Spanking Forum » Verhalen Forum » verhalen van Paul Grard » Instituut voor Discipline Onderzoek en Advies » Op eigen verzoek
« Vorig verhaal Volgend verhaal »

 

Een verhaal van:  
Paul Grard


  Oppasser


Beoordeling: nog geen
Vind je dit verhaal erg goed
of juist niet
geef dan hier je waardering:
 (Waardeer!)
Aantal waarderingen tot nu toe: 0

Gepost op dinsdag 08 november 2011 - 03:48 pm:       


Op eigen verzoek



waarin Marjan weer ten tonele verschijnt



Het was een lange tijd na de afstraffing van haar en haar moeder dat ik Marjan weer zag.
Mijn secretaresse had haar in de directiekamer (14) gelaten.
Vertederend om te zien hoe ze omhoog schoot bij mijn binnenkomst om me te verwelkomen.
“Ah, Marjan, nog net zo mooi als altijd”.
Ik hield haar even op afstand. Ze ws mooi. Met wat geraffineerde make-up was ze zeker meer vrouw geworden sinds die laatste keer. Maar nog steeds had ze dat prille onschuldige. Ondanks het korte jurkje wat ze nu droeg. Ik zag, daar het jurkje haar strak omsloot, dat haar borstjes nog steeds klein waren. Toch drukten haar tepels licht door de stof heen. Oh ja, onze Marjan was gevolueerd tot een sexy klein ding, zonder het meisjesachtige van weleer te verliezen.

Zeker toen we weer gingen zitten. Schattig om te zien hoe verlegen ze was met de situatie. Met haar handen friemelend tussen haar benen zat ze schuchter heen en weer te schuiven.
Ik knikte haar vriendelijk en bemoedigend toe: “zeg het maar, meisje.”
Ze keek me aan, aarzelde, maar barste toen los:
“Toen u bij ons was en ik zo gestraft werd....”
“waar u bij was.....”
“en dat u daar wat van zei en dat toen mijn moeder gestraft werd omdat ze......”
“Ik ben nu achttien”, batste ze er tussendoor.
En viel vervolgens stil.
“Zodat .....”
“Nou, u zei dat achttien, dat als je jonger was, dat je dan.....”
“U zei omdat ik toen nog geen achttien was dat vader niet...”
Ik kon het niet laten even te glimlachen.
“Je bedoelt: je vader vond het opwindend om je te straffen terwijl je nog niet volwassen was, laat staan dat hij gevraagd had wat jij daarvan vond.”
Ze knikte heftig.
“Hij genoot, terwijl jij leed.”
Ik zag haar gezicht verstrakken en een ontkenning aankomen.
“Hij maakte misbruik van zijn macht als vader om zelf aan zijn gerief te komen”
Ik zag haar verwarring groter worden. Want het was waar wat ik zei, maar niet helemaal.
“Jij leed, je vond het vreselijk dat hij je zo strafte, maar....”
“Oh ja, ik vond het vreselijk, zo waar moeder en u bij waren, zo vernederend dat uitkleden en vastbinden... en het deed zo zeer...”
“Maar toch, toch...”
“toch vond ik het ook fijn”.
Eindelijk, het hoge woord was er uit.
“Het was verschrikkelijk, maar ook heel erg opwindend.”
“Pas toen papa het niet meer deed en zelfs me op mijn eigen kamer niet meer over de knie nam, toen wist ik hoe ik het miste.”
“En niet alleen dat hij me niet meer over de knie nam, over de knie om me een pak voor mijn blote kont te geven.”
“Ik verlangde er ook naar om weer zo ehhh...”
Ze bloosde tot over haar oren:
“zo vernederd te worden,”
“uitgekleed, mijn handen hoog boven mijn billen gebonden, voorover over de fauteuil, mijn benen ver uit elkaar, mijn ehhhh...”
“mijn kutje open, met mijn kutje wijd open en ehhh...”
“als ik daaraan dacht dan werd ik dus eh gewoon ehh nat dus.”
“Zelfs het idee dat ik geslagen zou worden vond ik dan opwindend, zelfs die pijn van het rietje op mijn billen en dat ik dan schreeuwde en zo....”
Ze viel nu stil en staarde verlegen naar haar handen die zich weer tussen haar benen bevonden.
En nauwelijks hoorbaar:
“dan verlang ik er naar dat vader me weer straft.........”

