Spanking Forum » Verhalen Forum » Aanbevolen ‘vrije’ SM Verhalen » Onder Stroom
« Vorig verhaal Volgend verhaal »

 

Een verhaal van:  
Phoenix


  Oppasser

Beoordeling: 
Vind je dit verhaal erg goed
of juist niet
geef dan hier je waardering:
 (Waardeer!)
Aantal waarderingen tot nu toe: 2

Gepost op vrijdag 04 november 2011 - 12:41 pm:       


Onder Stroom



Magda zit zonder stroom, maar de elektricien die komt helpen...



Met een zucht legde Magda Schreuder, advocate, de telefoonhoorn terug op het toestel. Je had van die dagen dat alles tegen leek te zitten. Ze was met hoofdpijn opgestaan, het soort dat alleen weggaat door het slikken van, teveel, aspirines. Of door zoiets als een flinke portie buitenlucht. Maar dat laatste, in de vorm van een uitgebreide boswandeling met Brammetje, haar ruwharige teckel, zou er om twee redenen ook niet inzitten. Ten eerste was Brammetje ziek, verbleef voor enkele dagen ter observatie bij de dierenarts en ten tweede was het weer daar ook niet bepaald geschikt voor: laaghangende grijze lucht en een constante drensregen. Aldus behoorlijk chagrijnig was ze afgedaald naar het kantoorgedeelte van haar bungalow! om daar getrakteerd te worden op het telefonisch afmelden van Tinie, haar secretaresse, wegens griep. En daar was dan nu het bericht van het electriciteitsbedrijf bijgekomen, dat er vandaag iemand kwam om de bedrading te vernieuwen. Inwendig krachttermen bezigend, had ze er echter toch van afgezien die job uit te stellen. Met al hun electronische apparatuur was dat gewoon onverantwoord. En daar zat ze dus nu achter haar bureau. Een zeer saaie dag in het vooruitzicht met secretaresse werk dat geen uitstel kon lijden als enige afleiding. En die monteur over de vloer natuurlijk. Hopelijk was het een beetje een schappelijk type, die niet rookte en haar ook niet lastig viel met stomme praatjes.
Magda zuchtte. Vooruit. Twee pijnstillers om mee te beginnen. Die eerste uit een nieuw doosje. Daaraan kwam ze tenminste niet tekort. Wat een troost.

Net toen ze de enige cliëntenafspraak van die dag had verzet, de man had gelukkig niet moeilijk gedaan, ging de bel. De monteur ongetwijfeld. Op weg naar de deur een blik naar buiten werpend, zag ze de gele VW-bus inderdaad staan. Misschien kwam de baas zelf wel, die grijze die zo zeurde altijd over de 'slechte' tegenwoordige tijd, met luie monteurs, die liever naar Hilversum 3 zaten te luisteren dan te werken. Dat kon ze er nou net nog bij gebruiken.
Maar nee, dat angstig vermoeden kwam gelukkig niet uit. Er stond een jonge, blonde vent voor de deur, die ze nog nooit eerder had gezien. Magda trok de deur open.
“Dag mevrouw. Ik kom voor de bedrading.”
God, dacht, wat een schatje. Die halflange haren, ronde blauwe ogen...
“Ja. Kom binnen.”
De man stapte langs haar heen het halletje in. Hij had haar maar even aangekeken, een beetje verlegen. Magda sloot de deur, keek onderwijl goedkeurend naar zijn goedgevormde billen, verpakt in strakke jeans. Nou, ze had in ieder geval iets aantrekkelijks om tegen aan te kijken, tussen de saaie bedrijven door.
De man, ze schatte hem vijf, zesentwintig, stond wat aarzelend bij haar kapstok. Ze snapte het niet helemaal. Waarom hing hij zijn leren jack nou niet gelijk op? Plaats genoeg toch, zou ze zeggen. Behalve haar suPde jas en zwartgummi regencape was hij leeg.
“Eh...mag ik m'n Jack daar hangen, mevrouw?”
“Ja hoor. Ga je gang.”

Beleefd hoor. Maakte ze ook niet alle dagen mee. Ze mocht dit meneertje wel.
Hij zette zijn zwarte gereedschapstas neer en hing zijn jack op. Ze zag een rood-blauw geruit overhemd verschijnen, de mouwen opgestroopt en het kraagje zover open, dat je nog juist een zwart t-shirt randje zag daaronder.
Magda glimlachte. Ruitjes. Typerend hoor. Heel wat anders dan de mannen uit haar kring. Dat was meer colbertjes, dure shirts en dergelijke. Hij zou ook vast wel geen dubbele voornaam hebben. Henk of Gerard bijvoorbeeld, leek haar waarschijnlijker.
“Nou, ik neem aan dat je het wel vindt, verder. De meterkast is hier (ze wees links naast zich). Als je iets wilt vragen, ik ben op mijn werkkamer, achter deze deur aan de rechterkant.”
“Ja mevrouw. Ik zal u waarschuwen wanneer de stroom eraf gaat.”
Verbeeldde ze het zich nou, of stond hij te blozen? Echt een schatje hoor.
Terwijl Magda terugliep naar haar bureau, waar de stukken van een nieuwe strafzaak op haar te wachten lagen, trok er een aangenaam kriebeltje door haar lijf.

In de uren die volgden, bleef de jongen haar bezig houden. Niet door een opvallende houding, of de gevreesde beuzelpraat, maar simpelweg door zijn aanwezigheid. Magda betrapte zich erop, dat ze iedere keer naar hem keek, zo gauw hij in het zicht kwam. Zo vorderde ze bepaald niet met haar zaak-voorbereiding. Wat wel vorderde, was een duidelijke erotische geprikkeldheid van haar lichaam. Hoofdpijn of niet, steeds als ze wat langer naar de blonde monteur keek, stuwde haar bloed niet alleen naar haar constant bonzende slapen, maar ook duidelijk verhevigd naar haar tepels, haar onderbuik. Het verbaasde haar een beetje. Goed, ze hield van mannen, maar haar lust om te vrijen, had toch meestal enige tijd nodig om op te bloeien bij een nieuw kontakt. Wat had deze man voor speciaals, waardoor het proces zo versneld plaatsvond? Hij had een aantrekkelijk lijf, zeker, met zijn brede nek en schouders en Magda was bijzonder gecharmeerd van zijn brutale, naar buiten gebogen duimen. Maar dat was het niet alleen waardoor ze hem zo leuk vond. Er was meer. Zijn gezicht bijvoorbeeld. Er lag doorlopend een uitdrukking op als kon hij elk moment uitbarsten in een of andere heftige emotie. Hij deed haar aan Brammetje denken als hij iets van haar wilde. Een aaitje, een uitje, een stoeipartijtje... Vooral de voortdurend iets geopende lippen van de jongen, vol en rood, veroorzaakten dat effect.
Wat haar echter nog het meest frappeerde, was zijn ogenspel.
Ze wist zeker, dat hij heel vaak naar haar keek, maar als ze haar blik op hem richtte, zag ze die ogen steeds onmiddellijk van de hare wegvluchten. Alsof hij bang voor haar was... Eerlijk gezegd genoot ze daar wel van. Evenals van zijn beleefdheid. Het begon een geliefkoosd spelletje van Magda te worden hem Ja mevrouw, of Nee, mevrouw te ontlokken. Goed zo, dacht ze iedere keer, voel maar wie hier de baas is. Terwijl een nuchterder deel van haar schamper opmerkte of ze niks anders te doen had dan zich bezighouden met dat soort kinderachtige spelletjes. Banaal gewoon. En dan met zo'n jonkie. Ze schatte hem toch minstens zo'n 12 jaar jonger. Nee, ze moest haar gedachten maar meer bij haar werk zien te houden. Hij werkte tenslotte ook ijverig door. Althans dat leek haar zo. En bovendien. Hij mocht eens verbeelding krijgen, met al die aandacht van haar. Wie weet kon hij nog geen twee en twee bij elkaar optellen. Behalve hun vak, waren ze vaak maar matig algemeen ontwikkeld, dat soort mannen. Traditioneel ook, vaak.
Geen partij voor haar, toch?
Wat Magda ook echter deed, tegen elven had ze nog geen twee bladen van haar stukken bestudeerd. Het was een mooie boel.

“Heeft uw secretaresse vrijaf, mevrouw?” hoorde ze ineens naast zich. De blonde electra-held stond bij haar en keek haar vragend aan.
“Nee,” zei Magda, beduusd door de directheid van zijn vraag, “niet dat het je iets aangaat, trouwens.” “Nee...eh, nou ja, kijk, ik zag haar lege bureau en toen vroeg ik: me af...”
“Ze heeft griep.”
“0. Vervelend voor u.”
“Nou, eerder voor haar, zou ik zeggen.”
“Ja, maar u heeft het vast druk enzo...”
Ja, waar wou hij nou heen? Magda keek opmerkzaam in zijn gezicht. Ging hij nou toch vervelend smoezen?
De blauwe kijkers echter stonden nog steeds even verlegen, alleen was er een soort gretige glans bijgekomen waar Magda zéér onrustig van werd. Ze kreeg zin hem even gemeen in zijn wang te knijpen of zoiets en daar schrok ze een beetje van.
“Inderdaad,” zei ze, snibbig van de weeromstuit, “ik heb het druk. Wat wil je?”
“Niks. Alleen vragen of ik eh...of ik soms een bakkie koffie voor u kan zetten...”
Mijn god, wat keek die knul lief. Die was ergens op uit, dat kon niet anders. Maar wat?
“Jíj wilt koffie dus,” zei ze, expres gemeen. Slijmerd dat het was.
“Achgos..., ja. Tuurlijk wel. Ik dacht alleen...u zal wel gewend zijn, dat...”
“Ja, ja, het zal wel. Vooruit maar. Je kunt alles in de keuken vinden. Door de hal links.” “Dank u wel,” kreeg ze terug, volstrekt onlogisch vond ze.
Ze keek hem na zoals hij naar de hal verdween. Hoezo, dank u wel? Was hij dankbaar voor iets wat hij voor háár ging doen? Nou ja, voornamelijk voor haar dan. Wat een softie, zeg. Gewoon geknipt om een beetje te treiteren. Pakken, op de een of andere manier.


Koffiepauze
Even later moest Magda naar het toilet. Ze stond op en begaf zich naar de hal. Ze dacht dat mister blue-eyes wel in de keuken zou zijn. Bij het betreden van de vierkante ruimte achter de voordeur echter, trof ze hem bij de kapstok aan, met zijn gezicht in de plooien van haar gummi regencape. Magda stond perplex. Wat gingen we nou krijgen? Wat hadden ze haar toch voor een vogel op haar dak gestuurd?
“Hoort dat soms bij koffiezetten?” zei ze plompverloren.
De schrik van de man was bepaald bevredigend om te zien.
Hij deinsde van de kapstok weg en keek haar aan, bloedje-rood.
Prachtig vond Magda hem zo.
“N-nee. . . dat heb ik al gedaan... ‘t staat nog op. Daar stond ik op te wachten.”
“Logische plek.”
Hij stond bepaald met zijn mond vol tanden nu en had er vreselijk veel moeite mee om haar aan te blijven kijken. Ze kreeg zin zijn ontsteltenis nog wat te vergroten.
“Sta je vaker te neuzen in spullen van de mensen waar je bij komt werken, hm?”
“Nee, maar die van u.. .die...”
Hij maakte de zin niet af, staarde naar de grond.
“WBt die van mij... wat is daar mee, eh, hoe heet je eigenlijk?”
“Thomas.”
Het werd haast gefluisterd.
“Thomas. Zo. Nou, geef eens antwoord?”
“Ze zijn zo mooi. Ik wou effe kijken.”
Hij keek: haar voorzichtig weer aan, als om te zien hoe ze zou reageren op die verklaring. Verdomd, hij was net Brammetje zo, met dat koppie een beetje schuin, die kwetsbaar glanzende ogen. Het maakte Magda vreemd week en dat kon ze niet uitstaan. Zo'n invloed als dat joch had.
“Kijken. Wou je dat kijken noemen, met je kop er zowat in.”
“Dat gummi-spul ruikt altijd zo lekker...”
Dit werd zo kinderlijk-eerlijk gebracht, dat Magda even niks terug te zeggen wist. In de keuken begonnen pruttelgeluiden op te klinken, ten teken dat het apparaat bijna uitgewerkt raakte.
“Straks heb je nog staan kwijlen...” zei Magda toen, impulsief. Het beeld droeg duidelijk bij aan haar erotische geladenheid. Absurd eigenlijk. Maar gbd wat lekker.
Geschud van een blond hoofd. Licht gehijg. Toen, met moeite blijkbaar, een antwoord.
“Nee. Ik zou niet.. .heus, mevrouw. D’r is niks met uw jas gebeurd.”
Magda zuchtte. Wat een situatie: Wat een verleiding ook om d6ór te gaan met dit vreemde spel. Maar dat kbn toch niet, in feite. Of WPl?
“Nou,” zei ze, om toch maar af te ronden en ook omdat ze toch wel heel nodig moest plassen, “vooruit dan maar. Ga maar koffie halen. Voor mij met melk, zonder suiker. En geen fratsen meer, of ik bel je baas.”
“Ja mevrouw. Ik heb het begrepen. En niet bellen alstublieft.
Ik gedraag me wel.”
Hij verdween als een haas naar de keuken.

Tegenover haar bureau, in de stoel voor de cliënten, liet ze Thomas zijn koffie drinken, samen met haar. Kon ze eens rustig naar hem kijken, alles misschien wat relativeren. Alleen dat laatste lukte sIecht. Ze bIeef hem een heerlijke stand-in voor Brammetje vinden. Met liefde zou ze hem de halsband van haar hondenmannetje om zijn brede nek binden. Het ding lag rechts op haar bureau, op een stapeltje dossiers. Thomas blik ging er nu en dan heen, terwijl hij zijn koffie dronk, met al zijn vingers om de mok geklemd. Zijn handen waren trouwens ook nog immer intrigerend voor Magda. Maar zijn blikken bleven haar boven al het andere het meest prikkelen. Die combinatie van gretigheid en terughouding, ze moest er steeds weer van zuchten.
Iets als een gesprek tussen hen kwam nauwelijks op gang. Magda zweeg, omdat ze praktisch niks anders kon bedenken te persoonlijke opmerkingen, zoals die ene buitensporige in de gang. En Thomas zou wel te verlegen zijn. Hoewel hij er vrijmoedig genoeg bijzat zo, met zijn ene been omhoog, zijn enkel rustend op de knie van zijn andere. Magda gluurde, over de rand van haar eigen mok, Tinie gebruikte nooit mokken eigenlijk, naar zijn kruis. Hij had of een boel in zijn zakken gestopt, of het opgevulde effect kwam ergens anders vandaan... Magda zou wBt graag willen voelen. Ze zuchtte weer eens. Blééf dat nou zo? Ze leek zelf wel een teef.
Een loopse.
Thomas zette zijn mok weg. Hij streek met zijn tong langs zijn onderlip en knikte toen in de richting van Brammetjes riem.
“Heeft u een hond mevrouw?”
“Ja. Een teckel. Een ruwhaar.”
“Leuk. Ik hou van beesten. Zelf heb ik ook een hond. En twee katten. Lekkere mormels.” Zoals hij dat zei. Warm spontaan. Magda kon hem wel opvreten.
“Kun je ze wel alleen laten, zo overdag?”
Dat was politiek. Kon ze wellicht uitvinden of hij een vrouw had.
“Ja hoor. Dat zijn ze wel gewend. En soms kan ik tussendoor effe naar huis. Of mijn vriendin laat Guus effe uit, als ze tijd heeft.”
Het nettere “even” kreeg hij duidelijk niet over zijn lippen.
Een vriendin dus. Kijk aan. WBs ze teleurgesteld? Magda speelde nadenkend met een potlood. Tikte ermee op de papieren v66r zich. Zweeg.
“Die van u, mag die hier niet komen?”
Op haar teentjes getrapt wees ze zwijgend naar de linkerhoek van haar kamer, achter Thomas’ rug, waar Brammetjes mand stond.
Thomas draaide om, keek, draaide weer terug.
“0. Nou ja, het kbn toch, met die klanten van u. Eh ik dacht ook, omdat ik em niet zie...” Hij dacht nogal wat af, zo tijdens zijn werk, Thomas.
“Brammetje is ziek. Bij de dierenarts voor een paar dagen.”
“Achjee. Erg?”
“Dat weten we nog niet. Ik hoop het niet.”
“‘t Zit u ook niet mee, hP. Secretaresse ziek, hond ziek. Lullig.”
Zijn medeleven was gemeend, al bracht hij het wat grof. Magda smolt gewoon voor die knul, met zijn openheid. Welke vent kwam zo eerlijk met zijn gevoel naar buiten? Magda werd er zelf ook steeds minder gereserveerd van. Sterker nog. Ze kreeg de neiging haar redelijk denken gewoon op te geven. Het was alarmerend.
De telefoon begon te rinkelen, als een nuchter verwijt aan haar verhitte gemoed. Magda zuchtte en nam toen op. Terwijl ze luisterde naar de koele stem van een justitie-ambtenaar, zag ze Thomas opstaan en uit haar kamer verdwijnen. Back to business.


Dierlijk
Het werd al erger met Magda. Na de lunchpauze, Thomas was naar huis geweest om te eten en Guus uit te laten, kon ze zich van geen kanten meer op haar werk concentreren. Alles begon haar te irriteren. De telefoontjes, de papiertroep. Tegen drieën gooide ze de telefoon eruit. Ook beter voor haar hoofdpijn, al leek die niet erger te worden. Tegen half vier smeet ze de dossiers aan de kant. Met haar ellebogen op haar bureau, wreef ze met twee handen over haar gezicht. Waanzinnig zoals er maar beelden bleven komen van haar en Thomas, verwikkeld in allerlei sexuele handelingen. En wat voor dan ook nog. Ze zag hem op zijn knieën voor zich met Brammetjes halsband om, naakt uitgestrekt op de vloer haar pumps likkend en gebonden onderworpen aan haar grillen, meest pijnlijk. Ze werd er steeds geiler van, van die pornoplaatjes voor haar ogen. Magda kreunde. Kon ze maar iets doen van alles wat ze zag. Al was het maar één zoen op zijn zalige smoel. Ze verlangde zo naar hem, dat ze opstond om hem op te gaan zoeken. Voor zover ze wist, was hij in de meterkast met de leidingen bezig. Wat ze wilde kon vanzelf niet natuurlijk, maar kijken kon ze dan tenminste, naar zijn lekkere lijf, zijn handen, zijn ogen...
Thomas lag al geknield. Zijn gezicht naar de kast, half over de drempel, was hij met kabels aan het prutsen, dunne zwarte en dikkere witte. Toen hij haar hakken over de hal-tegels hoorde naderen keek hij abrupt opzij, maar ook weer gelijk voor zich. Inderdaad, fratsen haalde hij niet meer uit. Hij gedroeg zich, zoals beloofd. Maar zíj... zij wilde zich mXsdragen...
Achter Thomas bleef ze staan. Ze bekeek hem met hongerige ogen. Hij had zijn overhemd uitgetrokken, zat in zijn zwarte t-shirt met korte mouw. Onder zijn arm zag ze zweetplekken.
Zijn geur was dan ook duidelijk aanwezig. Niet onaangenaam, maar vers. Een schoon dier in aktie. Er gebeurde iets met Magda dat ze niet meer in de hand had. Haar logica verdween totaal en, haar lichaam in alle staten van vergevorderde sexuele opwinding, staarde ze en staarde ze maar naar Thomas blond bedekte nek, tot ze hem tenslotte greep, plotseling, met haar linkerhand. Thomas stokte in zijn beweging, zoog zijn adem abrupt in.
“Speel jij maar eens voor hondje,” zei ze zacht, maar onontkoombaar dwingend, “míjn hondje.”
Thomas maakte een vreemd geluid. Alsof hij wilde spreken, maar niet meer snapte hoe dat moest. Ongearticuleerd gebrabbel, dat snel weer ophield. Want Magda kneep met haar vingers ook alles wat hem nog aan denken restte weg. Zijn nekspieren onder zijn haren voelden als gespannen kabels en Magda kneep en masseerde ze steeds harder tot Thomas steunde. Hij liet zijn gereedschap vallen.
“Mee jij.” beval Magda.
Ze greep een dikke pluk van zijn lange haren en gaf er een ruk aan.
“Kruipen. En neem die kabeltroep mee. Hup.”
Even bewoog Thomas niet, ondanks het rukken, als was hij ter plekke versteend. Toen ineens, greep hij gehoorzaam de stapel stroomdraden bij zijn knieën vast.
“Ja mevrouw,” klonk het gesmoord, “ik doe alles wat u wilt.”
Thomas had zich overgegeven.

Chaotisch ademend was hij naast haar meegekropen, de draden met zich meeslepend. Af en toe had Magda nog een extra ruk aan zijn nekharen gegeven, als hij niet vlug genoeg ging naar haar zin. In haar kamer had ze hem naar de lege ruimte v66r haar bureau getrokken en daar zat hij nu, op Magda's bevel achter op zijn hielen geleund, gezicht naar haar bureau.
Ze greep de kabels weg en schoof ze een eindje naar links.
Toen pakte ze de rand van Thomas’ t-shirt en trok het langs zijn rug naar boven tot onder zijn oksels.
“Uit.”
Thomas reikte met één hand over zijn schouder, greep zijn shirt beet en trok het over zijn hoofd, schuin naar voren langs zijn armen uit. Met genoegen bekeek Magda zijn brede schouders en bovenarmen, gespierd, maar op een natuurlijke manier. Van body-builders hield ze niet.
Ze greep het shirt uit zijn handen en gooide het op haar bureau. Toen greep ze Brammetjes halsband. Ermee terug stappend zag ze Thomas' blik weer snel naar de grond gaan, maar dat zijn ogen opgewonden glansden, had ze nog wel kunnen zien. Maar bang was hij ook wel een beetje. Toen ze resoluut achter hem stapte, haar hooggehakte voeten aan weerszijden van Thomas' enkels, trok hij even met zijn schouders, als wilde hij terugdeinzen.
“Rustig,” zei ze, hem even, met haar vrije hand, langs zijn gezicht en hals strelend. Thomas zuchtte huiverend.
Toen streelde ze zijn lange haren opzij en deed hem de halsband om. Omdat ze zo wel zag, dat het leer niet zou passen! Brammetjes nek was veel smaller, gebruikte ze de schakels van de korte loopketting die er nog aan vast zat. Had ze toch twee leren handlussen om hem beet te grijpen, in plaats van één. Misschien wPl zo handig.
“Zo,” zei ze, toer1 het ding zat, “en nou naar voren. Gezicht op de grond, handen op je rug.”
Terwijl Thomas deed wat ze beval, schoof ze met haar voet de stapel stroomdraden naar zich toe. Bukkend greep ze het zwarte spul en trok het omhoog. Dunne tweeledige kabel, die ze ook door zou kunnen knippen. Prima. Doodgemoedereerd begon ze Thomas' polsen te omwikkelen en aan elkaar te binden. Ze trok niet te strak aan en gebruikte knopen die niet steeds vaster zouden trekken tijdens het bewegen. Waar zeilervaring al niet goed voor was. Onderwijl gingen haar gedachten naar Dirk-Pieter, haar vaste vriend. Vreemd eigenlijk dat hij dergelijke verlangens nooit in haar had losgemaakt. Dat het bIeef bij prettig erotische spanning. Terwijl Thomas haar woest-opgewonden maakte. Opvreten wilde ze hem. Hoe kreeg hij dat voor elkaar, dit mannetje? Daar moest ze eens over nadenken. Maar niet nu. Thomas, zijn voorhoofd op haar dure tapijt, lag benauwde geluiden te maken. Alsof hij moest huilen en dat persé niet wilde.
“Hou je koest,” zei Magda, “piepen doe je straks maar.”
Thomas steunde, maar hield zich verder in. Alleen het trillen van zijn lijf kon hij niet beheersen. Magda zag het, raakte er ontroerd door. Hij was zo lief.
“Brave hond.” prees ze.
Vanaf de grond klonk een ingehouden snik. Magda verbond Thomas polsen, eenmaal aan elkaar, ook nog eens met de schakels om zijn nek. Praktische redenen had ze er niet voor, maar het was een prachtig weerloos gezicht en daar genoot ze van. Ze nam er even de tijd voor.
Toen greep ze het leer van de halsband en trok.
“Omhoog. Ja, ja. Verder. Recht op je knieën.”
Aldus gestrekt, kwam Thomas hoofd ter hoogte van haar borsten. Ze trok het ertegenaan, boog zich toen naar voren en zoende haar mandier op zijn mond. Terwijl ze op zijn lippen zoog, met dringende tong zijn warme mondholte verkende, ging ze met de nagel punten van haar beide handen voorlangs over zijn naakte bovenlijf. Van boven naar beneden en terug tekende ze rode sporen op zijn huid. Thomas leunde zwaar tegen haar aan, kreunde zachtjes. Toen pakte ze zijn tepels tussen haar wijsvingers en duimen en kneep, kneep die stijve vleestopjes tot Thomas in haar mond kreunde en een ontwijkende beweging met zijn bovenlijf maakte. Magda haalde haar mond van de zijne weg, klemde haar linkerarm om zijn keel in een soort wurggreep en kneep met haar rechterhand nog even door, heel venijnig nu, met gebruikmaking van haar nagels.
“Aawh! . .” hijgde Thomas bij haar oor.
“Zeer, schatje?”
Pijnlijk steunen als antwoord. Magda liet zijn tepel los, abrupt, en greep hem in zijn kruis. De bobbel daar, kwam niet van opgepropt spul in zijn broekzak, stelde ze tevreden vast.
“Maar lPkker vinden we het ook? hm?”
Ze wreef en kneep zijn nog door stof beknelde lid, dat onderschrijvend harder werd.
“Ohhh. . . mevróúw. . “
Thomas probeerde zijn warme gezicht heen en weer te wrijven langs haar omklemmende arm. Magda trok hem weg, niet alleen haar arm, maar ook haar hand. Alles op zijn tijd, vond ze. En die van Thomas om klaar te komen was nog niet gekomen. Nog lang niet. Eerst kwam zíj.
Ze ging voor hem staan. Met haar ogen in de zijne begon ze Thomas I broek los te maken, elke beweging met felle nadruk uitvoerend. Riem open, knoop los, rits naar beneden...
“Laat maar es zien, wat je daar hebt,” zei ze.
Thomas' ogen, het wit rozig van opwinding, knipperden tegen haar begerige blik. En toen haar hand zijn pik bevrijdde, vanonder de rand van zijn slip, werd dat helemaal erg. Hij was zo lekker verlegen, haar monteurtje.
Ze bukte snel en schoof, met opzet ruk zijn broek en slip tegelijk naar zijn knieën en gaf daarbij haar ogen goed de kost. Zijn liefdes-apparaat was een Thomas in het klein:
recht, blond en fors, zonder ontsierende grillige aders. De eikel was prachtig rood en lekte.
“Nou, nou,” zei ze, haar stem door geile waardering verdonkerd, “dat valt niet tegen.”
Ze stond weer recht, haar ogen opnieuw in die van Thomas.
Maar hij kon het niet langer volhouden haar aan te kijken, sloeg zijn blik neer en bloosde. Magda kreeg kriebeltjes over haar huid van plezier. Met haar rechterwijsvinger drukte ze tegen zijn eikelt precies op het lekkende gaatje en verdeelde toen zijn voorvocht eroverheen, masserend, terwijl haar linkerhand hardhandig met zijn zak en ballen speelde.
Thomas boog naar voren, proberend aan haar wrede handen te ontkomen. Zijn adem ontsnapte ongecontroleerd.
“Lekkertje...” fluisterde Magda.
Toen liet ze los, stapte opzij en trok Thomas aan zijn haren in de richting waarin hij toch al was gegaan: naar voren.
“Naar de grond maar weer.”
Ze kreeg het heet. Nu kwam het echte werk. Haar oude positie achter hem weer innemend, trok ze Thomas’ bruinleren riem uit zijn afgestroopte jeans. Hij, angstig alert, raadde haar plannen.
“U gaat slaan, hP, mevrouw?”
Het klonk doodsbenauwd.
“Ja, hondje. Met de riem krijg je.”
“Owhjezus...” klonk het gesmoord.
“Eh jij blijft zoet met je kont omhoog liggen, tot ik klaar met je ben.”
Ze stelde zich op, gesp in de hand, de riem, ingekort, daaromheen.
“Als u wilt.... .mevrouw... “
“Pn jij Thomas!”
PBts! kletste de riem op zijn achterwerk.
“Aahwl” kwam Thomas, geschrokken en pijnlijk..
Eh nogmaals: pPts! Thomas trok wat opzij, steunde protesterend.
“Stilliggen zei ik!"
KlPtsl Nu raakte het leer ook zijn dij.
“Whauh...”
Lijdend, gesmoord.
Magda genoot, was diep ontroerd tegelijkertijd.
Slag vier ging zachter, maar over zijn rug, net onder zijn gebonden polsen.
“Néé!” schreeuwde Thomas.
“Jáwel” PPts! Zijn billen weer.
“Aauwh, niet meer, oh...”
“Eén nog!”
Maar ze sloeg in de lucht, expres, zodat Thomas spande voor niets.
Hij kreunde, zijn adem ontsnapte hoorbaar; en toen hij ontspande ...pBts! pakte ze hem tóch.
“Nahauwh!” Nog net geen snik was het.
Genoeg. Naar de grond ging de riem. Magda hijgde, hurkte naast Thomas neer.
“Braaf zo,” fluisterde ze heet, “brave hond....”
Ze streek door Thomas' vochtige haren, likte zijn ene oor. Hij huiverde.
“Mevrouw.. . . .. u maakt me zo geil, mevrouw...”
“Oh já,” vroeg ze laag, haar hand onder zijn lijf brengend en er zijn stijve lid mee strelend, “zoz6.... we houden wel van slaan hP.....”
Thomas draaide met zijn heupen in antwoord op haar liefkozingen.
“Mmmm.. ..ahhh,” steunde hij zachtjes, “ik.. hik moet spuiten.....”
Ineens kneep Magda hem hard in zijn pik, op het gevoelige plekje net onder zijn eikel..
“Hélemaal niet! Geile reu dat je daar bent.”
Ze trok Thomas hoofd met een ruk aan zijn haren achterover.
“Als je het lef hebt om komen, mannetje, krijg je weer met de riem. Maar dan ransel ik je af, begrepen?”
“Ah.. .,ja.. .ja mevrouw.”
Thomas zag rood in zijn gezicht. Rood, verhit en opgewonden... Magda hield van hem. Haar diertje..
Ze liet hem los, stond op.
“Zo. En nu blijf je braaf liggen, tot het vrouwtje weer komt. En je verschuift geen centimeter. Of moet ik je vast snoeren?”
“Nee, mevrouw. Ik blijf wel liggen, heus.”


hondentrouw
Magda liep naar de hal, een geil plannetje in haar hoofd. Ze zou die lieverd Pn zichzelf eens een extra pleziertje doen. Thomas was zo gek van haar gummi cape? Nou, dan wist ze wel wat.
Bij de kapstok ontdeed ze zich van haar gebloemd zijden bloes, haar zwarte strakke rok en haar zwartkanten beha en slipje. Het laatste kledingstukje was doorweekt van haar opwindingsvocht. Aan hield ze slechts haar jarretelgordeltje en zwarte kousen, plus haar naaldhakken. Toen greep ze de cape en hulde zich erin.. Ze hijgde van de haast. Was ze ooit zo geil geweest? Ze kon het zich niet herinneren.
De cape golfde koud tegen haar verhitte lichaam toen ze terugliep, naar waar Thomas lag.
Hij lag nog keurig op zijn plek. Waar de riem hem geraakt had, was zijn huid rood. Bij haar naderen, de cape maakte een ruisend geluid, keek hij vanaf de vloer opzij. Zijn blik was er één om vast te leggen, z6 verrast, ontroerd en hunkerend die was.
Hij brabbelde iets onverstaanbaars. Half gekreunde woorden, die door haar dominante geluid overstemd werden.
“Zo blij dat het vrouwtje er weer is, hm?”
Ze duwde de punt van haar linker pump onder hem, tegen zijn geslacht aan.
“En nog steeds stijf hP. Zo mag ik het zien. Een goeie reu moet goed kunnen dekken.”
Ze wroette met haar voet in het zachte vlees van zijn zak.
“Mmmh...” deed Thomas.
Toen trok ze haar voet weg en greep hem aan één van de leren lussen bij zijn hals.
“Om. Op je rug.”
Hij draaide, kwam wat ongemakkelijk te liggen, vanwege zijn gebonden armen onder zich.
Even bekeek Magda hem, verliefd en verlangend, van zijn verhit gezicht tot zijn, nog gedeeltelijk door zijn jeans omvatte benen. Toen stapte ze met een resolute glimlach over hem heen en liet zich zakken tot haar gezwollen geslacht zijn gezicht bedekte. De gummi cape bedekte hem als een tentje.
“Likken.” zei ze kort.
En hij likte haar, haar sterke, geile hond, kreunend en met zijn onderlijf wringend, zo heet hij er van werd.
Magda’s genot nam hevig toe nu ze door die hete, natte tong bediend werd.
Ze draaide nu en dan een beetje, zodat hij de lekkerste plekjes raakte.
“Jaah,” hijgde ze, “ahhja, vooruit. Sneller. En zuigen. Laat maar es voelen wat je kunt...”
Thomas deed zijn best. Het was al een zaligheid op zich zijn gesmoorde geluiden te beluisteren. Zijn vochtig smakken, steunademen tussendoor. Magda huiverde, boog zich achterover en begon zijn tepels te bewerken, beurtelings teder en wreed. Thomas begon bijna te piepen van lekkerigheid, maar ze hield hem in de gaten. Spuiten zou hij niet. Niet voor ze gekregen had wat ze wilde.
“WBt willen we dan hP...” tergde ze, terwijl ze zijn pik vastgreep, “willen we paren?” Thomas snokte onder haar, schokte met zijn heupen. Maar Magda drukte met een wrede duim onder zijn nog immer lekkende eikel.
“Nog niet lievertje, nog niet...”
Ze trok zich weg van zijn gezich, verplaatste zich naar zijn heupen en vulde haar vernauwde, kloppende schede met zijn blonde ram.
“Aahw...jéésus!”
De blauwe vensters werden nat van emotie.
Magda ging voorover leunen, met haar handpalmen op de brede, satijnige schouders en begon te bewegen, draaiend, zacht pompend, naar haar eigen ritme en genoegen.
“Nnééh...ohhh, het is,...ik kan nie-hie...ggot..!”
Thomas schudde zijn hoofd heen en weer. Zweetdruppels parelden op zijn gezicht, dat grimaste van geilheid.
“Wel alle...”
Magda greep hem met haar volle hand in zijn ballen, zette haar nagels erin.
“Moet ik je tot móés knijpen. Je houdt je geil binnen, begrepen?!”
“Aauwl”
Hulpeloos vertrok Thomas mond, als ging hij huilen. Het zien ervan maakte Magda zo’n beetje dronken. Ze likte hem in, over zijn natte mond, beet erin, drukte haar nagelpunten in zijn tepels. En met zijn pijn-lust gekreun in haar oren, hervatte ze haar liefdesgalop, met haar stijve clit over zijn schaambeen schurend, tot ze dan het punt bereikte, waarop ze haar laatste restje beheersing verloor. Heviger dan dit, had nog geen orgasme haar onderlijf doen krampen en ze kreet haar extase uit met Thomas onder haar en haar omhulling begraven. Toen liet ze haar gewicht gaan en zakte langzaam over hem heen, languit en krachteloos.
Zo bleef ze even liggen, uithijgend, met haar gezicht tegen het zijne gedrukt.
Zijn lid had ze uit zich laten glijden en dat lag, nog immer stijf, tegen haar heupbeen gedrukt.
Magda streelde Thomas over zijn gezicht, door zijn verwarde haren.
“Ik vind je zo lief...” kreunde ze, “lekkere schat, lekker beest van me...”
Andermaal begon Thomas zich tegen haar op te wrijven, zijn ogen dicht nu en zijn mond open langs haar gezicht wrijvend, als was hij als een baby op zoek naar mamma's tepel. Hij hijgde.
Magda, overstromend van liefde, gunde hem vóór alles nu een daverend orgasme.
Impulsief schoof ze naar beneden en nam zijn oververhitte liefdesangel in haar warme mond. Meer dan die koesterende aanraking op zich, bleek haar inmiddels bloedgeile stoeibeest niet meer nodig te hebben. Hij maakte een geluid alsof hij stikte, verstrakte dan onder haar en spoot. Magda kon nauwelijks slikken tegen zijn, in vier, vijf samentrekkingen, heftig in haar mond gestuwde spermavloed, zodat een spoor geil uit haar rechtermondhoek liep. Thomas slaakte ongearticuleerde kreten, wegstervend in een soort gegrom. Zijn genot maakte Magda’s eigen bevrediging nog dieper en ze bleef hem met mond en handen stimuleren, tot Thomas uitgeput neerlag. Toen nam ze haar mond van zijn lid weg en bedekte er opnieuw de zijne mee, om met een diepe liefdeskus, smakend naar zijn eigen zaad, hun samensmelten te bezegelen.
Pas daarna richtte ze zich op, nam de schaar van haar bureau en bevrijdde Thomas van zijn bindingen, waarna ze zijn polsen en armen liefdevol wreef en masseerde, hem onderwijl zo dicht mogelijk tegen zich aanhoudend. Toen maakte ze ook zijn halsketting los en regelde het daarna zo, dat niet alleen zij, maar ook Thomas door haar gummicape omvat lag.
Ze murmelde liefdeswoordjes tegen hem, waarop hij reageerde door zich nu en dan nog dichter tegen haar aan te schurken. Omgeven door het boeket van hun lichaamsgeuren vermengd met die van gummi, bleven ze zo een hele tijd liggen. Het werd zelfs al langzaam donker voor ze zich de nuchterheid van hun omgeving en omstandigheden opnieuw wilden realiseren. Maar toen dat moment dan onvermijdelijk was aangebroken, was Magda de eerste om dat met woorden te onderstrepen.
“Voor die Bndere stroom zul je morgen toch terug moeten komen, denk ik...”
“Ik zeg geen nee...alleen m'n baas...het had eigenlijk af moeten zijn hP.”
“0, maak je geen zorgen. Ik smoes weI wat.. Is mijn hobby ook nog, omsmoezen, moet je maar denken...”
Magda glimlachte van dichtbij in de niet duidelijk meer zichtbare blauwe zielevensters tegenover haar.
“Weet je, wat ik heb bedacht Thomas?” vroeg ze toen zacht.
“Nee, mevrouw...”
Nog steeds dat ontzag bij hem. Magda zoende hem zo heftig dat hij steunde.
“Dat je voor dit eh...overwerk,” verklaarde ze toen, “maar in je eigen tijd moet terugkomen...”
“Oh god, meent u dat? Mag ik...kan ik echt...?”
“Het is je zelfs geraden, meneertje.....”
Magda had wel emotie verwacht bij deze toezegging, maar niet dat hij in huilen uit zou barsten. Toch was dat wat er spontaan gebeurde.. En het ontwapende Magda zo, dat ze niet wist hoe ze dat in koesterende beweging moest laten zien. Toen begon ze hem maar te wiegen, met haar dij warm over zijn heup geslagen. En duidelijk drong het besef tot haar door, dat zijzelf, al toonde ze dat niet zo rechtstreeks als Thomas, net zo gelukkig was met hem, als hij met haar..
“Ik hou van je, Tommie....” fluisterde ze in zijn oor.
Simpele, haast banale woorden. Maar Magda had ze nog nooit zó gemeend.

Later, bij de voordeur, toen ze elkaar ten afscheid zoenden, streelde ze Thomas nog één keer langs zijn blondbedekte nek.
“Je krijgt een eigen halsband,” zei ze, “van rubber.”


dit verhaal werd door reintoch (met toestemming van de schrijver/ster) geplaatst op de site voordat het Verhalen Forum bestond
wij hebben dus helaas geen account van hem/haar
de naamlink gaat naar de Oppassers, en de vermelding van Oppasser bovenaan is natuurlijk niet terecht



 

Janneman
Oppasser

Bericht Nummer: 42
Aangemeld: 03-2004

Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op zondag 04 juli 2004 - 06:20 pm:       

Onder stroom


Veelbelovend! Ben benieuwd hoe ver die dame gaat, hoe zwaar die arme jongen zal moeten lijden.

Janneman


Fantasie is belangrijker dan kennis - Albert Einstein

 

Tilbur (Gast)
Gast

Bericht Nummer: 0
Aangemeld: n.v.t.

Beoordeling: nog geen
Stemmen: 0 (Waardeer!)  

Gepost op vrijdag 06 augustus 2004 - 02:44 pm:       

Phoenix


Onder Stroom is een verhaal waarin de spanning zich goed op bouwt. Ben zeer benieuwd naar het vervolg...


Een verzoek!
Deze site is bedoeld voor discussies/verhalen/vragen/weetjes die wat langer blijven staan.
We willen jullie daarom vragen:
  zorgvuldig te zijn in het opstellen van een reactie.
  kijk even naar de opmaak.
  corrigeer type- en spelfouten
      (een eenvoudige spellingscontrole verschijnt bij de voorbeeldweergave).
  en maak gebruik van de vele opmaak mogelijkheden.
  Echt: het is niet ingewikkeld.
  En wist je dat achter de   button een heleboel verschillende     zitten?


geef hier je reactie op het verhaal en/of op de commentaren van anderen
Je Onderwerp:

Vermeld hier onderwerp, of kopje, of samenvatting, of blikvanger van je reactie.
Je reactie:
Gebruik Opmaakbuttons
Selecteer tekst en klik op de button
of: klik 1 maal voor begincode en nogmaals voor sluitcode
Voor uitleg van de buttons: glij er overheen met je muis
Vet Cursief Onderstrepen maak tekst heel klein maak tekst klein maak tekst groot maak tekst extra groot centreer maak een lijst met bullets maak een genummerde lijst
voorbeelden van de beschikbare fonts + instructie opmaak hulp: geeft uitgebreide uitleg -ook van diversen- plus extra mogelijkheden!
onderstaande buttons geven direct resultaat (selecteer dus geen tekst!):
een kop maken: vet + groot (geen tekst selecteren) plaats je e-mail adres (geen tekst selecteren) Maak een hyperlink (geen tekst selecteren) Voeg clipart plaatje toe (geen sluitcode!) trek een lijn (geen sluitcode) maak wit/spatie (geen sluitcode!) maak een dichte bullet (geen sluitcode!) maak een open bullet (geen sluitcode!) maak een vierkante bullet (geen sluitcode!) maak een een curren - een soort bullet (geen sluitcode!) maak het copyrightteken (geen sluitcode!) { voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!) } voor gebruik BINNEN opmaakcode (geen sluitcode!)  ECHTE komma: voor gebruik BINNEN opmaakcode van een TABEL (geen sluitcode!)

Inlognaam: Gebruiksaanwijzing:
Geef je Inlognaam en Wachtwoord.
Aanmelden is verplicht, kostenloos en heel eenvoudig!
Maak gebruik van de vele opmaakbuttons hierboven!
Wachtwoord:
Opties: Je mag HTML opmaakcode in je bericht gebruiken
Activeer eventuele links in je bericht
Actie: