag een witgeverfde blinde muur, meer de muur van een schuur dan van een woonhuis. De poort bleek gemakkelijk te openen, wel floepte er meteen een licht aan. Erachter lag een straatje dat blijkbaar om het pand heenliep, afdalend naar het land langs de dijk. Aan het straatje een voordeur en een venster: het was blijkbaar toch een woonhuis. Om mijzelf niet de gelegenheid te geven tot weglopen drukte ik meteen resoluut op de bel. Het duurde wel een minuut voor er een reactie kwam. Een tamelijk hoge mannenstem.
“Wie is daar?”
Het werd op aarzelende toon gezegd, en dat gaf mij moed.
“Een strenge mevrouw met losse handjes.”
Weer een lange stilte. Toen, op dezelfde toon:
“Een ogenblikje alstublieft. Ik ben niet gekleed op damesbezoek.”
“Des te beter. Doe maar gauw open. Ja, ik bedoel: nu, meteen.”
En nu ging de deur toch open, althans op een kier.
“Bent u alleen?”
“Ja, en jij?”
“Ik ook. Had u mijn briefje gezien?”
De deur ging wat verder open. Het bleek een lange forse man, met zowaar een baardje. Toch was hij opnieuw als dienstmeisje gekleed, ongeveer zoals op de foto, maar ditmaal met een wijd minirokje dat met wit kant was afgezet, en daarboven een witte blouse. Hij droeg lange zwarte handschoenen die tot zijn ellebogen reikten en een zwarte driedubbele ketting om zijn nek. Ik antwoordde niet op zijn vraag.
“Hoe heet jij, kind?”
“Henk, eh...Leentje.”
“Leentje, mevrouw, zul je bedoelen. Een dienstmeid hoort met twee woorden te spreken. Laat mij eens even binnen, Leentje. Je laat een mevrouw niet aan de deur staan.”
Aarzelend deed hij een stapje opzij, en ik stapte meteen kordaat naar binnen. Achter de deur bevond zich slechts een klein portaaltje, van waaruit ik meteen in een grote ruimte binnenkwam die blijkbaar de hele benedenverdieping innam. Tegenover de blinde wand een grote reeks van vensters die uitzagen over het land achter de dijk. De ruimte was door een half wandje in tweeën verdeeld, het eerste gedeelte was blijkbaar de keuken. Het was daar een onbeschrijfelijke rotzooi, je kon meteen zien dat hij niets opruimde van wat hij gebruikte. Alleen al op het aanrecht tientallen filterzakjes met doorgefilterde koffie, een grote koffieplas onder het koffiezetapparaat, lege zakjes, doosjes en conservenblikjes, en stapels ongeordend vuil vaatwerk. In de hele kamer stapeltjes kleren die kennelijk zo waren uitgetrokken en achtergelaten. Allemaal dameskleding, voornamelijk lingerie en kousen. Er stonden een paar grote spiegels zo tegenover elkaar dat je jezelf op je rug kon zien als je ervoor ging staan. Op de salontafel kettingen, stukken hout, kaarsen, hand- en voetboeien, een vibrator, en wat al niet meer.
"Leentje", zei ik streng, "wat is het hier een ongelofelijke bende."
“Ik wist niet dat u langs zou komen, mevrouw.”
Dat "mevrouw" viel me op, hij leerde snel.
“Een dienstmeisje hoort van nature netjes te zijn. Of er nu iemand langskomt of niet.”
“Ik ben helaas van nature niet zo netjes, mevrouw.”
“Dat zie ik. Daar zullen we iets aan moeten doen.”
Ik trok een keukenstoel van onder de tafel vandaan, posteerde die in het midden van de keuken, en ging er kaarsrecht op zitten.
“Kom jij eens hier, Leentje.”
Hij stond ruim een meter van me af. Hij keek opzij, bleef staan en zweeg.
“Waarom luister jij niet, Leentje? Je hebt me toch wel gehoord?”
“Ik...ik weet het niet, mevrouw. U wilt me, geloof ik, gaan slaan. Dat doet pijn, daar houd ik niet zo van.”
Zowaar, hij speelde mee! Ik werd er helemaal verrukt van.
“Dat is juist de bedoeling, Leentje, dat het pijn doet. En niet zo'n beetje pijn ook. Ik vrees dat er niets anders op zit. Hoe moet zo'n verschrikkelijke sloddervos als jij anders ooit een net dienstmeisje worden?”
Ik kwam half overeind om hem bij een arm te pakken. Hij liet zich nog wat onwillig meetrekken.
“Ga op je buik op mijn schoot liggen.
“Eh...is dat niet een beetje erg intiem, mevrouw?”
“Bedoel je nu dat jij dan mijn dijen voelt, of ik jouw geslachtsdelen?”
“Allebei, mevrouw.”
“Ik kan daar wel tegen, Leentje.”
“Maar ik misschien niet, mevrouw.”
“Wat krijgen we nu? Worden wij brutaal? Wat zeg ik: vrijpostig? Vlerkerig? Kom jij onmiddellijk op mijn schoot liggen, Leentje, anders gaan we andere maatregelen nemen.”
Uit de schutterige manier waarop hij nu mijn bevel opvolgde maakte ik op waarom hij zo terughoudend was. Hoewel hij zich verbaal soepel aan de ook voor hem onverwachte situatie aanpaste, wist hij zich met zijn figuur eigenlijk geen raad. Ik legde ferm mijn hand op zijn rokje en duwde hem met zijn billen omhoog over mijn dijen, tegen mijn buik aan. Hij kon zo zowel met zijn handen als met zijn voeten op de grond steunen. Nu sloeg ik het rokje omhoog. Daaronder bleek hij zwarte hotpants te dragen, die zijn billen grotendeels bloot lieten. Die zagen al behoorlijk rood.
“Ik zie dat jij ook al niet helemaal tevreden was met jezelf, Leentje.”
Dit was de eerste maal dat ik een man op zijn billen sloeg, ik bedoel: serieus op zijn billen sloeg, ik heb natuurlijk tijdens het vrijen wel eens een klapje gegeven. Ik moest er even inkomen, maar merkte al gauw dat Leentje wel wat kon verdragen. Dus binnen een paar minuten sloeg ik zo hard als ik kon. Ik trok de hotpants op in zijn bilnaad om zijn billen helemaal bloot te krijgen en hoorde aan zijn ademhaling dat hem dat niet onbewogen liet. Hij bleef een hele poos stilliggen en begon toen langzaam zijn bekken te roteren, alsof hij zich tegen mijn dijen opgeilde. Een enkele keer kreunde hij zacht. En ondertussen hield ik een preek.
“Jij dacht, er komt toch niet echt een strenge mevrouw met losse handjes langs, dus ik kan de boel hier wel een beetje laten versmeren, nietwaar? Ik hoef mijn koffiezakjes niet weg te gooien als ik ze gebruikt heb, ik laat mijn vieze slipje op de grond liggen als ik dat van mijn vieze kont heb getrokken, ik hoef het ook niet te wassen, net zomin als mijn vieze theekopjes. Was jij je kutje wel eens, Leentje, waarschijnlijk ook nooit. En als er dan een mevrouw komt om mij een beetje beschaving bij te brengen, dan geef ik haar een grote mond. Maar nu is het echt afgelopen met dat gelummel en dat gelapzwans, en van suggestieve opmerkingen ben ik al helemaal niet gediend. Hier, pak die eens aan, en die, en die! Klets, klats, klander, van de ene bil op de ander!”
Niet alleen zijn billen werden vuurrood, mijn hand eveneens, maar ik had eindeloos door kunnen gaan.
Hij stond nu kennelijk te wachten op een opdracht om aan het werk te gaan. Maar ik had een verrassing voor hem in petto.
“Leentje, dan wil ik nu dat je je helemaal uitkleedt.”
Daar had hij kennelijk niet op gerekend. Hij sloeg beide armen voor zijn borst alsof hij nu al iets te verbergen had.
“Sorry, mevrouw, ik wil u niet tegenspreken maar het ontgaat mij even waarom dit nodig is.”
“Dat is goed gezien van je, Leentje: dienstmeisjes horen eenvoudig te doen wat hun mevrouw hen vraagt, zonder tegenspreken en zelfs zonder vragen. Maar in dit geval zal ik je de toelichting geven die je kennelijk wenst. Er zijn meerdere redenen. Allereerst heb ik, zoals ik al zei, het sterke vermoeden dat jij niet alleen je borden en je kleren niet wast maar ook jezelf niet. Je bent gewoon niet alleen een lui en dom maar ook een vies meisje. Daar gaan we wat aan doen. Een meisje hoort tenminste tweemaal per dag haar kutje te wassen. De tweede reden is deze. Als je zo meteen aan het werk gaat, zul je echt erg hard moeten werken, en ik zal er wel voor zorgen dat je dat doet ook. Hoe, dat kun je nu wel raden. Dan zul je dus erg gaan zweten. Als je geen kleren aanhebt, wordt dat zweten minder, en bovendien kunnen die kleren dan ook niet vuil worden, dat spaart weer een wasje uit. En in de derde plaats, ik geef het ronduit toe, ben ik ook gewoon nieuwsgierig naar wat je alzo te bieden hebt op het punt van vrouwelijk schoon. Dus, niet langer getreuzeld, begin maar eens met dat rokje.”
Aarzelend stak hij zijn duimen in de rokzoom en trok hij het rokje naar beneden. De mij al bekende hotpants kwamen in beeld.
“Nu de handschoenen. En dan die blouse.”
Dat leverde meer nieuws op. Hij bleek een bustier te dragen die door een smalle witte buikrand gescheiden was van iets dat het midden hield tussen een korset en een jarretelgordel: een laîne, zoals ze dat vroeger noemden. Allebei zwart. De laîne bedekte de bovenkant van zijn hotpants, en de jarretels vielen daar overheen. Het meest opvallend was echter zijn boezem. Flinke welvingen die je tussen de cups zag beginnen en die dus niet helemaal onecht konden zijn.
“Dat schortje kan nu wel af. De pumps kunnen uit, dan kun je je ook wat eleganter bewegen. En dan nu die bustier maar. Benieuwd wat daaronder zit.”
Hij keerde mij zijn rug toe en maakte de knoopjes een voor een los. Ook daar was hij niet erg handig in. Daarna liet hij het kledingstuk in zijn handen vallen. Hij legde het op de tafel en nu zag ik dat er vulstukken in zaten.
“Maar Leentje toch, wat een bedrog. Is dat om de mannen te verleiden of de mevrouwen? Laat me nu maar eens zien wat je echt in de aanbieding hebt.”
Bedeesd draaide hij zich om.
“Die armen weg voor je borsten. Nou ja, borsten, laten we het tietjes noemen. Kom eens hier, kind, en laat mij die eens voelen.”
Hij kromp ineen toen ik er mijn handen oplegde. Ik wreef wat, friemelde wat, nam de tepels tussen mijn duim en wijsvinger en draaide er flink aan.
“Rustig maar, ik trek ze er niet af. Ga nu je kousen maar uittrekken. Zet je voet maar op een stoel, dat staat wat sexyer. Doe nu dat gekke ding uit. Pas op, anders gaat je slip nog mee. Ja, nu komt het moment van de waarheid naderbij, Leentje.”
Daar was hij zich blijkbaar ook van bewust. Hij wist zich geen raad met zijn handen, tenslotte sloeg hij ze maar op zijn rug.
“Kom, een beetje opschieten.”
“U bedoelt... moet ik dat broekje ook uitdoen?”
“’Broekje’, wat een lief woord. Ja, Leentje, je moet dat broekje ook uitdoen, ik wil je echt poedelnaakt hebben.”
Hij draaide zich weer van mij af. Zijn duimen gleden onder de zoom van de slip en langzaam gleed die van zijn billen. Hij was echt behoorlijk ‘embarassed’ maar hij overdreef het ook.
“O, wat onthult zich daar een prachtig billenpaar voor mijn gulzige blikken. Ik geniet.”
Hij liet de slip op zijn dijen zitten en draaide zich weer naar mij toe. Zijn liezen waren al zichtbaar maar het kledingstuk bedekte nog net zijn piemeltje.
“Mag ik het broekje nu weer aantrekken, mevrouw? U hebt mijn bips nu toch al gezien?”
“’Bips, bips’, nog zo'n schattig woord. Jij denkt dat ik alleen in je bips geďnteresseerd ben, Leentje? Nee hoor, ik wil ook de voorbips zien, om met Koot en Bie te spreken.”
Hij schoof nu de slip verder naar beneden maar bedekte meteen de vrijgekomen plaats met zijn hand. Die bleef daar terwijl hij dit laatste kledingstuk geheel uittrok. Hij ging recht opstaan en greep met zijn andere hand zijn bovenarm zodat hij ook zijn borsten bijna bedekte. Bijna, maar net niet. Hij was beschaamd maar ook koket.
”Schaam jij je soms een beetje, Leentje? Vertel jij mevrouw eens waarom.”
“Omdat ik nu helemaal naakt ben, mevrouw.”
“Ja meisje, zo is het leven. Voor dienstmeisjes tenminste. En dan nu! Benen uit elkaar! Nu! Meteen! Handen in de nek! Wat zien we daar nu? Geen kutje maar een piemeltje. Nou ja, iets wat er op lijkt, een heel klein piemeltje. Nu ben ik een beetje in de war. Wel borstjes, wel vrouwelijke billen, maar toch een soort piemeltje. Een man ben je toch eigenlijk niet, een vrouw ook niet, dan moet je wel een hermafrodiet zijn.”
Hij zweeg. Hij was rood geworden in zijn gezicht en langzaam trok die blos over zijn hele lichaam. Ik realiseerde me dat het riskant was om hem zo te vernederen, mannen schijnen nu eenmaal erg gevoelig te zijn voor negatief commentaar op hun penis.
“Maar kutje of geen kutje, gewassen moet het worden. Hoeveel emmers heb je hier in huis, Leentje?”
“Eh...ik geloof drie, mevrouw.”
“Dat weet ze niet eens. Ik zal toch maar ‘ze’ blijven zeggen, je bent tenslotte een dienstmeisje en geen dienstjongetje. Leentje, ga jij eens alle emmers die je in huis hebt, met water vullen. Ja, natuurlijk koud water, gekkie, we gaan toch niet onnodig kostbare energie verspillen aan vieze dienstmeisjes? Van koud water word je bovendien sterk en flink. Zet die emmers maar buiten op de tuintafel. Nee, daar krijg je niets van. Het is nog minstens 10 graden, en bovendien windstil. En daar op het land lopen geen mensen, anders zou jij je gordijnen wel sluiten. Maak me trouwens niet wijs dat je nooit eens in je pakje buiten komt.”
Ik rommelde zelf wat in de keukenkastjes en vond al gauw wat ik zocht: een pot groene zeep en een stevige borstel. Leentje wachtte gehoorzaam buiten, naast zijn drie emmers. Ik goot de eerste emmer over hem leeg. Dat vond hij niet leuk, hij schreeuwde nog net niet maar hijgde vreselijk. Nu begon ik hem met mijn handen met zeep in te smeren, zijn hele lijf, natuurlijk ook zijn klokkenspel. Ik trok zijn voorhuidje naar achteren wat hij maar nauwelijks verdroeg, en duwde twee vingers in zijn anus. Toen hij helemaal ingezeept was, roste ik hem af met de borstel, natuurlijk weer zonder één plekje over te slaan. Daarna gooide ik de inhoud van de tweede emmer over hem heen. Nog een keer smeerde ik wat er nog aan zeep op zijn lichaam zat zorgvuldig over zijn huid uit, en daarna volgde de derde emmer. Hij bibberde als een juffershondje. Ik liet hem heen en weer over het plaatsje rennen en op zijn hurken rondspringen om hem warm te houden terwijl hij opdroogde.
“Leentje, ga jij nu eens op handen en knieën op die tafel zitten. Benen uiteen, de bips omhoog. Nog meer omhoog, alsof je hem aanbiedt. Dan krijgen we nu Les Twee voor sloddervossen. Nee, je hebt helemaal geen buren die kunnen komen kijken, en voor een toevallige voorbijganger op de dijk zal het alleen maar een intrigerend geluid zijn.”
Ik liet hem zo een poosje zitten terwijl ik verder snuffelde in zijn huisje. Op de verdieping trof ik een kleedkamertje aan waar hij nog honderden stuks dameskleding bewaarde, ook weer voornamelijk lingerie, voor een deel behoorlijk kostbaar. Ook vond ik er nog allerlei andere interessante voorwerpen, om te beginnen een leren paddle en een rotan stokje. Ik nam beide voorwerpen mee naar beneden, en ik nam ook een fraaie witte bustier mee en een paar zelf ophoudende kousen van dezelfde kleur. Die liet ik Leentje aantrekken. De kousen reikten tot in zijn liezen.
Zo'n stokje was voor hem waarschijnlijk alleen maar een statussymbool, je kunt jezelf nu eenmaal niet zo makkelijk met een stok slaan. Maar in mijn handen was het een geducht wapen. Dat was hij zich wel bewust, hij sidderde al toen ik het een paar keer door de lucht liet zoeven. Prachtig geluid. Ook nu weer paste ik de kracht van mijn slagen aan aan het waargenomen effect, zowel in striemen op zijn billen als in kreten uit zijn mond. Maar de laatste paar klappen gaf ik met al mijn vermogen, en, hoezeer hij ook zijn best deed om flink te zijn, die ontlokten toch echt een hoorbaar "au, au".
En daarmee was het nog niet gedaan, want ik moest ook nog de paddle uitproberen. Ik liet hem met zijn handen tegen de muur steunen, de benen weer wijd uiteen, de bips omhoog. En zo kleurde ik die bips nog dieper rood.
Vervolgens zette ik hem aan het werk. Ik liep commanderend achter hem aan met de cane, en corrigeerde hem daarmee voortdurend, al sloeg ik niet meer zo hard. Eerst alles opruimen, overal nette stapeltjes van maken en die in de kasten opbergen. Daarna de afwas. Dan de WC schoonmaken en dweilen, daarbij was aansporing met de cane voortdurend nodig. Tenslotte de vloer aanvegen en stofzuigen. Alles met elkaar twee uur werk. Grappig hoe snel hij er helemaal aan gewend was om naakt te zijn in mijn tegenwoordigheid. Na een uurtje liet ik hem een zwarte jarretelgordel en kousen aantrekken, een geel topje met ruches, en daarbij ditmaal een zwart schortje, hoog om zijn middel, ver boven zijn piemel. Ik maakte ook een hele serie foto's van hem, met zijn eigen camera.
Tussendoor gaf ik hem ook nog een paar keer een flink pak slaag met de paddle omdat hij zijn werk niet goed deed. Eerst terwijl hij voorovergebogen op de tafel lag, daarna terwijl hij daar op zijn rug op lag, met zijn benen omhoog. Ik kon die benen zelfs over zijn hoofd heentrekken tot hij met zijn voeten de tafel raakte. Tenslotte deed ik hem een blinddoek voor en maakte ik zijn handen boven zijn hoofd met handboeien aan een haak in het plafond vast. Hij stribbelde daarbij behoorlijk tegen en hij bedoelde dat serieus, al protesteerde hij niet met woorden.
”Ja, Leentje, zo kan ik alles met je doen wat ik wil, dat klopt. Dat is ook de bedoeling, meisje, want ik wil nu een paar dingen met je doen die jij misschien minder leuk vindt. Steek je bips maar weer eens zo ver als je kunt naar achteren.”
Ditmaal was het niet mijn bedoeling om nog verder op zijn al zo geteisterde billen te meppen. Hij stond ook in een ideale houding om hem met een plumeau op allerlei plekken te kietelen, op zijn tepels, langs zijn bilnaad en bilranden, en tussen zijn benen. En om klemmetjes met gewichtjes aan zijn tepels te hangen. Aan zijn reactie te merken was dat behoorlijk pijnlijk. Ik kleedde mij zelf helemaal uit en masturbeerde met mijn linkerhand terwijl ik met mijn rechterhand zachtjes aan die gewichtjes trok.
Ik had intussen het bad vol laten lopen. Ik maakte zijn boeien los maar liet zijn blinddoek zitten, en leidde hem naar de badkamer. Ik ging in het bad staan en zette de douche aan. Pas toen ik helemaal nat was deed ik zijn blinddoek af.
“Kijk nu maar eens goed hoe een echte vrouw er uit ziet. Niet naar de grond kijken, Leentje, maar naar mijn borsten. En nu naar mijn billen. Pardon...mijn bips.
Ik draaide me om en om en nam allerlei verleidelijke poses aan. Toen hij toch weer langs me heen keek gaf ik hem twee ferme klappen op beide wangen.
“Je beledigt me, Leentje. Ben ik soms niet mooi genoeg om naar te kijken? Vooruit, pak dat stuk zeep daar, en ga me inzepen. Ja, helemaal, begin maar met mijn borsten. Nu de rug, van boven naar beneden. Ja zeker, ook de bips. En natuurlijk ook mijn kutje, ook een mevrouw moet haar kutje wassen, al hoeft het niet tweemaal per dag. Nee, niet zo lief, flink erdoorheen rossen. Doe wat ik zeg, anders krijg je klappen! En nu, Leentje, krijg je toestemming van mij om te masturberen. Wat zeg ik, het is een opdracht. Als je niet binnen tien minuten spuit, zwaait er wat. Dat zou pas echt een belediging zijn! Nee, je moet erbij blijven staan. En kijk naar mij, zie mij voor je kronkelen en draaien.
Aarzelend nam hij zijn piemeltje tussen duim en wijsvinger en begon het te masseren. De beweging werd frenetieker, ik merkte dat hij nu echt zijn blik op mij focuste, vooral op mijn billen. Ik gaf daar wat klapjes op, zette mijn ene been op de rand van het bad en stak een vinger in mijn kutje, daarna twee en zelfs drie vingers.
Hoewel ik in mijn leven best wel eerder mannen heb zien masturberen, had ik er nooit zo opgelet hoe zij het doen. Leentje deed het eigenlijk door vier vingers op kennelijk strategische plaatsen te zetten en daarna zijn apparaat op en neer te bewegen. Echt masseren was het niet eens. En het hielp! Het ding groeide en groeide, en opeens spoot het sperma hoog in de lucht. Ik liet het hem natuurlijk meteen opdweilen.
“Of het binnen de tien minuten was, weet ik niet, laten we maar aannemen van niet. Dus heb je straf verdiend.”
Ditmaal protesteerde hij.
“Als het binnen de tien minuten was, heb je me trouwens ook beledigd, dan heb je mijn tere vrouwelijkheid als lustobject behandeld. Ja, zo zit je altijd fout, dat klopt, leuk nietwaar, dat noemen ze een ‘double bind’ of een ‘catch 22’. Straf krijg je dus soewieso. Maar eerst even die vieze piemel schoonspoelen.”
Ik zette de douche op koud en richtte hem pal op zijn onderbuik.
“Dat kun je straks ook weer opdweilen. Straf zul je krijgen, zei ik, maar nu gaan we eerst nog even door met plezier maken. Jazeker! Je mag me beffen.”
Hij keek me verbluft aan.
“Ja beffen, je weet toch wel wat dat is? Nou, zeg op?
“U bedoelt dat ik…eh...uw kut moet likken?”
“Nou heb je nog meer straf verdiend. Je kijkt alsof het een straf is in plaats van een eer en een genoegen. Dienstmeisjes noemen trouwens de kut van hun mevrouw geen ‘kut’, die omschrijven dat netjes. Trouwens, ‘kut’ is ook te ruim, het gaat om precies te zijn om mijn clitoris.”
Ik stapte uit het bad en zette mijn voet op de rand.
“Probeer het maar eens. Als het niet lukt, krijg je natuurlijk nog veel meer straf. “
Hij liet zich op zijn knieën zakken. De houding was vreselijk moeilijk voor hem, ineengedrukt en toch met zijn nek pal omhoog en ook nog enigszins gedraaid zittend. Maar hij wist waar de kittelaar zat, sterker nog, hij had dit duidelijk meer gedaan. En ik was zo geil, ik kwam binnen de minuut klaar.
“We gingen nog even door met plezier maken, zei ik toch? OK, dan gaan we nu geslachtsverkeer hebben, jij en ik. Een wipje maken, als je dat liever hoort. Nee, niet met jouw lul in mijn kutje, dat is voor een dienstmeisje tegennatuurlijk, en ik betwijfel trouwens of je nog veel klaar zou maken. Dus? Dat is de verrassing.”
Ik deed hem weer zijn blinddoek voor en liet hem voorover gebukt met zijn handen op de rand van het bad steunen.
“Blijf maar even zo staan.”
Ik liep inmiddels naar de kleedkamer op de verdieping. Daar trok ik een latex corselet aan, dat van voren met metalen gespen kon worden vastgemaakt. Bijbehorende zwarte kousen. En wat ik er ook ontdekt had: een voorbind-dildo! Ook zo'n statussymbool dat nu kon gaan functioneren.
Hij had het geraden.
“Alstublieft niet die dildo, die is veel te dik, ik heb maar een klein gaatje, dat gaat echt scheuren.”
“Dat zullen we wel zien.”
Ik smeerde zijn kontgaatje in met een heleboel slaolie. Dat het gemakkelijk ging, wil ik niet zeggen, hij kermde behoorlijk, maar het lukte toch. Ik zette de dildo in zijn hoogste stand en begon hem met stevige schokken te neuken.
“Zie je wel, bangerik, er scheurt helemaal niets. En vind je het lekker?”
“Nee mevrouw, ik vind het vreselijk.”
“Goed zo, dan zijn we toch aan je straf begonnen. Niet je bips terugtrekken, maar blijven ‘aanbieden’. Je weet nu wel wat dat betekent. Druk hem maar tegen mijn ballen aan. Wat is dat toch een leuk woord, ‘bips’. Veel sexyer dan ‘billen’.”
Fysiek deed het me niets maar het was wel fantastisch om hem zo mijn wil op te leggen, tot in zijn ingewanden. Ik kreeg er maar niet genoeg van.
Tenslotte trok ik het apparaat terug omdat ik toch bang was die kont te beschadigen. Ik duwde hem op zijn knieën en trok zijn blinddoek af zodat hij mij in mijn volle FemDom-heerlijkheid kon bewonderen. Daarna trok ik hem naar de ingang van de kelder. Want die had ik ook ontdekt.
In de kelder legde ik hem op zijn buik op de plavuizen van de vloer. Ik maakte zijn polsen met handboeien aan elkaar vast en zijn enkels met voetboeien. En vervolgens verbond ik die met een extra boei aan elkaar! Dat was een wel een hele nare houding voor hem. Hij kon nog net zijn nek zo draaien dat hij tegen me op kon kijken. O, wat voelde ik mij machtig!
Ik snuffelde nog even in het kleedkamertje. Het corselet verwisselde ik voor een fraaie rode bh, maar de strap-on hield ik nog even voorgebonden. Verder vond ik een paardenzweepje. Zo gewapend ging ik even terug naar de kelder om nog extra indruk te maken. Ik liet het zweepje alvast een paar keer door de lucht knallen.
”Leentje, ik ga nu een glaasje van jouw jenever drinken, dat heb ik wel verdiend na al het harde werken aan jouw opvoeding. Maar straks kom ik terug en dan krijg je ervan langs met dit zweepje. Nee, die arme bips van je zal ik nu even sparen, ditmaal zullen je dijen en je bovenrug eraan moeten geloven. En misschien neuk ik je nog een keertje in je luie kont. Bereid je daar maar vast op voor. En bedenk hoe je je leven kunt beteren, hoe je minder lui en minder dom en minder vies kunt worden, zodat je niet zoveel slaag hoeft te krijgen als vandaag, niet op je blote buik op een stenen vloer hoeft te liggen en geen dikke dildo's in je endeldarm hoeft toe te laten. Zou je dat wel willen, meisjelief?”
“O ja mevrouw, dolgraag.”
Boven liet ik mij neerzakken in een fauteuil. Ik gespte de strap-on dildo af, stak vier vingers in mijn kut en masturbeerde zoals ik nog nooit gemasturbeerd had. Ik bedacht wat ik allemaal nog meer met hem kon doen. Morgen naar het strand en hem met de zweep naakt de zee indrijven! En dan een wandeling door de duinen in dienstmeisjeskostuum met blote billen.
"Male slaves." Ik had mijn fantasie helemaal waargemaakt.
|
|
om mee te beginnen
prachtig en mild
bijzonder
spanking verhalen
Verhalen 
Verhalen
zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie. 
button een heleboel verschillende 
zitten?