Het bleef een tijdje stil.
“En nu denk je, omdat hij toen gezegd heeft dat het niet meer mag, moet hij -ik dus.ook maar weer zeggen dat het weer moet doen.”
“Omdat je nu achttien bent en omdat ik gezegd heb dat...”
Ze knikte heftig en onderbrak me.
“En u heeft toch zo’n Instituut?”
“Op de deur staat “Instituut voor Discipline en nog wat”
“maar het is toch eigenlijk gewoon voor meisjes die gestraft willen worden en dat dan moeten leren en zo?”
Ik knikte uitnodigend.
“Dus dat ik en vader, dat we dat dan weer kunnen leren?”
“Dat vader dat weer durft, me te straffen en zo, en dat u dan ehhh kijkt...
“dat alles goed gaat...”
Ik schoot in de lach.
“Dus dat vond je toch opwindend, mijn aanwezigheid.”
Weer bloosde ze.
“Maar eh, je vader durft niet meer, is dat de boodschap?”
“Of wil hij niet meer en moet ik hem overhalen?”
Ze aarzelde.
“Of heb je het hem gewoon nog niet durven vragen en dacht je dat ik je wel zou willen helpen?”
Ze knikte instemmend.

“Ik wil je best helpen, Marjan.”
“En ook heb je gelijk dat mijn Instituut -het heet overigens Het Instituut voor Discipline Onderzoek en Advies- je heel goed kan helpen.”
“Maar....”
“maar niet bij wat jij wilt.”
Marjan keek verbaasd.
“Het klopt wel dat als je achttien bent je in principe op mijn Instituut terecht kunt. Ik kan je leren Discipline te ondergaan, en, vooral, onderzoeken wat jijzelf voor discipline nodig hebt, welke regels en welke straf bij jou past.”
“Maar wat niet kan, nee, waartoe ik niet bereid ben is dat met jou en je vader te doen. Jouw vader te leren om je weer te straffen ... op de manier waarop jij dat graag wilt.”
Marjan keek nu pas echt verbaasd.
“Maar, maar ik ben nu toch achttien en ik wil dat graag, dat vader me straft, me hard straft, me ehhh vernederend straft”.
“Ja, jij wil dat graag, en ik zal je zeker niet tegenhouden. Maar ik ga dat niet bevorderen, in tegendeel.”
“Je mag dan wel achttien zijn, maar je vader is nog helemaal je vader. Hij is je vader en jij bent zijn dochter, en daarom wil je graag dat hij je straft, zodat het net zo zal zijn als vroeger.”
Ze knikte heftig, maar ook wat verwonderd: dat had ze toch gezegd?
“Je snapt er niets van?”
Ze knikte opnieuw.
“Ik zal het je proberen uit te leggen.”
“Waar je naar verlangt zijn volwassen gevoelens. Je verlangt naar de opwinding van het straffen, het uitkleden, het slaan, de vernedering. Je wordt daar geil van. Alleen al van het verlangen daarnaar maakt je geil. En dat verlangen is zo sterk geworden, dat je het ook werkelijk weer wilt ervaren.”
“Toch, toen je toen als tiener de straf onderging, was het helemaal niet zo opwindend.”
Ik zag haar even protesteren.
“Ik weet dat je het over de knie nemen al wel prettig vond. Maar net zo opwindend zoals je denkt dat het nu zal zijn? Ik denk het niet.”
“En dat is ook niet zo gek.”
“Wat er toen gebeurde was ... dat je vader je strafte als vader.”
“En waar je nu naar verlangt, is een seksuele opwinding als vrouw, maar met een beeld hoe het was als meisje, als dochter.”
“En ik weet niet naar welke seksuele opwinding je nu precies verlangt: de opwinding om overheerst te worden, of de opwinding weer het kleine stoute meisje te mogen zijn. Maar ook in beide gevallen blijf je de volwassen vrouw die je echt bent.”
Ik zag haar stralen.
“Een volwassen vrouw die ervoor kiest klein meisje te zijn. En dat is nou precies de reden waarom ik niet wil dat je vader die rol op zich neemt.”
“Nog niet.”
“Want ten opzichte van je vader ben je nog niet volwassen. Ben je nog steeds cht het kleine meisje. En hij cht je vader. De Vader-die-zijn-kleine-meisje-streng-straft: dat is een spel, een heel opwindend spel, maar het blijft een spel. En een spel moet je spelen, je moet het niet zijn. Het is niet de werkelijkheid.”
“En dat is het nu nog wel voor je. Pas als je los van je vader bent, pas als je hem niet meer als opvoeder ervaart, en hij jou niet als zijn kleine meisje, dan kun je er weer met die relatie experimenteren. Kun je kijken of je dat spel ook met hem kunt spelen. Zolang je -ook naar hem toe- een volwassen vrouw kunt zijn.”
“Anders heb je de kans dat je altijd het kleine meisje zult blijven.”
“En je nooit een volwassen relatie zult kunnen aangaan.”
“Ook niet met een ander als je vader.”

Ik zag dat ze het allemaal erg ingewikkeld en verwarrend vond.
“Maar dat wil niet zeggen dat ik je niet wil helpen.”
“Integendeel, ik popel om zo’n heerlijk jong ding als jij op het opwindende pad van vernedering en straf te begeleiden.”
“En uiteindelijk kom je dan misschien weer bij je vader terecht.”
“En al wil ik niet toestaan dat je vader je in je opleidingstijd gaat straffen, ik wil hem er wel bij je opleiding betrekken. En je moeder eveneens.”
“In de eerste plaats wil ik van hen toestemming voor je opleiding, wil ik dat ze weten wat er met je gaat gebeuren.”
“En wil ik dat ze op bepaalde momenten aanwezig zijn. Bijvoorbeeld als je gestraft wordt.”
“Daar staat tegenover dat ik bij je vader en moeder wil bedingen dat jij er ook bij mag zijn als je vader je moeder straft.”
Marjan leek opgetogen.
“Want dat is sinds die keer niet meer gebeurt, nietwaar?”
Marjan knikte: “ik heb moeder nooit meer gestraft zien worden.”
“Terwijl dat toch echt gebeurt, denk ik. Ik heb heus wel de tranen gezien, na afloop.”
“Haar tranen... en de blos op haar wangen, de vuur in haar ogen.....als hij haar naar boven stuurde en hij haar daarna snel achter na ging.”
Ze was zowaar jaloers, onze Marjan!
Ik lachte: “en jij wilt op zijn minst zien hoe die tranen ontstonden.”
“en die blos.”
“Alleen weet ik niet of je dr bij aanwezig mag zijn.”
“Want je vader kennende...”
Ik liet me even gaan.
“... zal hij haar na haar straf laten liggen”
“gebonden”
“open”
“om haar daarna te nemen”
“onmiddellijk”
“zonder aarzeling”
“zonder pauze”
“en zonder protest”
“want ze zal gereed voor hem zijn”
“weet ik.”
Ik zag aan haar twinkelende oogjes dat het beeld dat ik schetste haar opwond.
“Want ik ken je moeder.....”
“als vriend van je vader. En als vriend van je moeder. Hoewel zij daar moeite mee heeft dat toe te geven.”

“Ik heb net gezegd dat er twee mogelijkheden zijn waar je naar verlangt:
de opwinding van het seksueel overheerst te worden, of de opwinding weer het kleine stoute meisje te mogen zijn. In feite ligt dat nog heel wat genuanceerder en zijn er vele andere mogelijkheden. Waar het om gaat is dat het Instituut dat bij jou gaat ontrafelen.”
“Toch wil ik daar bij jou niet mee beginnen. Ik wil beginnen met de veronderstelling we wel weten waar je naar verlangt. We laten je eventuele seksuele overheersing even voor wat het is. En gaan er van uit dat je verlangt het stoute meisje te zijn dat gestraft moet worden.”
Marjan knikte instemmend.
“Preciezer: het pubermeisje -zich al bewust van haar eigen seksualiteit- dat gestraft moet worden.”
Het knikken werd heftiger.
“Je bent nu achttien en ik maak je weer zestien.”
“En ik plaats je op een kostschool voor moeilijk opvoedbare meisjes, meisjes die een zeer harde hand nodig hebben.”
Marjan bewoog haar benen verleidelijk langs elkaar en wipte met haar kontje.
Het idee wond haar duidelijk op.
“Onze kostschool. Maar kan dat ook? Zit je nog op school, of studeer je al?”
Ze beet op haar lip:
“Ik ben gezakt. Ik zit niet meer op school, ik heb een part-time baantje als bloemenverkoopster, ik doe staatsexamen en krijg individueel les.”
“Dat is dus geen probleem. Onze kostschool werkt met veel individuele leeropdrachten, dus dat valt prima te combineren. En financieel zal dat ook geen problemen opleveren als je dat baantje op gaat zeggen, integendeel.”
“Je zult terecht komen in een groep van twaalf meisjes. Ze zijn niet allemaal in dezelfde situatie als jij, maar wel vergelijkbaar. Jij zal er dus zestien jaar zijn. Dat je in werkelijkheid achttien bent, blijft ons geheim. Waarom dat is, zul je later wel merken.”
“Je wordt dus kostschoolmeisje, in de weekends mag je naar huis, maar je mag ook blijven. Natuurlijk draag je hier ons schooluniform. En dien je je te houden aan onze regels. Zo niet, dat begrijp je, dan wordt je streng gestraft. Je leraressen krijgen in detail te horen wat je moet gaan leren. Zij zullen er streng op toe zien dt je dat ook leert. Ook als je niet goed genoeg je best doet, wordt je streng gestraft.“
“Dat is alles.”
“Verder ben je gewoon jezelf. En doen wij niets bijzonders met je. Dat komt later wel. Verlangen wij ook niets bijzonders van je.”

“Behalve....”
Ik keek even peinzend voor me uit.
“behalve....
“dat is natuurlijk wel een heel goed idee.”
“hmmm, dat komt wel heel mooi uit”
“en is ook nog heel goed voor jou, Marjan meisje....”
“Jij wordt, na je eerste week, de mentor van een ander meisje.”
“Ook een nieuw meisje, Moniek heet ze, ze is alleen wat ouder dan jij, vierentwintig.”
“Het leuke is dat ook zij zich moet leren gedragen als meisje van zestien. Daar ga jij haar bij helpen. Als haar mentor. Die dus even oud is als jij. Tenminste, dat denkt ze dus.“
“Nee, nee, zij denkt dat jj net zo oud bent als zj zich moet gedragen. Terwijl zij niet weet dat jij weet dat....”
“Heerlijk: we laten haar in de waan dat jij zestien bent en dat jij denkt dat zij dat ook is.”
“En jij gaat haar dus wat opvangen. En,”
ik moet zeggen dat ik daarbij zeer vergenoegd keek,
“jij gaat de baas over haar spelen.”
“Haar wat treiteren, haar lekker koeioneren.”
“Niet direct, eerst schep je een vertrouwensband, maar wel al snel.”
“En steeds een beetje meer.”
“Tot je je echt je als een bully gaat gedragen.”
“Ik denk dat we je daar heel ver in laten gaan, heel ver.”
“Dat is goed voor Moniek.”
“Maar ook voor jou, Marjan.”
“Door met haar spelletjes van macht en vernedering te spelen, leer je ook over je eigen gevoelens.”
“Ja, ja.”
“Je zult haar mogen vernederen n straffen.”
“Want dat is heel gebruikelijk op kostscholen.”
“Gestraft worden door het meisje dat net boven je staat.”
“Heel opvoedkundig.”
“Heel vernederend.”
“Heel opwindend.”



© Paul Grard


Dit verhaal maakt tevens onderdeel van de beschrijving van Het Instituut en het wedervaren van zijn directeur.
Wil je al deze verhalen achter elkaar lezen, klik dan hier:
Het Instituut en diens Directeur

Het maakt ook deel uit van de cyclus rond meisje Marjan.

Wil je alle verhalen van Marjan achter elkaar lezen klik dan hier:
de Marjan cyclus

naar overzicht van “Het Instituut”


verhalen maken dromen waar


      naar het vorige hoofdstuk naar het volgende hoofdstuk      



Een verzoek!
Deze site is bedoeld voor discussies/verhalen/vragen/weetjes die wat langer blijven staan.
We willen jullie daarom vragen:
  zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie.
  kijk even naar de opmaak.
  corrigeer type- en spelfouten
      (een eenvoudige spellingscontrole verschijnt bij de voorbeeldweergave).
  en maak gebruik van de vele opmaak mogelijkheden.
  Echt: het is niet ingewikkeld.
  En wist je dat achter de   button een heleboel verschillende     zitten?


geef hier je reactie op het verhaal en/of op de commentaren van anderen
Je Onderwerp:

Vermeld hier onderwerp, of kopje, of samenvatting, of blikvanger van je reactie.
Je reactie:
Gebruik Opmaakbuttons
Selecteer tekst en klik op de button
of: klik 1 maal voor begincode en nogmaals voor sluitcode
Voor uitleg van de buttons: glij er overheen met je muis
Vet Cursief Onderstrepen maak tekst heel klein maak tekst klein maak tekst groot maak tekst extra groot centreer maak een lijst met bullets maak een genummerde lijst
voorbeelden van de beschikbare fonts + instructie opmaak hulp: geeft uitgebreide uitleg -ook van diversen- plus extra mogelijkheden!
onderstaande buttons geven direct resultaat (selecteer dus geen tekst!):
een kop maken: vet + groot (geen tekst selecteren) plaats je e-mail adres (geen tekst selecteren) Maak een hyperlink (geen tekst selecteren) Voeg clipart plaatje toe (geen sluitcode!) trek een lijn (geen sluitcode) maak wit/spatie (geen sluitcode!) maak een dichte bullet (geen sluitcode!) maak een open bullet (geen sluitcode!) maak een vierkante bullet (geen sluitcode!) maak een een curren - een soort bullet (geen sluitcode!) maak het copyrightteken (geen sluitcode!) { voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!) } voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!)  ECHTE komma: voor gebruik BINNEN opmaakcode van een TABEL (geen sluitcode!)

Inlognaam: Gebruiksaanwijzing:
Geef je Inlognaam en Wachtwoord.
Aanmelden is verplicht, kostenloos en heel eenvoudig!
Maak gebruik van de vele opmaakbuttons hierboven!
Wachtwoord:
Opties: Je mag HTML opmaakcode in je bericht gebruiken
Activeer eventuele links in je bericht
Actie: